เรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับแฟนมาจะ4ปี เราเป็นคนที่หึงหวงแฟนแรงมาก จนไม่อยากให้ใครมายุ่งหรือยุ่งกับแฟนเรา จนบางที่แฟนเราทำอะไร ไปไหน เราต้องรู้เราต้องเช็คแฟนตลอด เราเหมือนคนโรคจิตอะ เราพยายามจะไม่ทำแต่มันก็ห้ามไม่ได้สักที ถ้าถามว่าทำไมถึงเป็นคนแบบนี้คือเราคิดว่ามันมาจากที่เขามีคนอื่น เราต้องยอมรับก่อนว่าช่วงแรก3เดือนแรกที่คบกันเราก็เคยมีคนอื่น แต่หลังจากครั้งนั้นเราก็ไม่เคยคิดนอกใจเลยนะ เราก็ไว้ใจแฟนเราตลอดจนเมื่อเราคบกับแฟนได้2ปีแฟนเราเขาก็มีคนอื่นเราจับได้ ตอนแรกก็เกือบเลิก แต่เราก็ขอร้องให้กลับมาช่วงแรกๆเราก็ไม่ไว้ใจหรอกแต่นานๆไปเราก็กลับมาเชื่อใจ พอเราเชื่อใจเขาก็มีคนอื่นเป็นครั้งที่2จนจะเลิกกันอีกเราก็ไปตามง้อตามเจากลับมาก็เหมือนเดิมกลับมาไม่ไว้ใจอีกครั้ง แล้วก็เริ่มไว้ใจแต่ก็ไม่ได้เต็มร้อยก็มีๆคิด และทุกอย่างก็เป็นปกติจนเมื่อแฟนเราขึ้นมหาลัย เราเป็นน้องเขา1ปีแต่อายุเท่ากัน เข้ามหาลัยเจอคนใหม่ๆคงเป็นเรื่องธรรมดา เจอกันทุกวัน และนำไปสู่การนอกใจครั้งที่3ครั้งนี้หนักมากจนเราคิดว่าไปไม่รอดแน่ๆเพราะแฟนเราบอกว่าเขาดีทุกอย่างเราก็เริ่มทำใจ แต่สุดท้ายเขาก็กลับมา หลังจากนั้นเราไม่เคยไว้ใจเขาอีกเลยเรายอมรับนะว่าเราไม่ไว้ใจไม่เชื่อในในบางที คิดมาก ฟุ้งซ่านทุกอย่าง ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาก็รักเรา ทำให้เราทุกอย่าง ถึงแม้เขายะบอกว่าเขาไม่เคยทนเราที่เราเป็นแบบนี้ เราไม่เชื่อเขาหรอกเพราะเรายังรู้สึกเลยว่าถ้าเป็นเราไม่โอเคแน่ๆ ทำไงได้เราไม่รู้จะทำยังไงดีอะ เราเหมือนโรคจิตจริงๆนั่นแหละ เป็นขนาดจนบางทีเราก็สงสารตัวเองมากจนบอกกับตัวเองว่าเลิกกับเขาดีมั้ย เราไม่อยากทำร้ายเขาและตัวเราเอง บางทีเราก็คิดนะว่าอยากให้เขามีความสุข อยากให้เขาไปหาคนใหม่ แต่อีกใจเราก็ไม่อยากให้เขาไปหรอกเรารักเขามากอะ แต่เราก็อยากเลิกนิสัยนี้เหมือนๆเพื่อนๆลองแนะนำวิธีเราหน่อยหรือเราควรเลิกหรือควรไม่มีใครใช่มั้ย
หยุดนิสัยของตัวเองยังไงดี