ตั้งแต่ขึ้นมัธยมมาเหมือนพ่อแม่ไม่เข้าใจเราเลยโดยเฉพาะแม่ชอบเอาเราไปเปรียบกับลูกเพื่อนแม่ แม่บอกว่าเราไม่เก่งไม่มีอะไรไปคุยอวดเพื่อนแม่ได้เลยงานบ้านก็ไม่ช่วยทำทั้งที่เราก็ทำ แม่ชอบบอกว่าเราช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ขับรถออกถนนใหญ่ก็ไม่ได้พอเราจะขับพ่อเราบอกว่าไม่ให้ขับมันอันตรายพอหลายๆวันแม่เราก้เอาลูกเพื่อนมาเปรียบกับเราอีกบอกว่าเขาเก่งขี่รถไปไหนมาไหนเองได้เราก้ไม่เข้าใจว่าจะให้เราไงกับชีวิต เราอยากเรียน รด มากแม่บอกว่ามันหนักไม่อยากให้เรียนกลัวเรียนไม่จบลูกคนอื่นเขายังไม่ให้เรียนเลย เราทะเลาะกับแม่บ่อยๆเรื่องนี้ ตอนทะเลาะกันแม่ชอบพุดว่าจบ ม.3ไปหาขายของพอแล้วไม่ส่งเรียนแล้วแต่ก่อนแม่ก้ไม่ได้เรียนแบบแม่ชอบตะคอกใส่เราไม่ชอบเลยทำไมไม่รู้เวลาแม่บอกไม่ให้เรียนต่อนั้นนี้ด่านั้นนี้ชอบทำร้ายตัวเองต่อยกับผนังบ้านบ้างเเอาหัวโขลกผนังบ้างอยากระบายมากๆเหมือนเกลียดตัวเองทำไมไม่มีอะไรดีซักอย่าง เวลาบอกแม่อยากสมัครงานแม่ชอบบอกว่าเดี๋ยวนี้เขาเอาหน้าตาหุ่นดีๆเราก้คิดมันเกี่ยวด้วยเหรอเวลาทุกขืก้ชอบไปปรึกษากับเพื่อนแต่เหมือนเพื่อนจะรำคานไม่สนใจเลย คือเราต้องทำไงกับชีวิตดี จะเรียน รด อย่างที่อยากเรียนดีไหมรึจะไม่ต้องเรียน คือเราอยากเป้นพยาบาลทหาร
ทำไงให้พ่อแม่เข้าใจเราบ้าง?