ขอเล่าย้อนความไปตั้งแต่ต้นเลยแล้วกันค่ะ
เราแอบชอบเพื่อนสนิทในกลุ่มตัวเองคนนึงมาตั้งแต่สมัยม.ต้นค่ะ จะเรียกว่านัทแล้วกันค่ะ เราไม่เคยบอกหรือพยายามเข้าหาอะไร เพราะยังไงก็คิดว่าไม่มีทาง เพราะเป็นผญด้วยกันทั้งคู่ ปล่อยไว้แบบนั้นมาเรื่อยๆจนขึ้นมาม.ปลาย เราก็เริ่มไปสนิทกับเพื่อนคนนึง สมมุติว่าชื่อเตย ที่เป็นเพื่อนสนิทกับคนที่เราแอบชอบแต่อยู่คนละกลุ่มกับเรา เราเข้ากับเตยได้ดีมากๆ คุยกันถูกคอทุกอย่าง ไปค้างไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆจนสนิทกันกว่าเพื่อนในกลุ่มอีก
ช่วงม.ปลายนั้น เราแทบไม่ได้คุยกับนัทเลย ถึงจะอยู่กลุ่มเดียวกันแต่เพราะอยู่คนละห้องก็เลยห่างๆไป และตอนนั้นเราเองก็มีคนเข้ามาจีบ เข้ามาคุยหลายคน เราเลยคิดว่าตัวเองไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันแล้ว
จนจู่ๆวันนึงตอนใกล้จะจบม.6 นัทก็ทักไลน์เรามา
ช่วงนั้นจากที่คุยกันปีละสองคนคือตอนวันเกิดของแต่ละคน ก็กลายเป็นเราคุยไลน์ คอลไลน์กันทุกวันเลยค่ะ ช่วงนั้นเราสับสนสุด เพราะรู้สึกเหมือนตัวเองจะกลับไปชอบนัทอีกแล้ว แต่เวลาอยู่ที่โรงเรียน อยู่กับเพื่อนกับเตย เรากับนัทจะแทบไม่ได้คุยกันเลย เวลานั่งที่ไหนก็ตามจะไม่ได้นั่งข้างกัน และพอเราสังเกตดีๆถึงได้รู้ว่าสาเหตุเป็นเพราะเตยจะอยู่ตรงกลางระหว่างเราตลอด
ความจริงมันไม่ใช่เรื่องผิดปกติเลยค่ะที่เราสามคนจะไปไหนด้วยกัน เพราะเป็นเพื่อนสนิทกันหมดอยู่แล้ว มันเลยยิ่งทำให้เราสังเกตเห็นอาการของเตยได้ชัดมากขึ้น ทั้งการหงุดหงิดเวลาเราอยู่กับนัท ทั้งการกระทำหลายๆอย่างที่ค่อนข้างบ่งบอก
มันเลยทำให้เราสงสัย ว่าหรือเตยจะชอบนัทจริงๆ
ใช้คำว่าสงสัยว่าเราไม่กล้าแน่ใจค่ะ และแน่นอนว่าเราก็ไม่อยากถามเค้าตรงๆเหมือนกัน เราคิดว่ามันไม่ผิดที่เค้าจะแสดงอาการหึงหวงหรือไม่ชอบใจนิดหน่อยเวลามีคนมายุ่งกับนัท แต่ใครมันจะไม่หงุดหงิดเบาๆเวลามีคนขัดโมเม้นตัวเองกับคนที่ชอบใช่มั้ยล่ะค่ะ 55555555
ช่วงนั้นเรื่องมันก็วนไปวนมาประมาณนี้ แล้วสุดท้ายนัทก็ขอคบกับเรา
และแน่นอนว่า ต้องมีใครสักคนบอกเตยเรื่องนี้
นัทเป็นคนทักไลน์ไปบอกหลังจากเราคบกันได้วันสองวัน เพราะช่วงนั้นเป็นวันหยุดยาวพอดี ซึ่งเตยก็รี้ดไม่ตอบ ตอนแรกเราคิดว่าเราจะปล่อยให้เค้าทำใจกับตัวเองเงียบๆ แต่พอเห็นเค้าดราม่าลงทวิต พิมพ์คำที่โครตเจ็บ เราก็ทำใจไม่ได้ เราทักไลน์ไปหาเค้า
เราไม่รู้ว่าวันนั้นเป็นการตัดสินใจที่ถูกหรือผิด แต่เราทักไปขอโทษ ซึ่งก็ได้รับคำตอบมาว่าเตยแอบชอบนัทมาตั้งแต่ต้นแล้ว ชอบมาก่อนเราด้วยซ้ำ ตอนนั้นเรารู้สึกผิดจนแทบบ้า เสียใจที่ทำเพื่อนรู้สึกแย่ แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้จริงๆ
ตอนนั้นเราไปคุยกับนัท แล้วก็ได้คำตอบทีค่อนข้างดึงสตินิดหน่อย ก็คือต่อให้เรารู้ว่าเตยแอบชอบนัท แต่เราก็ไม่ได้แทรกกลางระหว่างพวกเค้า นัทเป็นคนเลือกเรา และต่อให้ไม่มีเรา นัทก็ไม่เลือกเตยอยู่ดี
คำพูดที่เตยฟังแล้วคงโครตเจ็บ แต่เราฟังแล้วรู้สึกผิดน้อยลงนิดหน่อย..
เรื่องของเรื่องคือ เคยไม่รู้ค่ะว่านัทรู้ว่าเตยชอบนัท เราเป็นคนไม่บอกเองเพราะไม่อยากให้ระหว่างสองคนนั้นมีปัญหากัน เอาจริงๆเพราะเราก็แคร์ทั้งสองคนมาก เราเลยพยายามทำตัวเป็นปกติที่สุด เพื่อไม่ให้เตยต้องเสียใจไปมากกว่านี้
จากวันนั้นถึงวันนี้ ก็หลายเดือนมาแล้วค่ะ เตยดูเหมือนจะทำตัวปกติได้ แต่ก็ยังมีหลุดสีหน้า ถอนหายใจออกมาเวลาเห็นเรากับนัทอยู่ด้วยกัน แต่เรารู้ดีว่าเค้าพยายามสุดๆแล้วที่จะทำตัวเหมือนไม่เป็นไร ส่วนนัท ก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่าให้เตยได้แค่เพื่อน และเราก็ไว้ใจเค้าสุดๆ
แต่เราไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงยังไม่ชอบใจเวลาเตยกับนัทไปไหนมาไหนด้วยกันสองคน
ถ้ามันเป็นแค่ไปเดินสยาม ไปดุคอน เราก็ยังโอเค แต่ล่าสุดคือเขาวางแผนจะไปตปท.ด้วยกันสองคน ไม่ถามเราก่อนด้วยซ้ำ มาถามเราตอนนัดกันไปแล้ว
เราพยายามจะเป็นแฟนที่ไม่งี่เง่า พยายามจะเป็นเพื่อนที่ดีล่ะค่ะ พยายามจะคิดว่าเออ ก็เค้ามีความชอบเหมือนกัน ทีจะไปนี่คือก็จะไปติ่ง ส่วนเราไม่ได้ชอบ+ไม่มีเงินก็เลยไปไม่ได้ ยังไงเค้าก็เพื่อน ไว้ใจเค้าสิ
แต่มันทำอย่างที่คิดไม่ได้เลยค่ะ..
เอาจริงๆคือเราเสียใจนิดหน่อย ถึงจะรู้ว่าเตยคงไม่ได้คิดอะไร มันเป็นเรื่องที่เคยทำมาปกติ ก็เพื่อนกัน ส่วนนัทก็คิดว่าแค่ตัวเองออกชัดเจนมันก็มากพอแล้ว แต่เราก็ยังเสียใจ ที่ไม่มีใครถามเราก่อนเลย..
ล่าสุดก็เพิ่งทะเลาะกับนัทเรื่องนี้มาค่ะ 55555 เขาถามเราว่าจะไม่โกรธใช่มั้ย จะไม่ร้องไห้ใช่มั้ย แต่เราก็บอกไปว่าต่อให้เราร้องไห้ตีโพยตีพาย มันก็ไม่ช่วยอะไร เพราะมันไม่มีทางอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว ยังไงทั้งสองคนก็ต้องเป็นเพื่อนกันต่อไป จะให้เลิกคบกันก็ไม่ได้อยู่แล้ว
เราแค่สงสัยค่ะว่า เราควรจะทำใจให้ชินให้ได้ใช่มั้ย กับการที่สองคนนี้จะเป็นแบบนี้ ในเมื่อเค้าก็เป็นเพื่อนสนิทกัน เราไม่อยากสร้างปัญหาให้เค้าต้องมาทะเลาะกันเพราะเรา ยังไงตอนนี้มันก็ยากกันทั้งสามคน นัทเองก็ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อเตยก็เพื่อน ละเอาจริงๆเค้าก็แค่อยากไปเที่ยว แต่พ่อแม่ไม่ให้ไปคนเดียวเลยต้องลากคนๆเดียวทีไปได้ก็คือเตยไปด้วย เตยเองก็ต้องอดทน พยายามทำตัวว่าไม่เป็นอะไรเวลาเราอยู่กับนัท เราเอง ก็ควรจะต้องอดทน ทำใจให้ชินกับสองคนนี้ให้ได้ใช่มั้ย...
นัทเองก็ไม่อยากให้เรารู้สึกแย่ แต่ก็ไม่อยากมีปัญหากับเตย ส่วนเรา เราไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร เรายังเป็นเพื่อนกับเตย คุยเล่นกันปกติ แต่ที่แน่ๆคือเราเหนื่อยมากๆกับการพูดเรื่องนี้กับนัทซ้ำเป็นร้อยๆรอบ โดยหาทางออกที่ดีกว่านี้ไม่ได้สักที
เราเล่าไปอาจจะเป็นแค่ความคิดฝั่งเราคนเดียว แต่เอาจริงๆเราว่าทั้งนัททั้งเตยก็คงแคร์เราพอๆกัน คิดว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้มันดีที่สุดแล้วมั้ยคะ T____T เราควรจะปล่อยมันคาราคาซังแบบนี้ต่อไปเพื่อรักษาคำว่าเพื่อนใช่มั้ย.. แล้วถ้ามันเป็นอย่างงี้ต่อไปเราควรจะทำยังไงให้หายรู้สึกแย่ดี..
ช่วยทีค่ะ T__________T
เพือนสนิทแอบชอบแฟนเรา ควรทำยังไงดีคะ
เราแอบชอบเพื่อนสนิทในกลุ่มตัวเองคนนึงมาตั้งแต่สมัยม.ต้นค่ะ จะเรียกว่านัทแล้วกันค่ะ เราไม่เคยบอกหรือพยายามเข้าหาอะไร เพราะยังไงก็คิดว่าไม่มีทาง เพราะเป็นผญด้วยกันทั้งคู่ ปล่อยไว้แบบนั้นมาเรื่อยๆจนขึ้นมาม.ปลาย เราก็เริ่มไปสนิทกับเพื่อนคนนึง สมมุติว่าชื่อเตย ที่เป็นเพื่อนสนิทกับคนที่เราแอบชอบแต่อยู่คนละกลุ่มกับเรา เราเข้ากับเตยได้ดีมากๆ คุยกันถูกคอทุกอย่าง ไปค้างไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆจนสนิทกันกว่าเพื่อนในกลุ่มอีก
ช่วงม.ปลายนั้น เราแทบไม่ได้คุยกับนัทเลย ถึงจะอยู่กลุ่มเดียวกันแต่เพราะอยู่คนละห้องก็เลยห่างๆไป และตอนนั้นเราเองก็มีคนเข้ามาจีบ เข้ามาคุยหลายคน เราเลยคิดว่าตัวเองไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันแล้ว
จนจู่ๆวันนึงตอนใกล้จะจบม.6 นัทก็ทักไลน์เรามา
ช่วงนั้นจากที่คุยกันปีละสองคนคือตอนวันเกิดของแต่ละคน ก็กลายเป็นเราคุยไลน์ คอลไลน์กันทุกวันเลยค่ะ ช่วงนั้นเราสับสนสุด เพราะรู้สึกเหมือนตัวเองจะกลับไปชอบนัทอีกแล้ว แต่เวลาอยู่ที่โรงเรียน อยู่กับเพื่อนกับเตย เรากับนัทจะแทบไม่ได้คุยกันเลย เวลานั่งที่ไหนก็ตามจะไม่ได้นั่งข้างกัน และพอเราสังเกตดีๆถึงได้รู้ว่าสาเหตุเป็นเพราะเตยจะอยู่ตรงกลางระหว่างเราตลอด
ความจริงมันไม่ใช่เรื่องผิดปกติเลยค่ะที่เราสามคนจะไปไหนด้วยกัน เพราะเป็นเพื่อนสนิทกันหมดอยู่แล้ว มันเลยยิ่งทำให้เราสังเกตเห็นอาการของเตยได้ชัดมากขึ้น ทั้งการหงุดหงิดเวลาเราอยู่กับนัท ทั้งการกระทำหลายๆอย่างที่ค่อนข้างบ่งบอก
มันเลยทำให้เราสงสัย ว่าหรือเตยจะชอบนัทจริงๆ
ใช้คำว่าสงสัยว่าเราไม่กล้าแน่ใจค่ะ และแน่นอนว่าเราก็ไม่อยากถามเค้าตรงๆเหมือนกัน เราคิดว่ามันไม่ผิดที่เค้าจะแสดงอาการหึงหวงหรือไม่ชอบใจนิดหน่อยเวลามีคนมายุ่งกับนัท แต่ใครมันจะไม่หงุดหงิดเบาๆเวลามีคนขัดโมเม้นตัวเองกับคนที่ชอบใช่มั้ยล่ะค่ะ 55555555
ช่วงนั้นเรื่องมันก็วนไปวนมาประมาณนี้ แล้วสุดท้ายนัทก็ขอคบกับเรา
และแน่นอนว่า ต้องมีใครสักคนบอกเตยเรื่องนี้
นัทเป็นคนทักไลน์ไปบอกหลังจากเราคบกันได้วันสองวัน เพราะช่วงนั้นเป็นวันหยุดยาวพอดี ซึ่งเตยก็รี้ดไม่ตอบ ตอนแรกเราคิดว่าเราจะปล่อยให้เค้าทำใจกับตัวเองเงียบๆ แต่พอเห็นเค้าดราม่าลงทวิต พิมพ์คำที่โครตเจ็บ เราก็ทำใจไม่ได้ เราทักไลน์ไปหาเค้า
เราไม่รู้ว่าวันนั้นเป็นการตัดสินใจที่ถูกหรือผิด แต่เราทักไปขอโทษ ซึ่งก็ได้รับคำตอบมาว่าเตยแอบชอบนัทมาตั้งแต่ต้นแล้ว ชอบมาก่อนเราด้วยซ้ำ ตอนนั้นเรารู้สึกผิดจนแทบบ้า เสียใจที่ทำเพื่อนรู้สึกแย่ แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้จริงๆ
ตอนนั้นเราไปคุยกับนัท แล้วก็ได้คำตอบทีค่อนข้างดึงสตินิดหน่อย ก็คือต่อให้เรารู้ว่าเตยแอบชอบนัท แต่เราก็ไม่ได้แทรกกลางระหว่างพวกเค้า นัทเป็นคนเลือกเรา และต่อให้ไม่มีเรา นัทก็ไม่เลือกเตยอยู่ดี
คำพูดที่เตยฟังแล้วคงโครตเจ็บ แต่เราฟังแล้วรู้สึกผิดน้อยลงนิดหน่อย..
เรื่องของเรื่องคือ เคยไม่รู้ค่ะว่านัทรู้ว่าเตยชอบนัท เราเป็นคนไม่บอกเองเพราะไม่อยากให้ระหว่างสองคนนั้นมีปัญหากัน เอาจริงๆเพราะเราก็แคร์ทั้งสองคนมาก เราเลยพยายามทำตัวเป็นปกติที่สุด เพื่อไม่ให้เตยต้องเสียใจไปมากกว่านี้
จากวันนั้นถึงวันนี้ ก็หลายเดือนมาแล้วค่ะ เตยดูเหมือนจะทำตัวปกติได้ แต่ก็ยังมีหลุดสีหน้า ถอนหายใจออกมาเวลาเห็นเรากับนัทอยู่ด้วยกัน แต่เรารู้ดีว่าเค้าพยายามสุดๆแล้วที่จะทำตัวเหมือนไม่เป็นไร ส่วนนัท ก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่าให้เตยได้แค่เพื่อน และเราก็ไว้ใจเค้าสุดๆ
แต่เราไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงยังไม่ชอบใจเวลาเตยกับนัทไปไหนมาไหนด้วยกันสองคน
ถ้ามันเป็นแค่ไปเดินสยาม ไปดุคอน เราก็ยังโอเค แต่ล่าสุดคือเขาวางแผนจะไปตปท.ด้วยกันสองคน ไม่ถามเราก่อนด้วยซ้ำ มาถามเราตอนนัดกันไปแล้ว
เราพยายามจะเป็นแฟนที่ไม่งี่เง่า พยายามจะเป็นเพื่อนที่ดีล่ะค่ะ พยายามจะคิดว่าเออ ก็เค้ามีความชอบเหมือนกัน ทีจะไปนี่คือก็จะไปติ่ง ส่วนเราไม่ได้ชอบ+ไม่มีเงินก็เลยไปไม่ได้ ยังไงเค้าก็เพื่อน ไว้ใจเค้าสิ
แต่มันทำอย่างที่คิดไม่ได้เลยค่ะ..
เอาจริงๆคือเราเสียใจนิดหน่อย ถึงจะรู้ว่าเตยคงไม่ได้คิดอะไร มันเป็นเรื่องที่เคยทำมาปกติ ก็เพื่อนกัน ส่วนนัทก็คิดว่าแค่ตัวเองออกชัดเจนมันก็มากพอแล้ว แต่เราก็ยังเสียใจ ที่ไม่มีใครถามเราก่อนเลย..
ล่าสุดก็เพิ่งทะเลาะกับนัทเรื่องนี้มาค่ะ 55555 เขาถามเราว่าจะไม่โกรธใช่มั้ย จะไม่ร้องไห้ใช่มั้ย แต่เราก็บอกไปว่าต่อให้เราร้องไห้ตีโพยตีพาย มันก็ไม่ช่วยอะไร เพราะมันไม่มีทางอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว ยังไงทั้งสองคนก็ต้องเป็นเพื่อนกันต่อไป จะให้เลิกคบกันก็ไม่ได้อยู่แล้ว
เราแค่สงสัยค่ะว่า เราควรจะทำใจให้ชินให้ได้ใช่มั้ย กับการที่สองคนนี้จะเป็นแบบนี้ ในเมื่อเค้าก็เป็นเพื่อนสนิทกัน เราไม่อยากสร้างปัญหาให้เค้าต้องมาทะเลาะกันเพราะเรา ยังไงตอนนี้มันก็ยากกันทั้งสามคน นัทเองก็ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อเตยก็เพื่อน ละเอาจริงๆเค้าก็แค่อยากไปเที่ยว แต่พ่อแม่ไม่ให้ไปคนเดียวเลยต้องลากคนๆเดียวทีไปได้ก็คือเตยไปด้วย เตยเองก็ต้องอดทน พยายามทำตัวว่าไม่เป็นอะไรเวลาเราอยู่กับนัท เราเอง ก็ควรจะต้องอดทน ทำใจให้ชินกับสองคนนี้ให้ได้ใช่มั้ย...
นัทเองก็ไม่อยากให้เรารู้สึกแย่ แต่ก็ไม่อยากมีปัญหากับเตย ส่วนเรา เราไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร เรายังเป็นเพื่อนกับเตย คุยเล่นกันปกติ แต่ที่แน่ๆคือเราเหนื่อยมากๆกับการพูดเรื่องนี้กับนัทซ้ำเป็นร้อยๆรอบ โดยหาทางออกที่ดีกว่านี้ไม่ได้สักที
เราเล่าไปอาจจะเป็นแค่ความคิดฝั่งเราคนเดียว แต่เอาจริงๆเราว่าทั้งนัททั้งเตยก็คงแคร์เราพอๆกัน คิดว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้มันดีที่สุดแล้วมั้ยคะ T____T เราควรจะปล่อยมันคาราคาซังแบบนี้ต่อไปเพื่อรักษาคำว่าเพื่อนใช่มั้ย.. แล้วถ้ามันเป็นอย่างงี้ต่อไปเราควรจะทำยังไงให้หายรู้สึกแย่ดี..
ช่วยทีค่ะ T__________T