เรื่องหัวใจ

ณ วันที่ 23-26 ก.พ 60. เราไปเข้าค่ายอยู่ต่างจังหวัดและแฟนเราก็ไปด้วย แต่ว่าอยู่กันคนละกลุ่มและพอเวลาทำกิจกรรมต่างๆ เราเห็นว่ามันสนิทกับผู้ชายคนหนึ่ง เราก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก แต่เราก็หวั่นๆใจ เพราะแบบคือผู้หญิงมีเยอะแยะมันไม่สนิทไปสนิทกับผู้ชายคนเดียว แล้วพอกลับจากเข้าค่าย วันที่26 พอมาถึงห้องแชทมาหากัน คือมันให้เฟสให้ไลน์กัน และมันก็คุยกันมาตลอด จนวันที่ 8 มี.ค มันโทรมาหากันเลย แต่มันรีบตัดสายนะกลัวเรารู้แต่เราก็แกล้งไม่รู้ ทั้งที่เรารู้นะ เราก็เริ่มคิดละเสียใจละแต่ยังไม่พูดอะไร จนวันที่12 มี.ค เราไปเดินตลาดกันแล้วเราเกิดทะเลาะกัน เราแบบไม่มีอารมณ์เดินละเลยจะกลับ และเราก็บอกให้มันขึ้นรถแต่มันไม่ยอมขึ้น ด้วยความโมโหเลยพูดไปว่า ถ้าไม่ขึ้นรถก็กลับเองนะ มันก็บอกว่า เออกูกลับเอง เราก็เลยกลับ แต่เราแวะปั๊มฝั่งตรงข้ามตลาด เราเกิดเป็นห่วงมันเพราะตลาดกับบ้านไกลกัน เราก็เลยนั่งอยู่ปั๊มสักพัก เราเลยเปิดเฟสมันดูปรากฎมันเปลี่ยนรหัส เราเลยหาทางเข้าให้ได้ และก็เข้าได้ไปเห็นแชทที่มันคุยกับผู้ชายคนที่ไปเข้าค่ายมาแบบจีบกันอะ หัวใจและน้ำตาเราตกเลยอะ เราเลยโทรไปหามันคุยกัน เลยตัดสินใจบอกเลิกไป แล้วมันก็ตัดสาย เราก็แบบร้องไห้หนักมาก แต่เรายังเป็นห่วงมันเลยโทรไปอีกทีบอกว่ากลับยัง มันบอกกพลังขึ้นแท็กซี่ เราก็เลยตัดสินใจกลับบ้าน พอกลับไปถึงประมาณ3ทุ่มเราก็รอเครียกับมันจน4ทุ่มมันก็ยังไม่มาเราก็โทรไปอีกเป็น10สายมันไม่รับและมันก็ส่งไลน์มาบอกว่ากลับแล้ว เราเลยรอไป รอไปจนถึงเช้า 8โมงเช้าคือเราไม่ได้นอนเพื่อรอมัน แต่มันกลับมาตอน9โมงเช้า รู้อะไรปะปรากฎว่ามันไปกินเหล้ากับไอ้ผู้ชายคนนั้นทั้งคืนจนเช้า คือเราเสียใจมากร้องไห้ไม่หยุด คือมันบอกว่ามันเบื่อเราแล้ว คือเราคบกันได้4ปีละ มันบอกว่ามันเบื่อเราพอมีคนเข้ามาคุยมันเลยหวั่นไหวกับคนนั้น ทำให้เรากลายเป็นคนอื่นไปเลยอะ และมันบอกที่เบื่อเราก็เพราะเราใจร้อน ขี้หงุดหงิด โกรธง่ายหายโคตรยาก มันเบื่อ ยังไม่จบอยากติดตามปักไว้เลย มันเยอะวันนี้เหนื่อยละ 😢😢