เล่าให้ฟัง:ผมเลิกสูบบุหรี่แล้วครับ

ผมสูบบุหรี่มาได้ประมาณ 10 ปี
จากจุดเริ่มต้นงี่เง่าคือ ผมเหม็นบุหรี่
สมัยมัธยม เพื่อนบางคนสูบบุหรี่ พอเรานั่งดมมันก็เหม็นเลยตัดสินใจสูบ
พอสูบมันก็ไม่รู้สึกเหม็น ช่วงมัธยมก็จะเป็นแบบนี้แหละ เพื่อนสูบ ผมสูบ

ขยับมาขึ้นมหาวิทยาลัยยิ่งหนักขึ้นๆ จากสูบเพื่อม่ให้เหม็นบุหรี่ กลายเป็นสูบเพื่อเข้าสังคม
เช้า ก่อนกินข้าว หลังกินข้าว เดินกลับห้องพัก นั่งเล่นที่ซุ้ม
เรียกว่าทุกอิริยาบท จนสุดท้าย ผมติดบุหรี่ในขั้นเสพติดนิโคติน

เสพติดนิโคติน ระดับที่ในวันปกติ จะสูบบุหรี่วันล่ะ 1 ซอง
เริ่มตั้งแต่ลืมตาตื่นมาก็ต้องจุดบุหรี่ เข้าห้องน้ำ ขี่มอเตอร์ไซค์ ก่อนกินข้าว หลังกินข้าว
หรือแม้แต่ตอนโมโห โกรธ เศร้า ทุกอิริยาบทเลยก็ว่าได้ จนไปถึงตอนก่อนนอนก็ต้องสูบ
เรียกได้ว่าบุหรี่ต้องมีติดตัวตลอด ไฟแช็คอยู่รอบบ้าน เคยรวมไฟแช็คได้มากที่สุด เกือบๆ 50 อัน

ระดับของในวันที่ดื่มแอลกอฮอล์ เยอะจนนับไม่ทัน เรียกว่ามวนต่อมวน ควันโขมงโฉงเฉง
จากเริ่มดื่มจนนอนประมาณ2-3ซองได้ ตื่นมาเจ็บคอชิบ

จนมาถึงวันที่รู้สึกอยากเลิกบุหรี่ มันเริ่มๆ มาเมื่อซัก 3-4ปีที่แล้ว
รู้สึกสุขภาพไม่ค่อยดี เปลืองเงิน เสียบุคลิค ทุกอย่างรู้สึกมาหมดแล้วแต่ยังไม่เป็นแรงผลักดันมากพอ
สิ่งที่เป็นแรงผลักดันให้อยากเลิกมากที่สุดคือ กาละเทศะ
การที่ต้องสูบบุหรี่ ในเวลาที่สูบไม่ได้ ในสถานที่ๆ ห้ามสูบ
ด้วยความที่ผมสูบบุหรี่ถึงขั้นติดนิโคติน เมื่อขาดนิโคตินจะเกินอาการข้างเคียงหรือเรียกว่าลงแดง
กระสับกระส่าย กระวนกระวาย รวมๆคือ ไม่ปกตินั่นเอง

ผมเริ่มเลิกบุหรี่ด้วยด้วยวิธีการหลายวิธี แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ
ไม่ว่าจะเป็นการอมลูกอม เคี้ยวหมากฝรั่ง เคี้ยวจนปวดกราม จนพัฒนาให้เคี้ยวไปสูบบุหรี่ไปได้ด้วย
แผ่นแปะนิโคติน ยาอมนิโคติน ลุกอมนิโคติน ควบคุมระดับนิโคตินยาก ทำให้เกิดอาการนิโคตินเกิน ใจสั่น เหงื่อออก
ของเปรี้ยวๆ มะนาวฝาน มะขาม น้ำผลไม้ กินจนปากเปื่อย
เคี้ยวใบฝรั่ง หรือแม้กระทั่งหักดิบ หรือค่อยๆลดปริมาณลง
ทั้งหมดที่กล่าวมาไม่ได้ผลเลยครับ มันทำให้หยุดไปได้ช่วงนึงแล้วกลับมาสูบใหม่อย่างโหยหา
ที่เข้าใกล้การเลิกก็จะมีช่วงที่ผมไม่สูบเพราะสุขภาพช่วงนั้นแย่มาก แล้วผมบอกตัวผมเองว่า
ผมยังไม่สูบ ผมแค่พักร้อนจากการสูบบุหรี่  ซึ่งมันทำให้ผมอดบุหรี่ได้ สัปดาห์กว่าๆ หรือ2สัปดาห์นี่แหละ
ตรงนี้ตอนหลังทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าจริงๆ องค์ประกอบอย่างอื่นมันไม่ได้ช่วยให้ผมเลิกบุหรี่ได้เลย
มีแค่กำลังใจ แรงใจเท่านั้น ที่จะช่วยให้ผมเลิกบุหรี่ได้

ลืมเล่า ว่าช่วงแรกๆที่ผมตัดสินใจว่า"วันนี้"จะเลิกบุหรี่ ผมจะประกาศกร้าวแก่คนรอบข้างทุกๆครั้ง
ซึ่งทุกคนก็ให้กำลังใจผม คอยสนับสนุน และทำความเข้าใจผมข้างเคียงที่จะเกิดขึ้นจากการเลิกบุหรี่
จนตอนหลังผมอายที่จะประกาศอย่างนั้นแล้ว เพราะประกาศมา3-4ปี ก็ยังเลิกไม่ได้ซักที

จนมาถึงจุดเริ่มต้นของการเลิกบุหรี่ครั้งล่าสุด ซึ่งผมคิดว่าคงเป็นครั้งสุดท้าย
ผมได้ออกมานั่งฟังเพื่อนรุ่นน้องที่ทำงานปรับทุกข์กก็ได้สูบบุหรี่ไปคนละ2มวน จากเต็มซอง
จนรุ่นน้องพูดขึ้นมาว่า เคยอ่านในพันทิพว่า มีคนเลิกบุหรี่หลังจากการสูบบุหรี่ติดต่อกัน 1 cotton ลองดูมั้ย
เผื่อเลิกบุหรี่ได้
เริ่มโดยการแบ่งบุหรี่คนละครึ่งซอง คือ 8 มวน แล้วสูบติดต่อกันจนหมด ตอนนั้นเป็นการท้าทายกันคือ สูบให้หมด
แล้วไม่ต้องกลับมาสูบอีก ทำไม่ได้เป็นหมา ต้องมาคลาน 4 ขา แล้วLive facebook
เออ น่าสนุกดี ดูมีแรงใจดี ผมสูบจนถึงมวนที่ 6 ก็รู้สึกอิ่มมากๆ อยากจะทิ้ง 2 มวนที่เหลือ
แต่ก็ถูกทัดทานไว้ จึงต้องสูบจนหมด ซึ่งวันนั้นคือวันศุกร์หมดสัปดาห์พอดี

หลังจากสูบบุหรี่จนหมดซอง วันนั้นจนถึงตอนนอนไม่มีความยากบุหรี่อีกเลย มันอิ่มจนอยากจะอ้วก
จนถึงตอนเช้าของวันเสาร์ก็ยังไม่รู้สึกอยาก แม้กระทั่งวันอาทิตย์ อาจจะประกอบกับผมตั้งใจที่จะเลิก
ทำให้ไม่พยายามขวนขวายหามาสูบ จนมาถึงวันจันทร์ ผมต้องพึ่งยาดมเพื่อช่วยในการปรับพฤติกรรม
ผมจะดมยาดมในตอนที่รู้สึกอยากบุหรี่ อารมณ์ไม่ปกติ หรือ อื่นใดที่รู้สึกว่าจะเป็นแรงกระตุ้นให้เกิดความอยาก

การใช้ยาดมทำให้ช่วงนั้นผมกังวลว่าผมอาจจะติดยาดมแทน แต่ก็ช่างเถอะ เสียบุคลิคและเสียสุขภาพนิดหน่อย
ผมซื้อยาดมเยอะมาก ซื้อทุกยี่ห้อ พกยาดม4-5หลอดทุกวัน เพื่อดมเปลี่ยนกลิ่นกัน ให้มันไม่ชิน
ทั้งMass product ทั้งniche productจนจะเป็นคนสะสสมยาดมอยู่แล้ว จนมาถึงจุดนึงที่ผมไม่ต้องใช้ยาดมแล้ว

ระหว่างการใช้ยาดมในการช่วยลดอาการอยาก ผมยังดำเนินชีวิตอย่างปกตินะครับ
คือผมเป็นสมาธิสั้นหน่อยๆ  ต้องลุกเดินทุกๆชั่วโมง ยกเว้นว่าจะมีอะไรมาดึงความสนใจผมได้มากพอ
ซึ่งก่อนหน้านี่ที่มยังสูบบุหรี่ ผมจะลุกออกจากโต๊ะทำงานมาสูบบุหรี่ทุกชั่วโมง
แต่ตอนนี้ไม่ใช่ ผมเลิกสูบบุหรี่แล้ว แต่ผมก็ยังต้องลุกมาเดิน ผมใช้วิธีการเดินออกนอกสำนักงาน
คือออกไปเดินดมยาดม หรือเดินออกไปซื้อของกิน (น้ำหนักผมขึ้นเร็วมากช่วงนี้)
พีคที่สุดคือ ผมออกไปยืนดมยาดมตรงพื้นที่สูบบุหรี่
ครับ!!! คือมันเป็นพฤติกรรมประจำไปแล้วไง บางทีผมมายืนคุยกันกับแผนกอื่นตรงนี้ไง
ก็ไม่สูบบุหรี่ นั่งดมยาดมก็ได้ งานวัดใจก้เริ่มขึ้น ทั้งฝากถือบุหรี่ หรือต่างๆนานา แต่ก็แปลกคราวนี้ผมใจแข็งมากๆ
ไม่มีอาการอยากบุหรี่ที่รุนแรงนรู้สึกว่าทนไม่ได้

ช่วงที่ผมเลิกบุหรี่น้ำหนักขึ้นเร็วมาก ปัจจุบันเพิ่มขึ้นจาก 70 มากอยู่ที่80กว่าๆ รู้สึกกินอะไรก็อร่อยขึ้น แล้วก็กินเพื่อแก้อาการปากว่าง
ซึ่งพฤติกรรมการดมยาดมผมหายไปเมื่อไหร่ไม่รู้ น่าจะหายไปตอนที่ผมไม่มีอาการอยากบุหรี่แล้ว
แต่ก็นั่นแหละ พอไม่อยากบุหรี่แล้ว  ก็อยากลองไง มันมีคำถามในหัวว่า ตอนนี้อะ ที่ไม่สูบบุหรี่แล้ว
ถ้ากลับไปสูบอีก บุหรี่จะมีรสชาติยังไง คือเบื้องต้นผมได้กลิ่นก็มีทั้งเหม็นบ้าง หอมบ้างแล้วแต่ยี่ห้อ คือไม่ได้เหม็นแบบอี๊ เหม็นบุหรี่
ก็เลยสงสัยว่าจะรสชาติเป็นยังไง วันนึงเลยขอลองสูบ 1 คำของเพื่อนที่จุดสูบอยู่
บทสรุปคือ บุหรี่ยังมีรสชาติดีสำหรับผม และผมตระหนักว่าถ้าผมกลับไปสูบอีก ผมจะไม่สามารถกลับมาสู่จุดนี้ได้อีก

ครับ จนมาถึงตอนนี้ ก็ 10 เดือนแล้ว ผมใช้คำว่าผมเลิกบุหรี่ได้แล้ว ผมไม่มีความรู้สึกอยาก
จนกว่าจะหมดกำลังใจในการหักห้ามให้ไม่กลับไปสูบ

ผมใช้คำว่าหักห้ามให้ไม่กลับไปสูบอีก เพราะ ผมสูบบุหรี่เป็น และจากที่ลองมันยังมีรสชาติดี
ดังนั้นการเลิกบุหรี่ครั้งนี้ผมว่า เกิดจากแรงใจ กำลังใจ ในการตัดสินใจ เลิกสูบและไม่กลับไปสูบบุหรี่อีก

สรุปนะครับ ว่าจะเลิกบุหรี่ได้เกิดจากแรงใจ กำลังใจ ล้วนๆครับ
สิ่งอื่นๆประกอบเพื่อแก้อาการไม่สามารถใช้เลิกบุหรี่ได้หากแรงใจไม่พอ

อ่อ เพื่อนรุ่นน้องที่ตั้งต้นเลิกบุหรี่พร้อมกัน ปัจจุบันไม่สูบบุหรี่แล้ว สูบแค่บุหรี่ไฟฟ้า Nicotine 0%
เหมือนเพื่อเล่นควันเฉยๆ

ก็เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านที่ตั้งใจเลิกบุหรี่ ใจแข็งๆมันจะข้ามผ่านไปได้ แล้ว อย่ากลับไปสูบอีก
เป็นกำลังใจให้ทุกท่านนะครับ

DarkcutiE สวัสดีครับ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่