แปลกไหมที่ยังร้องไห้กับอะไรเดิมๆT^T

.....เรามีคนที่รักและผูกพันมากๆอยู่คนนึง....แต่ตอนนี้เค้าไม่ได้อยุ่กับเราแล้ว....ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมาเกือบหกปี...เราเคยทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน..มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากที่สุดและเราคิดว่ามันจะคงเป้นแบบนั้นตลอดไป....แต่แล้วทุกๆอย่างก็เปลี่ยนไป...เราและเขาจึงต้องจากกัน....ทุกๆวันนี้เราต้องใช้ชีวิตอยู่คนเดียว...และได้แต่คิดถึงช่วงเวลาที่เคยมีกัน...เรามีกล่องๆนึงเก็บของทุกอย่างที่เกี่ยวกับเค้าไว้...ทั้งกระดาษโน๊ตที่เราชอบเขียนให้กัน..พวงกุญแจ...ตั๋วหนัง..ตั๋วรถไฟตอนไปเที่ยวด้วยกัน...ภาพความรู้สึกที่เคยไปเที่ยวหรือทำอะไรด้วยกันมันมักทำให้เราร้องไห้...แทบจะทุกวัน...ถึงช่วงเวลาที่เราจากกันมันจะเกือบปีแล้วก็ตาม....เราควรทำอย่างไรดีคะ.....เรามันบ้าหรือเปล่าที่ยังยึดติดกับอะไรเดิมๆ....ทำไมเราเป็นไม่ได้เหมือนเค้าที่มีความสุขกับชีวิตใหม่....ทำไมเรายังเจ็บเหลือเกิน....