ผมออกจากบ้านวันนี้ก็น่าจะ 10 กว่าปี เพราะผมไม่ชอบ แม่ เเต่งงานใหม่ ตอนเเรกก็ไม่อะไร พออยู่ๆไป เริ่มโดนพ่อเลี้ยงด่าครับ ผมเลยบอกเเม่ว่าผมจะไม่อยู่ที่นี่ คุณภาพชีวิตก็ไม่ดีมากครับตอนนั้น ผมเลยตัดสินใจออกมา ช่วงอายุ 20 ต้น ๆ ขยัน ทำงาน ยืนด้วยขาของตัวเอง จนวันนี้ผมได้ทำงานกับ บริษัทใหญ่ เครื่องดื่มยี่ห้อดัง มีอยู่ 2 เจ้าในไทย ขอไม่เอ่ยชื่อ ในตำแหน่งงานระดับหัวหน้า ค่อย ๆ ไต่เต้า มาหลายปีเพราะสะสมผลงานดี เงินเดือนหลักแสน เเล้วผมยังมีรายได้จากการ ซื้อหุ้น สะสมไว้หลายตัว จนวันนี้ ผมซื้อบ้าน 9 ล้าน ด้วยเงินสดของตัวเอง รถ 2 คัน มีเเฟน เเต่ยังไม่เเต่งงานนะครับ จู่ๆ ผมก็นึกอยากกลับไปส่องที่บ้านว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง คุณเชื่อไหม ทุกอย่างยังเหมือนเดิม คุณภาพชีวิต สภาพเเวดล้อม ไม่ดีเลย เเม่ บอกผมว่าถ้าไปแล้วอย่ากลับมา เเต่วันนี้ผมลองกลับมาส่องดู ชีวิตพวกเขามันไม่ได้ดีขึ้นเลย ต่างจากม ที่ ขยัน มีความเพียร พัฒนาตัวเอง อยู่ตลอดเวลา ผมไม่เชื่อเรื่องความเชื่อ เเต่ผมเชื่อเรื่อง ความขยัน ความเพียร มีเป้าหมาย พัฒนาทักษะ ของตัวเองทุกปี เเละมันจับต้องได้มากกว่าความเชื่อ สรุป ผมทำได้ครับ เเต่ทำไมพวกเขา ยังจนอยู่ ผมก็เลยรีบออกมาครับ ไม่ได้เข้าไปทักทายเเม่
10 ปี ที่ออกจากบ้าน เพราะไม่ชอบ เเม่ เเต่งงานมีเเฟนใหม่ วันนี้เเอบไปส่อง " เขา ยัง จน อยู่เลย "