เรื่องการวิ่งฮาฟมาราธอน..!! สำหรับผู้มีโรคประจำตัว

ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวเองก่อนเลยครับ
ผมอายุ28ปี มีโรคลิ้นหัวใจรั่ว(ผ่าตัดแล้วปี52)
และมีความตั้งใจอย่างแรงที่จะลงวิ่งมาราธอนโดยมีแรงบันดาลใจมาจาก โครงการ"ก้าวคนล่ะก้าว"ของพี่ตูนและทีมงาน โดยส่วนตัวไม่เคยออกกำลังกายเลยครับเพราะไม่ชอบ ติว่ามันเหนื่อยจะไปทำไมจนปล่อยให้ตัวเองน้ำหนักขึ้นจาก 68 มาเป็น 81 ในช่วงเวลาหลายปี จนลองเปลี่ยนชีวิตโดยการชักชวนเพื่อนๆพี่ๆที่สนิทกันมาเดินที่สวน ผมใช้เวลา2เดือน จาก ธ.ค. - ม.ค. จนสามารถเดินๆวิ่งๆจนได้ระยะ 6กิโล/ชั่วโมง และลงรายการฟันรัน5กิโล แล้วติดใจสมัครมินิต่อไว้ปลายเดือนนี้โดยที่ตั้งใจจะไม่แข่งกับใครและจะจบให้ได้ใน1:30 แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้นครับ ผมใจพองโตมากจนไปกดสมัครงานวิ่งระยะฮาฟไว้ในปลายเดือน มิ.ย. โดยมีเวลาcut off 4ชั่วโมง สำหรับพี่ๆน้าๆคงมองว่าเวลาขนาดนี้น่าจะทัน แต่ผมเองเป็นกังวลอยู่ไม่น้อยทะเลาะกับปีศาจในตัวอยู่ตลอดใจนึงว่าค่อยๆไปไหวอยู่แล้วอีกใจก็อย่าเลยมีโรคประจำตัวอยู่นี่อันตราย แต่ผมเลือกที่จะลงวิ่งครับ อยากชนะขีดจำกัดของร่างกายอยากชนะใจตัวเอง จบแบบไม่เจ็บอย่างที่นักวิ่งหลายๆท่านได้เคยกล่าวไว้ แต่ผมไม่มีทริคในการซ้อมเลย(ทริคสำหรับคนมีโรคประจำตัวนะครับ) จึงอยากมาขอคำปรึกษาจากนักวิ่งที่มีโรคประจำตัวว่าจัดตารางซ้อมยังไงกันบ้าง แล้วก็อีกอย่างครับผมเวทไม่ได้เลยเพราะเรื่องเวทหมอเบรคไว้เพราะว่าผมเคยผ่าหัวใจมาไม่สามารถทำตรงนี้ได้ แต่เคยได้ยินนักวิ่งเค้าว่ากันว่าต้องเวทเสริมความแข็งแรงด้านบนด้วยไม่ใช่เอาแต่กำลังที่ขา ผมจึงกังวัลเรื่องนี้ไม่น้อย ขอความเห็นด้วยครับ ขอบคุณล่วงหน้าเลยครับ