ตอนที่ผมขึ้นม.6เทอม1ใหม่ๆ จนถึงตอนช่วง1เดือนก่อนวันจบ ยังคิดว่าอีกตั้งเดือนนึงไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก บวกกับช่วงนั้นพึ่งเลิกกับแฟนที่อยู่รร.เดียวกัน มันมีแต่ความทรงจำฟุ้งไปหมด ก็เคยมีความคิดเหมือนกันนะ ว่าอยากจบไปไวๆ จะได้ไปเริ่มชีวิตใหม่ ไปไกลๆจากย่านนี้ ไม่อยากรับรู้ นึกถึงเรื่องเดิมๆอีก.......ตัดภาพมาตอนนี้
พึ่งผ่านวันเรียนวันสุดท้ายกับปัจฉิมมา ใจหายนะ คิดถึงเพื่อนๆที่คงไม่ได้มาเรียมด้วยกันอีกแล้ว คงจะมีนัดเจอบ้างแค่กลุ่มเล็กๆ แต่ถ้าจะให้มาครบทั้งห้องคงยากมากๆๆ เพราะทุกคนก็ไปตามทางของตัวเอง รร.อะ ไม่ค่อยคิดถึงหรอกเดี๋ยวก็กลับมาหาก็ได้แต่คิดถึงบรรยากาศในห้องเรียนมากกว่า ตอนที่แอบโดดเรียน(บางครั้ง) วันที่แอบหลับในห้อง ต่อไปคงไม่มีใครมาว่ามาดุเรา ต้องจริงจังกับการเรียนมากกว่านี้ จะมาเล่นๆหลับในคาบไม่ได้ มีแต่ใครๆก็บอกเพื่อนมัธยยมคือเพื่อนที่ไดีที่สุดในชีวิต
กลัวนะ กับการต้องเริ่มอะไรใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ ม.ปลาย ถึงมันจะมีความทรงจำแย่ๆรวมอยู่ด้วย แต่ยังไงเรื่องดีที่จดจำก็มีอยูเยอะมากๆๆๆๆ เยอะจนไม่สามารถพิมพ์ออกมาได้หมด
ตอนคุณจบม.6 รู้สึกยังไง?
พึ่งผ่านวันเรียนวันสุดท้ายกับปัจฉิมมา ใจหายนะ คิดถึงเพื่อนๆที่คงไม่ได้มาเรียมด้วยกันอีกแล้ว คงจะมีนัดเจอบ้างแค่กลุ่มเล็กๆ แต่ถ้าจะให้มาครบทั้งห้องคงยากมากๆๆ เพราะทุกคนก็ไปตามทางของตัวเอง รร.อะ ไม่ค่อยคิดถึงหรอกเดี๋ยวก็กลับมาหาก็ได้แต่คิดถึงบรรยากาศในห้องเรียนมากกว่า ตอนที่แอบโดดเรียน(บางครั้ง) วันที่แอบหลับในห้อง ต่อไปคงไม่มีใครมาว่ามาดุเรา ต้องจริงจังกับการเรียนมากกว่านี้ จะมาเล่นๆหลับในคาบไม่ได้ มีแต่ใครๆก็บอกเพื่อนมัธยยมคือเพื่อนที่ไดีที่สุดในชีวิต
กลัวนะ กับการต้องเริ่มอะไรใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ ม.ปลาย ถึงมันจะมีความทรงจำแย่ๆรวมอยู่ด้วย แต่ยังไงเรื่องดีที่จดจำก็มีอยูเยอะมากๆๆๆๆ เยอะจนไม่สามารถพิมพ์ออกมาได้หมด