เราเป็นฝ่ายหญิงนะ แฟนก็เป็นผู้ชายปกติ เราอยู่ ม.6 มีที่เรียนเรียบร้อยแล้ว ส่วนแฟนจะสมัครทหารปีนี้
เหตุผลที่ต้องกระทู้ เพราะเราคิดว่า ความรักที่เราเจอมันแปลกๆพิกล มันเจ็บจุกๆ กับสิ่งที่แฟนทำ เราเลยสงสัยว่าคู่อื่นมีแบบนี้มั้ย เราอ่อนไหวเกินไปรึปล่าว แล้วเราควรจะเป็นไปยังไง
ขอย้อนไปตอนแรก เราอยู่ ม.4 เป็นประธานนักเรียน พี่เขาอยู่ ม.6 ที่ โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในตัวเมือง วันนึงที่ โรงเรียนมีกิจกรรม เราบังเอิญได้ยินเสียง คนๆนึงร้องเพลง รู้สึกว่ามันเพราะมากจนเขิน เลยรีบวิ่งไปดูแต่ไม่ทัน คนเยอะ แถมเขาก็หยุดร้องไปแล้ว เลยไม่รู้ว่าใครร้อง แต่เคลิ้มมาก เป็นเสียงที่ฟังแล้วยิ้มได้5555 จากนั้นไม่กี่วัน เราก็บังเอิญเลื่อนไปเจอ facebook รายนึงโพสต์วิดีโอมืดๆ เลยกดเข้าไปดู สิ่งที่เราได้ยินคือเสียงของคนเดิมที่ได้ยิน เราไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้ ตอนนั้นเขาก็มีแฟนคลับพอสมควรนะ เราเลยไปคอมเมนท์ ขอเป็นแฟนคลับด้วย แล้วก็รู้ว่าเขาอยู่ ม.6 เขาหน้าตาเข้มๆ คิ้วหนา จมูกโด่ง ตัวสูง ไหล่กว้าง และที่สำคัญดูอบอุ่นร้องเพลงเพราะ ติดตามเขาได้สักพัก เขาก็ทักเรามาบอกว่า มื้อเย็นด้วยนะน้องประธาน (วันที่ 14 กพ 57) ตอนนั้นโคตรอึ้ง555555 ไม่คิดว่าชอบรุ่นพี่ แล้วเขาจะมาชอบเรากลับ ตอนนั้นโลกมันดูสดใส
เราคุยกันประมาณ 1 ปี พี่เขาเลยขอเป็นแฟน ตอนนี้คบกันปีกว่าที่ผ่านมาเรารู้สึกอบอุ่นมาก เขาดีกับเราทุกอย่างคอย โอ๋ เราตลอด ยอมทุกอย่าง จนคิดว่าเขาคือ อนาคตจริงๆ เพราะเราก็ ม.6 แล้วนะ ไม่คิดจะคบใครเล่นๆ แต่สิ่งที่เขาบอกเราในตอนนี้คือ
-คำว่ากำลังใจของเธอ คำว่าสู้ๆนะ เราฟังแล้วไม่มีกำลังใจขึ้นมา
-กู รำ คาญ
-เธอรู้สึกดีที่มีพี่อยู่ แต่พี่รู้สึกผิดในใจตลอดที่เห็นเทอมาเสียใจกับพี่บ่อยๆ มันดีจริงหรอ
-เอาตรงๆเลย พี่ขี้เกียจที่จะเชื่อใจใคร ขี้เกียจที่จะมาหวงหึงใคร ขี้เกียจจะมาคอยรู้สึกไม่ดีตอนเวลาแอบคิดมาก จริงๆแล้วในใจพี่ก็ยังแอบโหยหาอิสระตลอด
-เรายังไม่กล้าเชื่อใจเทอ100%เลย
-ซึ่งการอยู่แบบเชื่อใจกันไม่ได้ มันก็จะอยู่กับแบบทรมานใจปล่าวๆ
-เห้ย ช่วยอย่าเอาเรามาวัดกับ ผช ทั้งโลกได้มั้ย
-เอาจริงๆที่ผ่านมามันมีแต่ความระแวงบอกหลายๆมันทำให้รู้สึกแย่ในใจมากกว่า
-รักนะ แต่ไม่มากพอให้ไปต่อได้ไกล
มันก็มีอีกเยอะ รวมทั้งเขาบอกว่า เทอไม่ได้ทำอะไรให้ระแวง เราระแวงเอง มันก็มีเหตุผล 18+ ด้วยแหละแต่ เขาบอกไม่ใช่เรื่องนั้น แต่กุว่าใช่หว่ะ55555
แล้วเราละ อีมังคุด ตอนนี้อยู่แบบทำอะไรไม่ได้ จะไปท่าเดียว เลือกอะไรไม่ได้นะจ้ะ ค่อยๆลบเราออกจากชีวิตเขา ทั้งๆที่ระแวงเราเอง ที่ผ่านมากุจะน่าสงสาร หรือเป็นควายที่ทนอยู่ ประเด็นคือตอนนี้กุก็ยังโง่คุยอยู่ ไม่ยอมไป เพราะเขายังบอกว่ารัก อารมณ์แบบ แล้วฉันเลือกอะไรได้มั้ยยย เลือกให้เธอไม่ไปได้รึปล่าวววว
สรุปแล้ว เราควรถอยห่างมามั้ย ถอยมาเจ็บนะ เพราะไม่ได้คุยเผื่อไว้หลายคน ควรเอาคืนปะ เราจบแบบไม่เจ็บไม่ได้อะ ชอบจบแบบเกลียดๆ แต่นี่ยังรักไม่เปลี่ยน ไม่รู้อะไร55555555555555555
เมื่อแฟนขอรักน้อยลง ให้เขาไม่เสียใจ ทำไงดี
เหตุผลที่ต้องกระทู้ เพราะเราคิดว่า ความรักที่เราเจอมันแปลกๆพิกล มันเจ็บจุกๆ กับสิ่งที่แฟนทำ เราเลยสงสัยว่าคู่อื่นมีแบบนี้มั้ย เราอ่อนไหวเกินไปรึปล่าว แล้วเราควรจะเป็นไปยังไง
ขอย้อนไปตอนแรก เราอยู่ ม.4 เป็นประธานนักเรียน พี่เขาอยู่ ม.6 ที่ โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในตัวเมือง วันนึงที่ โรงเรียนมีกิจกรรม เราบังเอิญได้ยินเสียง คนๆนึงร้องเพลง รู้สึกว่ามันเพราะมากจนเขิน เลยรีบวิ่งไปดูแต่ไม่ทัน คนเยอะ แถมเขาก็หยุดร้องไปแล้ว เลยไม่รู้ว่าใครร้อง แต่เคลิ้มมาก เป็นเสียงที่ฟังแล้วยิ้มได้5555 จากนั้นไม่กี่วัน เราก็บังเอิญเลื่อนไปเจอ facebook รายนึงโพสต์วิดีโอมืดๆ เลยกดเข้าไปดู สิ่งที่เราได้ยินคือเสียงของคนเดิมที่ได้ยิน เราไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้ ตอนนั้นเขาก็มีแฟนคลับพอสมควรนะ เราเลยไปคอมเมนท์ ขอเป็นแฟนคลับด้วย แล้วก็รู้ว่าเขาอยู่ ม.6 เขาหน้าตาเข้มๆ คิ้วหนา จมูกโด่ง ตัวสูง ไหล่กว้าง และที่สำคัญดูอบอุ่นร้องเพลงเพราะ ติดตามเขาได้สักพัก เขาก็ทักเรามาบอกว่า มื้อเย็นด้วยนะน้องประธาน (วันที่ 14 กพ 57) ตอนนั้นโคตรอึ้ง555555 ไม่คิดว่าชอบรุ่นพี่ แล้วเขาจะมาชอบเรากลับ ตอนนั้นโลกมันดูสดใส
เราคุยกันประมาณ 1 ปี พี่เขาเลยขอเป็นแฟน ตอนนี้คบกันปีกว่าที่ผ่านมาเรารู้สึกอบอุ่นมาก เขาดีกับเราทุกอย่างคอย โอ๋ เราตลอด ยอมทุกอย่าง จนคิดว่าเขาคือ อนาคตจริงๆ เพราะเราก็ ม.6 แล้วนะ ไม่คิดจะคบใครเล่นๆ แต่สิ่งที่เขาบอกเราในตอนนี้คือ
-คำว่ากำลังใจของเธอ คำว่าสู้ๆนะ เราฟังแล้วไม่มีกำลังใจขึ้นมา
-กู รำ คาญ
-เธอรู้สึกดีที่มีพี่อยู่ แต่พี่รู้สึกผิดในใจตลอดที่เห็นเทอมาเสียใจกับพี่บ่อยๆ มันดีจริงหรอ
-เอาตรงๆเลย พี่ขี้เกียจที่จะเชื่อใจใคร ขี้เกียจที่จะมาหวงหึงใคร ขี้เกียจจะมาคอยรู้สึกไม่ดีตอนเวลาแอบคิดมาก จริงๆแล้วในใจพี่ก็ยังแอบโหยหาอิสระตลอด
-เรายังไม่กล้าเชื่อใจเทอ100%เลย
-ซึ่งการอยู่แบบเชื่อใจกันไม่ได้ มันก็จะอยู่กับแบบทรมานใจปล่าวๆ
-เห้ย ช่วยอย่าเอาเรามาวัดกับ ผช ทั้งโลกได้มั้ย
-เอาจริงๆที่ผ่านมามันมีแต่ความระแวงบอกหลายๆมันทำให้รู้สึกแย่ในใจมากกว่า
-รักนะ แต่ไม่มากพอให้ไปต่อได้ไกล
มันก็มีอีกเยอะ รวมทั้งเขาบอกว่า เทอไม่ได้ทำอะไรให้ระแวง เราระแวงเอง มันก็มีเหตุผล 18+ ด้วยแหละแต่ เขาบอกไม่ใช่เรื่องนั้น แต่กุว่าใช่หว่ะ55555
แล้วเราละ อีมังคุด ตอนนี้อยู่แบบทำอะไรไม่ได้ จะไปท่าเดียว เลือกอะไรไม่ได้นะจ้ะ ค่อยๆลบเราออกจากชีวิตเขา ทั้งๆที่ระแวงเราเอง ที่ผ่านมากุจะน่าสงสาร หรือเป็นควายที่ทนอยู่ ประเด็นคือตอนนี้กุก็ยังโง่คุยอยู่ ไม่ยอมไป เพราะเขายังบอกว่ารัก อารมณ์แบบ แล้วฉันเลือกอะไรได้มั้ยยย เลือกให้เธอไม่ไปได้รึปล่าวววว
สรุปแล้ว เราควรถอยห่างมามั้ย ถอยมาเจ็บนะ เพราะไม่ได้คุยเผื่อไว้หลายคน ควรเอาคืนปะ เราจบแบบไม่เจ็บไม่ได้อะ ชอบจบแบบเกลียดๆ แต่นี่ยังรักไม่เปลี่ยน ไม่รู้อะไร55555555555555555