คุณเคยเสียใจกับรักดีดีที่ต้องจบลง เพราะ "ไปด้วยกันต่อไม่ได้" บ้างมั้ย แล้วคุณผ่านมันไปได้ยังงัย

ความรักที่ไม่มีมือที่สาม ความรักที่บริสุทธิ์ มีรักให้แก่กัน หวังดีต่อกัน วางแผนอนาคตด้วยกัน แต่สุดท้ายก็ต้องจบลง เพราะสาเหตุบางอย่างทั้งๆที่ยังรักกันมาก มันเจ็บปวดมาก ถึงมากที่สุด  ใครเคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มาบ้างคะ เพราะสาเหตุอะไรที่ทำให้ไปด้วยกันไม่ได้ ทั้งๆที่คบกันมานานแล้วและทุกอย่างเหมือนจะโอเค แล้วเมื่อวันนึง รักนั้นจบลง คุณมีวิธีจัดการกับความเจ็บปวดนั้นยังงัย คุณผ่านมันไปได้ยังงัย ใช้เวลานานแค่ไหน อยากฟังประสบการณ์จากทุกคนที่เคยผ่านจุดนี้มาแล้ว

ความรักของ จขกท จบลงเพราะ ความระแวง และไม่เชื่อใจกัน
คบกันมาหลายปี รักกันมาก อยู่ด้วยกันตลอดเวลาเกือบ 24 ชม เราไม่มีแม้แต่เพื่อน ผช หรือ แม้แต่คุยกับ ผช แปลกหน้า
เราสองคนทะเลาะบ่อยมาก เพราะเรื่องจุกจิกจู้จี้ เล็กๆน้อยๆ
แต่ทั้งสองคนก็พยายามอดทน คิดว่าต่างคนต่างจะเปลี่ยนตัวเองได้
เขาเป็นคนคิดมาก ขี้ระแวง ขี้หึง ส่วนเราเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครมาจู้จี้ จุกจิก  
จนสุดท้าย เค้าคิดไปเองว่า การโมโหของเรา คือ เรามีคนอื่น และเค้าตัดสินใจเลิกกับเรา
ไม่เชื่อใจกัน และไม่รับฟังกันอีกต่อไป
เสียดายความรักดีดีที่ให้กัน เสียดายชีวิตคู่ที่วาดฝันกันไว้
ชีวิตคู่ ถ้าเริ่มมีการระแวง ไม่เชื่อใจกัน มันยากที่จะไปกันต่อ
สุดท้ายบาดเจ็บทั้งคู่และจบลงด้วยการจากลา
พวกเราต้องเสียความรักที่สวยงามของเราไป ทั้งๆที่ไม่มีสาเหตุอะไรเลย ...

อยากผ่านมันไปให้ได้ค่ะ อยากผ่านไปให้ได้เร็วๆ