วาเลนไทน์...นิทาน...เพียงสามบท

เสียงโทรดัง ครั้งหนึ่ง สาวจึงรับ
            แล้วตอบกลับ  รอที่นั่น ฉันไปหา
                    หลอกพ่อแม่ ว่าหนูนี้ ติววิชา
                             แต่ไปหา เพื่อนชาย นัดหมายกัน
      
      พบเพื่อนชาย สายตาสอง มองประสาน
             พาเข้าร้าน กินข้าว เราสุขสันต์
                   ชายชวนดื่ม นี่หนา สารพัน
                         หญิงงงงัน ผลอยพับ ก็หลับคา

       งัวเงียตื่น ลืมตา เงินตราของ
               อีกสร้อยทอง โทรศัพท์ ของมีค่า
                    ชายลักไป ตอนหญิงเจ้า เข้านิทรา
                         นองน้ำตา นี่แหละหนา วาเลนไทน์