คือเรากำลังจะเรียนจบอีก 2 เดือนข้างหน้านี้ค่ะ แต่ตอนนี้เรายังไม่แน่ใจเลยว่าเรียนจบแล้วจะไปทำงานอะไรดี เราชอบอะไร อยากทำอะไร เราไม่รู้เลยค่ะ เหมือนสมองมันว่างเปล่า
จนตอนนี้เรามีความคิดว่ารอจะสอบเข้าราชกา จะได้ไม่ต้องคิดมากถึงอนาคตข้างหน้า ถามทางบ้านเขาก็สนับสนุนดีค่ะ แต่ก็ต้องมาคิดอีกว่าจะสอบเข้าได้เมื่อไหร่ และระหว่างรอจะทำอะไรดีให้มีรายได้ โดยที่ไม่ต้องพึ่งพ่อแม่หลังจากเรียนจบ
เราคิดทุกวันเลยค่ะ ว่าอนาคตเราจะไปอยู่ ตรงจุดไหน เลี้ยงพ่อแม่ได้ไหม จะซื้อบ้านให้พ่อแม่ได้เมื่อไหร่ ชีวิตจะดีไหมหรือแย่แค่ไหน จนบางครั้งเราคิดว่าถ้าเรียนจบแล้วชีวิตหยุดอยู่แค่นี้ก็คงดีมั้ง
ที่บ้านเราค่อนข้างให้อิสระมากๆในการใช้ชีวิตค่ะ คือ จะเรียนอะไร จะไปไหน จะทำอะไร ไม่เคยว่าไม่เคยขัดเลยค่ะ จะบอกก็ได้ หรือไม่ต้องบอกก็ได้ค่ะ เราเลยกลายเป็นคนที่ไม่ค่อยปรึกษาอะไรกับพ่อแม่
เท่าไหร่ค่ะ และพอมาถึงในจุดที่เราจะต้องมีชีวิตเป็นของตัวเองจริงๆ มันเลยทำให้เรารู้สึกเคว้งคว้างค่ะ
ตรงจุดนี้ไม่ได้หมายถึงพ่อแม่ไม่สนใจเรานะคะครอบครัวเราก็คุยเล่นหยอกล้อกันปกติเหมือนทั่วไปแต่ถ้าเป็นปัญหาชีวิต เราจะเลือกที่จะไม่ค่อยคุยกับพ่อแม่เท่านั้นเองค่ะ
มีใครรู้สึกกลัวการใช้ชีวิตหลังเรียนจบบ้างคะ(เด็กจบใหม่)
จนตอนนี้เรามีความคิดว่ารอจะสอบเข้าราชกา จะได้ไม่ต้องคิดมากถึงอนาคตข้างหน้า ถามทางบ้านเขาก็สนับสนุนดีค่ะ แต่ก็ต้องมาคิดอีกว่าจะสอบเข้าได้เมื่อไหร่ และระหว่างรอจะทำอะไรดีให้มีรายได้ โดยที่ไม่ต้องพึ่งพ่อแม่หลังจากเรียนจบ
เราคิดทุกวันเลยค่ะ ว่าอนาคตเราจะไปอยู่ ตรงจุดไหน เลี้ยงพ่อแม่ได้ไหม จะซื้อบ้านให้พ่อแม่ได้เมื่อไหร่ ชีวิตจะดีไหมหรือแย่แค่ไหน จนบางครั้งเราคิดว่าถ้าเรียนจบแล้วชีวิตหยุดอยู่แค่นี้ก็คงดีมั้ง
ที่บ้านเราค่อนข้างให้อิสระมากๆในการใช้ชีวิตค่ะ คือ จะเรียนอะไร จะไปไหน จะทำอะไร ไม่เคยว่าไม่เคยขัดเลยค่ะ จะบอกก็ได้ หรือไม่ต้องบอกก็ได้ค่ะ เราเลยกลายเป็นคนที่ไม่ค่อยปรึกษาอะไรกับพ่อแม่
เท่าไหร่ค่ะ และพอมาถึงในจุดที่เราจะต้องมีชีวิตเป็นของตัวเองจริงๆ มันเลยทำให้เรารู้สึกเคว้งคว้างค่ะ
ตรงจุดนี้ไม่ได้หมายถึงพ่อแม่ไม่สนใจเรานะคะครอบครัวเราก็คุยเล่นหยอกล้อกันปกติเหมือนทั่วไปแต่ถ้าเป็นปัญหาชีวิต เราจะเลือกที่จะไม่ค่อยคุยกับพ่อแม่เท่านั้นเองค่ะ