กัดฟัน กลั้นนํ้าตา

เครียดและเสียใจหลายเรื่องจนกระทั่งเรื่องเหล่านั้นหลอกหลอนไปถึงในยามหลับฝัน ตื่นขึ้นมา ความทรงจำเหล่านั้นยังสดใหม่ เสียใจ เครียด กว่าจะสร้างน้ำตาเพื่อระบายความเครียดบ้างก็นั่งจุกนิ่งๆอยู่ทั้งวัน... จุก

ทุกๆครั้งที่เจอปัญหาทั้งเรื่องงานและเรื่ิองอื่นๆ แม้ว่าเราจะเศร้าน้ำตาจะไหล แต่เราพยายามเก็บความรู้สึกนั้นไว้ไม่อยากให้คนรอบรอบข้างเห็น ไม่อยากให้เขารู้ว่าเราอ่อนแอ เวลาโดนบ่นโดนด่าเราพยายามทำหน้านิ่ง

ถ้ามีฝน ตกมา ในหน้าหนาว ฉันคงเศร้า ปวดร้าว ไปถึงใจ คงสุดกลั้น น้ำตา อย่ารินไหล มิบอกใคร ให้ห่วงหา อาทรเลย แม้เหน็บหนาว จนกายสั่น สะท้านทั่ว ขอเก็บตัว อยู่ในมุม มิเปิดเผย จะทนหนาว ร้าวใจ ให้มันเคย น้ำต

นี้เป็นกระทู้แรกของผมครับ ผมเป็นแบบนี้ตั้งแต่ช่วงประถมปลายจนปัจจุบัน ตอนนี้อายุ21แล้ว เวลาผมทำอะไรผิดที่เกี่ยวกับผู้คนใกล้ชิด เช่น พ่อแม่ พี่สาว เพื่อน ผมจะรู้สึกยินดีและยิ้มออกมารวมถึงบางครั้งผมอาจกล

ตั้งแต่เด็กจนโต อายุ ตอนนี้ ประมาณ 32 ปี ผมไม่เคยกลั้นน้ำตาเวลาผมมีความรู้สึกเสียใจ แม้กระทั่งคำพูดของ เพื่อน หรือ เพื่อนร่วมงาน พูดส่อเสียดเสียดสี ผมค่อนข้างเป็นคนอ่อนไหว เคยโดนเพื่อนชายแกล้ง แค่หยอก

อะไรนิดหน่อยก็ร้อง แม้ไม่ได้กระทบจิตใจก็น้ำตาไหล บางทีนั้งเฉยๆก็รู้สึกเหนื่อยเศร้า อยากร้องไห้  กลายเป็นคนที่คนอื่นมองว่าอ่อนแอ บางครั้งเราไม่ได้อยากร้องไห้ แต่น้ำตามันมาเอง  เราควรแก้หรือต้

อยู่ๆก็อยากร้องไห้น้ำตาไหลเอง​ มีเรื่องกระทบใจนิดหน่อยน้ำตาก็ไหลแล้ว​ (อ่อนแอจังวะเรา)​ เป็นไรไม่รู้​ พูดความจริงกับใครๆก็ไม่เชื่อ​นี่เราเป็นคนไม่น่าเชื่อถือรึอะไร​ กลับมาอีกแล้วอารมณ์แบบนี้่​ เป็นโรค

คือเราอาศัยอยู่กับฝั่งเเม่ ตั้งเเต่อนุบาลเหมือนจะชินน่ะเวลาโดนว่าหรือด่าหรือใส่อารมเเต่พอนานวันอายุเพิ่มขึ้นคำพูดเเรงๆจากญาติหรือคนที่บ้านมันเเรงขึ้น ส่วนหลานอีกคนไม่ทำไรก้ไม่โดนด่า นอนเล่นโทรศัพท์เฉย

คือก่อนหน้านี้เราไม่เคยเป็นแบบนี้ แต่หลังๆมานี้ทำไมเราเป็นคนชอบร้องไห้ และน้ำตาออกง่ายมาก คือแบบถ้ามีเรื่องอะไรเศร้าๆเราจะรู้สึกแบบจุกๆอึดอั้ดตันใจอะไรแบบนี้บอกไม่ถูก แม้แต่เราอ่านกระตู้พันทิป "ท

เราชอบร้องไห้ออกมาตอนคุยกะพ่อไม่ก็แม่ เพราะเราเคยชอบโดนตีหนักมากแล้วพอน้ำตาไหลเขาก็ตีน้อยลง เราเลยติดนิสัยมา ตอนนี้ถึงโดนตีก็ไม่ค่อยเจ็บล่ะแต่เรายังร้องอยู่ เราไม่อยากร้องต่อหน้าใครเพราะดูเหมือนอ่อนแอ