เริ่มสังเกต ลูกเราไม่เหมือนเด็กคนอื่น พูดช้า ไม่ตอบโต้ ไม่มองหน้า โยกตัว มีพฤติกรรมซ้ำๆ เริ่มหาข้อมูล ปรากกฎว่าอาการดังกล่าว น่าจะเป็นออทิสติก ตอนนี้น้อง 2 ขวบ จึงพาไปพอแพทย์ ผลออกมาก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ในสมองอื้ออึง น้ำตาไหล งง.. แต่บอกกับตัวเอง ลูกต้องดีขึ้น สาเหตุน่าจะมาจากการเลี้ยงลูก (ตัวแม่ไปอยู่ที่กทม. คนเลี้ยงคืออาม่า)
1. เปิดทีวีให้ดูตั้งแต่ 3 เดือน
2. ให้เล่นมือถือ น้องงอแง อาม่าก็จะยื่นให้
3. น้องมีอาการเริ่มทำร้ายตัวเอง เนื่องจากคนโตที่บ้านขอบแกล้งให้น้องโมโห
จากนั้น แม่ได้ย้ายกลับมาบ้าน และพาไปพบแพทย์ สิ่งที่แพทย์ใช้ในการรักษา
1. ออร์โธปิดิกส์ ด้านกายภาพ น้องจะพบนักกายภาพทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละ 1วัน เป็นเวลา 1 ชั่วโมง สิ่งที่นักกายภาพทำ จะทำกิจกรรมต่างๆ ปาบอล ฟื้นฟูด้านการคิด การมอง
2. การจิตเวช 2 เดือนจะพบแพทย์ครั้ง จิตเวช ช่วยด้านจิตของแม่ได้มาก มีอะไรให้ถาม ส่งสัยถาม เครียดอะไร ก็ระบาย หาแนวทาง และตอบในสิ่งที่เราคิดและทำว่าถูกไหม
- แรกๆๆน้องร้อง และมีอาการทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม พยายามร้อง และวิ่งออกจากห้อง ยอมรับเลยนักกายภาพ มีความอดทนมาก จากนั้นพอครบ 1 ชั่วโมง นักกายภาพก็จะคุยกับแม่ บอกถึงเหตุ ต่างๆๆ พร้อมวิธีการ
- แม่ต้องกลับไปฝึกที่บ้าน (แม่จะอาศัยมองที่กระจก) พอน้องออกมา อะไรที่สงสัยแม่จะถามหมด พร้อมจดและจำสิ่งต่างๆ ประยุกต์ทุกอย่างที่มี โดยแม่จะถามนักกายภาพเลย ฝึกอะไรบ้าง แม่ต้องทำยังไง หลังจากกลับไปฝึก มันยากมาก แต่อย่าใช้อารมณ์ อดทนเท่านั้น
- ให้ลูกเลิกดูทีวี และมือถือ แม่ทำงานตั้งแต่ จันทร์-ศุกร์ กลับบ้านประมาณ 5 โมงเย็น แม่จะดูลูกและฝึกลูกตั้งแต่ 5 โมงเย็น จนถึง 3 ทุ่มกว่าๆๆ (น้องเป็นเด็กนอนดึก เข้านอนยาก ซึ่งต้องค่อยปรับ) โดยแม่จะใช้วิธีการปิดประตูห้อง อยู่กัน 2 คน เพราะหากมีคนอื่นลูกจะหาพวก ไม่ยอมอยู่ในห้อง ร้องเที่ยว เริ่มจาก ร้องเพลง หากิจกรรม ลองผิดลองถูกไป ไม่ให้จิตใจเข้าอยู่กับทีวี และมือถือ 2 เดือนแม่ทำได้ (ข้อห้ามเลย ห้ามเล่นมือถือต่อหน้าลูก ปิดเสียง เปิดสั่น) อุปกรณ์ที่แม่ใช้สอนลูกมีดังนี้
กระดาน ก-ด แรกๆๆไม่ได้เลย วิธีในการสอนของแม่มีดังนี้
- จับลูกนั่งตั้ง เอากระดานวาง จังมือเค้าค่อยๆๆวาง ตัวอักษร (การเริ่มต้นมักยากเสมอ) ห้ามบังคับ หากแกเบื่อ ให้แกไปวิ่งๆๆ (ในห้องเท่านั้น) ไม่ก็ร้องเพลง เสียงสูงต่ำ แกจะสนในหันมามอง แม่จะใส่ให้แกดู เช่น ก ไก่ อยู่ตรงๆๆๆ เอ๊ะๆๆ หาไม่เจอ (ทำเสียงให้สนุกที่สุด) จากนั้นก็วางไปที่ ก ไก่ แม่หาเจอแล้ว ตบมือรัวๆๆ แรกๆๆเหมือนคนบ้ามาก แต่มันได้ผลมาก
- พอเข้าที่ 4 เริ่มได้ และมองปากแม่ แต่ยังไม่พูดตาม จากนั้นน้องเริ่มคล่อง แม่ก็หาโต๊ะเขียนหนังสือเล็กๆๆ แล้วเอากระดานวาง หันหน้าเราตรงข้ามกับลูก แล้วพูด ก ไก่ อยู่ไหนๆ เค้าก็หา ใส่ได้แม่ก็ตบมือ สังเกตเค้าไม่ได้อะไร แม่อยากให้ช่วยไปก่อน ถ้าไม่ได้แกจะเครียด แล้วไม่อยากเล่น จากนั้นแกได้เราก็ปล่อย ทำได้ก็ตบมือเช่นเดิม
- เพิ่มเป็นกระดาน ภาษาอังกฤษ 3 วันทำได้เลย พูด V Y U Z เรื่อยๆๆ 2 วัน คำ
- เพิ่มกระดานผลไม้ กระดานรูปสัตว์ กระดานเลข
อุปกรณ์การสอน ต้องเป็นสิ่งที่จับได้ เป็น 4 มิติ ถ้าเป็นรูปภาพ เค้าไม่สนใจเลย
ห่วงของเล่นเสริมพัฒนาการเด็ก วิธีการสอนดังนี้
- จับลูกตักทุกครั้ง (ห่วงนี่ไม่น่าสนใจ แม่เลยซื้อห่วงมีแค่ 3 อัน มันง่าย มีเสียง มีไฟ)
- ใช้ห่วงง่ายๆ น้องทำได้ จากนั้นจริงเปลี่ยนมาเป็นห่วง ธรรมดา แม่จะทำให้ดู เอาห่วงไปวางไกลๆ ให้เค้าวิ่งไปใส่ แม่จะเป็นคนส่ง ระหว่างที่ส่ง แม่จะพูดสีของห่วงทุกครั้ง น้องสนุก (สิ่งที่แม่อยากให้ได้จากกิจกรรมนี้ คือเรียงลำดับได้ รู้จักสี)
- น้องยังเรียงลำดับไม่ได้ น้องได้แค่หยิบห่วงใส่ และก็ยังจำสีไม่ได้ เริ่มเข้าเดือนที่ 7 น้องเรียงลำดับได้ แล้วก็พูดว่า สีฟ้า เรื่อยๆๆๆ
อุปกรณ์หยอดเหรียญทุกอย่าง (สิ่งที่แม่อยากให้ได้ หยิบของชิ้นเล็กๆ และความจำเรื่องสี)
- จับลูกนั่งตัก เริ่มแรกแม่ใช้เป็นเหรียญ10 ไล่ลงมาเรื่อยๆๆ
- จากนั้นเปลี่ยนอุปกรณ์ เอากล่องมา 1 ใบ ทำสติ๊กเกอร์ แปะเป็นวงกลมๆ 4 สี วางไว้แต่ละจุด แล้วก็เจาะ ทำเหรียญ เป็นสีๆๆ ตามสติ๊กเกอร์ ให้เค้าหยอดตาม สีในกล่อง แรกๆๆไม่ค่อยได้ เค้าอยากหยอดตามอารมณ์ หลังๆเริ่มได้ แต่ไม่เต็ม 100
จากเดือนกุมภาพันธ์ 2559 จนถึงเดือนกันยาย 2559 น้องเริ่มพูดได้
- ภาษาอังกฤษ ได้หลายตัว
- เรื่องสีฟ้า ม่วง ส้ม
- น้องเริ่มกินข้าวเองได้ นั่งนิ่งกับโต๊ะได้ แต่ไม่นานมาก เริ่มนิ่งขึ้น
- น้องสนุกกับการเรียน และการฝึก
- น้องไม่ร้องไห้เวลาพบนักกายภาพ
-คนที่ครอบครัวแฟน ต่อต้านเรื่องนี้ มักพูดว่าน้องปากหนัก สิ่งที่แม่ทำ ทุกๆๆอย่าง พิสูจน์ให้เห็น ว่าลูกดีขึ้น แม่ต้องต่อสู้กับกับคนที่บ้านแฟน มักชอบแกล้ง หรือหลอกว่าจะไปพาเที่ยว แล้วน้องก็ร้องๆๆ อธิบายดีๆๆก็ไม่ฟัง แม่บ้าคลั่ง ผ่านจุดบ้า ด่ากราด ไม่มีสติ แล้วทำใจเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงใครได้ ก้มหน้าเงียบๆๆ อุ้มลูกเข้าห้อง แล้วก็หาใช้วิธีต่างๆ ลูกก็หยุดร้องแล้วก็สงบ
-อยากบอกแม่เด็กพิเศษทุกคนว่า เวลาและความอดทน เท่านั้นที่จะช่วยลูกคุณได้ หมดเวลาร้องไห้ หมดเวลาสำหรับคนอ่อนแอ ลุกขึ้นสู้ ไม่โทษใคร ในเมื่อเกิดขึ้น เราต้องแก้ไข วันนี้ อาจยังไม่ดีมาก แค่นี้ก็ภูมิใจ โลกโซเซียล ตัดได้ ก็ตัด มันไม่สำคัญเท่าลูกเลย กอดเค้าให้นานๆๆ กอดในวันที่ยังกอดได้
-หมอจิตเวช และนักกายภาพ เป็นแค่องค์ประกอบ คนที่รักษาลูกได้จริงๆๆคือเรา
บันทึกรักจากแม่ (เด็กพิเศษ)
1. เปิดทีวีให้ดูตั้งแต่ 3 เดือน
2. ให้เล่นมือถือ น้องงอแง อาม่าก็จะยื่นให้
3. น้องมีอาการเริ่มทำร้ายตัวเอง เนื่องจากคนโตที่บ้านขอบแกล้งให้น้องโมโห
จากนั้น แม่ได้ย้ายกลับมาบ้าน และพาไปพบแพทย์ สิ่งที่แพทย์ใช้ในการรักษา
1. ออร์โธปิดิกส์ ด้านกายภาพ น้องจะพบนักกายภาพทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละ 1วัน เป็นเวลา 1 ชั่วโมง สิ่งที่นักกายภาพทำ จะทำกิจกรรมต่างๆ ปาบอล ฟื้นฟูด้านการคิด การมอง
2. การจิตเวช 2 เดือนจะพบแพทย์ครั้ง จิตเวช ช่วยด้านจิตของแม่ได้มาก มีอะไรให้ถาม ส่งสัยถาม เครียดอะไร ก็ระบาย หาแนวทาง และตอบในสิ่งที่เราคิดและทำว่าถูกไหม
- แรกๆๆน้องร้อง และมีอาการทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม พยายามร้อง และวิ่งออกจากห้อง ยอมรับเลยนักกายภาพ มีความอดทนมาก จากนั้นพอครบ 1 ชั่วโมง นักกายภาพก็จะคุยกับแม่ บอกถึงเหตุ ต่างๆๆ พร้อมวิธีการ
- แม่ต้องกลับไปฝึกที่บ้าน (แม่จะอาศัยมองที่กระจก) พอน้องออกมา อะไรที่สงสัยแม่จะถามหมด พร้อมจดและจำสิ่งต่างๆ ประยุกต์ทุกอย่างที่มี โดยแม่จะถามนักกายภาพเลย ฝึกอะไรบ้าง แม่ต้องทำยังไง หลังจากกลับไปฝึก มันยากมาก แต่อย่าใช้อารมณ์ อดทนเท่านั้น
- ให้ลูกเลิกดูทีวี และมือถือ แม่ทำงานตั้งแต่ จันทร์-ศุกร์ กลับบ้านประมาณ 5 โมงเย็น แม่จะดูลูกและฝึกลูกตั้งแต่ 5 โมงเย็น จนถึง 3 ทุ่มกว่าๆๆ (น้องเป็นเด็กนอนดึก เข้านอนยาก ซึ่งต้องค่อยปรับ) โดยแม่จะใช้วิธีการปิดประตูห้อง อยู่กัน 2 คน เพราะหากมีคนอื่นลูกจะหาพวก ไม่ยอมอยู่ในห้อง ร้องเที่ยว เริ่มจาก ร้องเพลง หากิจกรรม ลองผิดลองถูกไป ไม่ให้จิตใจเข้าอยู่กับทีวี และมือถือ 2 เดือนแม่ทำได้ (ข้อห้ามเลย ห้ามเล่นมือถือต่อหน้าลูก ปิดเสียง เปิดสั่น) อุปกรณ์ที่แม่ใช้สอนลูกมีดังนี้
กระดาน ก-ด แรกๆๆไม่ได้เลย วิธีในการสอนของแม่มีดังนี้
- จับลูกนั่งตั้ง เอากระดานวาง จังมือเค้าค่อยๆๆวาง ตัวอักษร (การเริ่มต้นมักยากเสมอ) ห้ามบังคับ หากแกเบื่อ ให้แกไปวิ่งๆๆ (ในห้องเท่านั้น) ไม่ก็ร้องเพลง เสียงสูงต่ำ แกจะสนในหันมามอง แม่จะใส่ให้แกดู เช่น ก ไก่ อยู่ตรงๆๆๆ เอ๊ะๆๆ หาไม่เจอ (ทำเสียงให้สนุกที่สุด) จากนั้นก็วางไปที่ ก ไก่ แม่หาเจอแล้ว ตบมือรัวๆๆ แรกๆๆเหมือนคนบ้ามาก แต่มันได้ผลมาก
- พอเข้าที่ 4 เริ่มได้ และมองปากแม่ แต่ยังไม่พูดตาม จากนั้นน้องเริ่มคล่อง แม่ก็หาโต๊ะเขียนหนังสือเล็กๆๆ แล้วเอากระดานวาง หันหน้าเราตรงข้ามกับลูก แล้วพูด ก ไก่ อยู่ไหนๆ เค้าก็หา ใส่ได้แม่ก็ตบมือ สังเกตเค้าไม่ได้อะไร แม่อยากให้ช่วยไปก่อน ถ้าไม่ได้แกจะเครียด แล้วไม่อยากเล่น จากนั้นแกได้เราก็ปล่อย ทำได้ก็ตบมือเช่นเดิม
- เพิ่มเป็นกระดาน ภาษาอังกฤษ 3 วันทำได้เลย พูด V Y U Z เรื่อยๆๆ 2 วัน คำ
- เพิ่มกระดานผลไม้ กระดานรูปสัตว์ กระดานเลข
อุปกรณ์การสอน ต้องเป็นสิ่งที่จับได้ เป็น 4 มิติ ถ้าเป็นรูปภาพ เค้าไม่สนใจเลย
ห่วงของเล่นเสริมพัฒนาการเด็ก วิธีการสอนดังนี้
- จับลูกตักทุกครั้ง (ห่วงนี่ไม่น่าสนใจ แม่เลยซื้อห่วงมีแค่ 3 อัน มันง่าย มีเสียง มีไฟ)
- ใช้ห่วงง่ายๆ น้องทำได้ จากนั้นจริงเปลี่ยนมาเป็นห่วง ธรรมดา แม่จะทำให้ดู เอาห่วงไปวางไกลๆ ให้เค้าวิ่งไปใส่ แม่จะเป็นคนส่ง ระหว่างที่ส่ง แม่จะพูดสีของห่วงทุกครั้ง น้องสนุก (สิ่งที่แม่อยากให้ได้จากกิจกรรมนี้ คือเรียงลำดับได้ รู้จักสี)
- น้องยังเรียงลำดับไม่ได้ น้องได้แค่หยิบห่วงใส่ และก็ยังจำสีไม่ได้ เริ่มเข้าเดือนที่ 7 น้องเรียงลำดับได้ แล้วก็พูดว่า สีฟ้า เรื่อยๆๆๆ
อุปกรณ์หยอดเหรียญทุกอย่าง (สิ่งที่แม่อยากให้ได้ หยิบของชิ้นเล็กๆ และความจำเรื่องสี)
- จับลูกนั่งตัก เริ่มแรกแม่ใช้เป็นเหรียญ10 ไล่ลงมาเรื่อยๆๆ
- จากนั้นเปลี่ยนอุปกรณ์ เอากล่องมา 1 ใบ ทำสติ๊กเกอร์ แปะเป็นวงกลมๆ 4 สี วางไว้แต่ละจุด แล้วก็เจาะ ทำเหรียญ เป็นสีๆๆ ตามสติ๊กเกอร์ ให้เค้าหยอดตาม สีในกล่อง แรกๆๆไม่ค่อยได้ เค้าอยากหยอดตามอารมณ์ หลังๆเริ่มได้ แต่ไม่เต็ม 100
จากเดือนกุมภาพันธ์ 2559 จนถึงเดือนกันยาย 2559 น้องเริ่มพูดได้
- ภาษาอังกฤษ ได้หลายตัว
- เรื่องสีฟ้า ม่วง ส้ม
- น้องเริ่มกินข้าวเองได้ นั่งนิ่งกับโต๊ะได้ แต่ไม่นานมาก เริ่มนิ่งขึ้น
- น้องสนุกกับการเรียน และการฝึก
- น้องไม่ร้องไห้เวลาพบนักกายภาพ
-คนที่ครอบครัวแฟน ต่อต้านเรื่องนี้ มักพูดว่าน้องปากหนัก สิ่งที่แม่ทำ ทุกๆๆอย่าง พิสูจน์ให้เห็น ว่าลูกดีขึ้น แม่ต้องต่อสู้กับกับคนที่บ้านแฟน มักชอบแกล้ง หรือหลอกว่าจะไปพาเที่ยว แล้วน้องก็ร้องๆๆ อธิบายดีๆๆก็ไม่ฟัง แม่บ้าคลั่ง ผ่านจุดบ้า ด่ากราด ไม่มีสติ แล้วทำใจเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงใครได้ ก้มหน้าเงียบๆๆ อุ้มลูกเข้าห้อง แล้วก็หาใช้วิธีต่างๆ ลูกก็หยุดร้องแล้วก็สงบ
-อยากบอกแม่เด็กพิเศษทุกคนว่า เวลาและความอดทน เท่านั้นที่จะช่วยลูกคุณได้ หมดเวลาร้องไห้ หมดเวลาสำหรับคนอ่อนแอ ลุกขึ้นสู้ ไม่โทษใคร ในเมื่อเกิดขึ้น เราต้องแก้ไข วันนี้ อาจยังไม่ดีมาก แค่นี้ก็ภูมิใจ โลกโซเซียล ตัดได้ ก็ตัด มันไม่สำคัญเท่าลูกเลย กอดเค้าให้นานๆๆ กอดในวันที่ยังกอดได้
-หมอจิตเวช และนักกายภาพ เป็นแค่องค์ประกอบ คนที่รักษาลูกได้จริงๆๆคือเรา