เรื่องสั้นมาก ๆ

กระทู้สนทนา

ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เนต

ซิรี่ส์เรื่องสั้นชุดเมียหลวง ตำแหน่งที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากได้

ไปไม่รอด

โดย...ล. วิลิศมาหรา

ฉันกับสามีกำลังจะข้ามถนนใหญ่ที่ไม่มีทางม้าลายและสะพานลอยท่ามกลางแสงแดดเปรี้ยง

ในสายตาพร่าเลือนแทบมองอะไรไม่เห็น ซึ่งหมอวินิจฉัยว่าเป็นเพราะความหวานจากความรักบังตาโชคดีที่มีสามีเคียงข้าง เสียงปลอบประโลมของเขาอ่อนหวาน...ไม่ต้องกลัว ผมจะอยู่เคียงข้างคุณ ผมให้สัญญากับคุณพ่อคุณแม่คุณแล้ว ว่าจะดูแลคุณตลอดไป

มือแข็งแรงกระชับจูงมือฉันไว้ ก่อนก้าวย่างลงสู่พื้นถนน มืออีกข้างกางร่มป้องกันแสงแดดกล้า แน่นอนฉันอบอุ่นและมั่นใจในตัวเทพบุตรสุดที่รักของฉันเสมอ

ที่กลางถนน พลันร่างหญิงสาวมากๆ คนหนึ่งซึ่งเดินนำหน้าเรามา หล่อนหันมามองสามีฉัน แล้วซวนซบล้มลงกองกับพื้น หล่อนอาจเป็นลมแดด อาจเจ็บไข้ได้ป่วย อาจวิตกจริต หรืออาจอยากได้สามีฉัน...ต้องช่วยเหลือด่วน ก่อนสาวน้อยจะโดนรถทับ เขาร้องตะโกนก้อง ปล่อยมือจากฉัน ยัดร่มใส่มือให้ด้วย ก่อนพุ่งตัวไปหาผู้หญิงคนนั้นไม่คิดชีวิต ประคองหล่อนอย่างทะนุถนอม เอาตัวหล่อนไปวางไว้ข้างทาง...หล่อนปลอดภัย ฉันพอมองเห็นวีรกรรมอันแสนเท่นั้นได้ จึงปลาบปลื้มจนน้ำตาปริ่ม

แต่แล้ว พลันฉันเพิ่งรู้สึกตัวว่ากำลังยืนอยู่กลางถนน ข้างถนนยังอยู่อีกไกล ฉันรีบมะงุมมะงาหราก้าวเดิน...แต่ทันใดนั้น เสียงเครื่องยนต์รถดังแผดก้อง

ฉันหันไปมอง...ในสายตาพร่ามัวเลือนลาง ฉันเห็นรถสิบล้อคันหนึ่งวิ่งห้อตะบึงมาเต็มความเร็ว ไม่มีท่าทีว่าคนขับจะหักหลบทัน มันพุ่งตรงมาหาฉันที่ได้แต่ยืนตะลึงมอง...ฉันไม่ทันร้องเรียกสามีให้ช่วยสักคำ

จบ

แก้ไขข้อความเมื่อ