ลุงกับป้าแบ็คแพ็ครอบโลก ตะลุยสหรัฐอเมริกา เม็กซิโก อเมริกากลาง อเมริกาใต้ และอัฟริกา 26 ประเทศ 74 วัน ตอนที่ 4 มหานครนิวยอร์ค
(ตอนอยู่ตปท. ภาพนิ่งล้นไอโฟน จึงลบออกหลังโพสต์เพจแล้ว ส่วนพันทิปโหลดหน้ารีวิวไม่ได้ ต้องกลับมาทำใทย ตอนนี้ขอให้ชมยูทูปไปก่อน ถ้ารีบชมภาพนิ่ง ให้ไปที่เพจ ลุงกับป้าแบ็คแพ็ครอบโลก)
https://www.youtube.com/watch?v=7nawIzi97bs&index=31&list=PLNNEpgjidh3peDayS3ikBCPP6tJVMso-6
https://www.youtube.com/watch?v=nxzz9ZY5oPs&index=32&list=PLNNEpgjidh3peDayS3ikBCPP6tJVMso-6
https://www.youtube.com/watch?v=PtU9UNzMrtY&index=33&list=PLNNEpgjidh3peDayS3ikBCPP6tJVMso-6
https://www.youtube.com/watch?v=EF5_ulo5BjM&index=34&list=PLNNEpgjidh3peDayS3ikBCPP6tJVMso-6
รอจน 05.00 น. ขึ้นไปชั้น 2 ออกไปที่ถนน เลี้ยวซ้ายไป The NE corner ข้ามถนนไปฝั่งตรงข้าม หนุ่มเม็กซิกันแนะนำให้ลงใต้ดินซื้อตั๋วที่สถานี 42 ST ขอแผนที่รถใต้ดินด้วย แต่รูดเข้าไม่ได้ เจอคุณครู Jaclyn Rubin สอนนักเรียนเกรด 3 พาเข้าและพาไปสถานี นั่งรถ Subway สีแดงสาย 1 เที่ยวเดียว คนละ 2.75×2= 5.5 ค่าตั๋วใบละ 1 ดอลล่าร์ รวม 6.5 ดอลล่าร์ไปสุดสายที่สถานี South Ferry เดินไปที่ท่า Ferry to the Statue & Ellis Island ท่ายังไม่เปิด สอบถามข้อมูลอากู๋ที่เดินออกกำลังกาย บอกว่า ท่าเรือเปิดสาย มีสาวเอเชียวิ่งมา จึงถามหาชื่อสถานีที่จะไปเที่ยว เธอตอบเสร็จ เดินไปแล้วเดินกลับมาแนะนำให้นั่งเฟรี่ฟรีที่ท่า Staten Island Ferry นั่งไปเฉียดเกาะ แล้วถ่ายภาพจากระยะที่ใกล้กว่าบนฝั่ง เฟรี่บริการรับส่งคนข้ามฟากไป-กลับบ้านและที่ทำงานทุกๆ 20 นาที พอลุงรู้ว่าฟรีรีบกระโดดงับเลย เราจึงได้นั่งเฟรี่ลำใหญ่ ที่ท่าเรือมีห้องน้ำฟรีบริการ ลุงถูกเรียกให้หมาตรวจกระเป๋าทั้งขาไปและขากลับ ระดับความปลอดภัยสูง แม้ไม่มีเครื่องสแกน แต่มีหมา เฟรี่ลำใหญ่มีที่ขับทั้งหัวท้ายจึงไม่ต้องกลับเรือ ขากลับเราย้ายไปนั่งด้านเดียวกับอนุสาวรีย์ เมื่อเรือถึงท่าแล้วผู้โดยสารต้องลงหมดเพื่อเคลียร์ความปลอดภัย น้ำลึก ใสสะอาด มีทั้งเรือข้ามฟาก เรือเร็ว เรือสำราญ และเรือสินค้า อากาศบนเรือตอนเช้าเย็นทีเดียว แม้ท้องฟ้าจะปลอดโปร่ง มีปุยเมฆสีขาวประปราย
มีหนุ่มใหญ่ที่ตั้งใจไปถ่ายภาพอาสาถ่ายภาพคู่ให้เรา คงเป็นเพราะเราบังมุมกล้องไม่ออกจากเฟรมสักที แกเลยตัดรำคาญมั้ง แต่ฝีมือดีมาก ขอบอก...
พอขึ้นจากท่า ถามหาสถานี Bowling Green สาย 4, 5, 6 สีเขียวที่เราจะเดินทางไป Grand Central เพื่อไปสำนักงานใหญสหประชาชาติ ลุงใจดีเดินพาไปชี้บอกว่า ข้ามถนนแล้วเดินตรงไป 3 ช่วงตึก เจอตึกเล็กเมื่อไรก็เจอทางลงสถานี
ตอนแรกก็สงสัย ทำไมพูดแบบนั้น ปรากฏว่า ตึกแถวๆ นั้นไม่มีตึกเล็กเลย มีแต่ใหญ่ๆ สวยๆ ทั้งนั้น
ตึกมุมสุดช่วงที่ 3 คือ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอเมริกันอินเดียนแดง
โชคดีมีตลาดนัดท้องถิ่น ได้ซื้อแอ๊ปเปิ้ลสดที่ชาวสวนเก็บมาขายเอง ตอนแรกป้าคิดไม่ทัน ปอนด์ละ 1.99 ดอลล่าร์ ป้าคิดว่า มันถูกมาก หยิบมาอย่างละ 2 ลูก ขนาดพออิ่ม 8 ลูก 7 เหรียญ ความจริงมันไม่ถูกเลย ถ้าคิดต่อกก. เพราะตกเลขเนี่ยแหละ เลยคิดเงินพลาด ประจำ ข้อดีก็คือ จ่ายเงินด้วยความสบายใจ ซื้อแล้ว เหมือนได้เปล่า ตกลูกละ กว่า 30 บาทเชียวนะ แต่รสชาติอร่อย และสดได้ใจ.
ลงไปนั่งใต้ดินสีเขียว สาย 5 ไปสถานีแกรนด์ เซ็นทรัล ออกจากจากสถานีตามป้ายถนนที่ 42 ไปทางตะวันออก ผ่านสนามเด็กเล่นบนเขา แล้วมองไปด้านซ้ายมือ เก็นธงชาติปลิวไสว เดินข้ามไปเป็นมุมสวนสาธารณะ และอาคารสีเขียวด้วยพืชไต่กำแพง เป็นอาคารวิศวกรรม นอกเหนือจากอาคารสหประชาชาติ
สอบถามเส้นทางเพื่อไปซื้อตั๋วขึ้นรถเมกะบัสไปวอชิงตันดีซี สาวสวยที่เป็นจนท.สหประชาชาติคนหนึ่งบอกให้เดินไปขึ้นรถใต้ดินที่สถานีแกรนด์เซ็นทรัล เพื่อไปสถานีเพนน Penn Station ที่ถนนที่ 34 พออีกคนหนึ่งเดินมา ก็ถามหารถประจำทาง เธอบอกให้ไปขึ้นรถที่สถานีแกรนด์ฯ เพื่อไปสถานี Penn กำลังจัดสินใจว่าจะเอาไงดี สาวใหญ่ที่เป็น จนท.สหประชาติอีกคนเดินส่งเสียงมาก่อนตัว ว่า วันนี้อากาศ เดินไปสบายๆ เธอชี้แผนที่ให้ ว่า มันอยู่ไม่ไกลจากสถานีแกรนด์
เราจึงทำตามเธอบอก และรู้ว่า เป็นการตัดสินใจที่ดี เพราะเราได้เห็นวิถีชีวิตของคนในมหานครนิวยอร์ค ที่พึ่งพาบริการสาธารณะ แล้วก็เดินๆๆๆ ที่ตรงนั้นพลุกพล่านไปด้วยผู้คนเดินทางไปทำงาน อาคารสำนักงาน ร้านค้า พาณิชย์ ล้วนใหญ่โต สวยงาม ที่แท้เรากำลังเดินอยู่ใจกลางมหานครนิวยอร์ค อีกฟากถนนกับตอนขาไป เดินผ่าน Grand Central Terminal ที่อยู่ตรงข้ามสถานี Grand Central ไปเจอมหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์ค ฝั่งตรงข้ามเป็นสวนสาธารณะ Bryant ก่อนถึงสวนสาธารณะ เป็นห้องสมุดประชาชน เราข้ามถนนไปเดินเลียบสวนสาธารณะ ที่มีน้ำพุ อยู่ตรงกลาง เดินถามทางไปเรื่อยๆ จนเกือบถึงถนนที่ 34 จึงข้ามถนนไปเจอ Herald Square แวะเข้าห้องน้ำฟรี สะอาด ล้างหน้า แล้วเดินต่อ ถามไปเรื่อย เดินกลับไป กลับมา ลุงเห็นมีรถบัสจอดอยู่บนลานที่อยู่บนอุโมงค์ข้ามถนนด้านขวามือ จึงพากันเลี้ยวลงไป เห็นรถเมกะบัส มีป้าย Boston วิ่งผ่าน แต่ไม่รู้จะไปขึ้นตรงไหน ขณะที่ลุงออกอาการถอดใจ ป่า บังเอิญถามสาวสวยใส่เสื้อสีส้มจี๊ดที่เดินสวนมา เธอชื่อ Jessica Bill เป็นนักแสดงรุ่นเดียวกับลูก กำลังจะไปขึ้นรถเมกะบัส ไปวอชิงตันดีซี เพื่อซ้อมการแสดงในเดือนสิงหาคมนี้ ....อะโห...อะไรจะฟลุ้คปานนั้น จึงเดินกลับไปทางเดิม เลี้ยวขวาข้ามถนนลงเขาไปจนเจอรถจอดอยู่ รถออกเวลา 11.00 น. ซื้อตั๋วบนรถ คนละ 25 ดอลล่าร์
มีเวลาอีก 9 นาที ก่อนรถออกป้าขอลงไปซื้ออาหารตุน คนขับบอกว่าให้ 5 อึดใจ ป้าวิ่งไป แล้วกลับมา แค่ 3 อึดใจ ลุงคิดว่าไปใกล้ ป้าชี้ไปที่มุมถนน ประมาณ 300 เมตร
ก่อนไปสหรัฐอเมริกา รู้แต่เรื่องรถเกรย์ฮาวนด์ กับ แอมแทร็ก พอเจอเมกะบัส ติดใจเลย เพราะสภาพรถดีมาก มีที่ชาร์จไฟ และ wifi ฟรี แบบสุดแสนประทับใจ. ต้องไม่ลืมพูดถึง คือ ผู้คน ในนิวยอร์ค รูปร่างได้สัดส่วน หาคนน้ำหนักเกินไม่ค่อยเจอ เป็นมหานครที่รวมคนเก่งทุกชาติทุกภาษาไว้ที่นั่น ภาษาพูดก็ฟังง่าย ทำให้กระเหรี่ยงอย่างเราไม่อึดอัด เหมือนตอนเดินทางมาจากตะวันตก และมีคนในสหรัฐอเมริกามากมาย ที่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้
[CR] ลุงกับป้าแบ็คแพ็ครอบโลก ตะลุยสหรัฐ เม็กซิโก อเมริกากลาง อเมริกาใต้ และอัฟริกา 26 ประเทศ 74 วัน ตอนที่ 4 มหานครนิวยอร์ค
(ตอนอยู่ตปท. ภาพนิ่งล้นไอโฟน จึงลบออกหลังโพสต์เพจแล้ว ส่วนพันทิปโหลดหน้ารีวิวไม่ได้ ต้องกลับมาทำใทย ตอนนี้ขอให้ชมยูทูปไปก่อน ถ้ารีบชมภาพนิ่ง ให้ไปที่เพจ ลุงกับป้าแบ็คแพ็ครอบโลก)
https://www.youtube.com/watch?v=7nawIzi97bs&index=31&list=PLNNEpgjidh3peDayS3ikBCPP6tJVMso-6
https://www.youtube.com/watch?v=nxzz9ZY5oPs&index=32&list=PLNNEpgjidh3peDayS3ikBCPP6tJVMso-6
https://www.youtube.com/watch?v=PtU9UNzMrtY&index=33&list=PLNNEpgjidh3peDayS3ikBCPP6tJVMso-6
https://www.youtube.com/watch?v=EF5_ulo5BjM&index=34&list=PLNNEpgjidh3peDayS3ikBCPP6tJVMso-6
รอจน 05.00 น. ขึ้นไปชั้น 2 ออกไปที่ถนน เลี้ยวซ้ายไป The NE corner ข้ามถนนไปฝั่งตรงข้าม หนุ่มเม็กซิกันแนะนำให้ลงใต้ดินซื้อตั๋วที่สถานี 42 ST ขอแผนที่รถใต้ดินด้วย แต่รูดเข้าไม่ได้ เจอคุณครู Jaclyn Rubin สอนนักเรียนเกรด 3 พาเข้าและพาไปสถานี นั่งรถ Subway สีแดงสาย 1 เที่ยวเดียว คนละ 2.75×2= 5.5 ค่าตั๋วใบละ 1 ดอลล่าร์ รวม 6.5 ดอลล่าร์ไปสุดสายที่สถานี South Ferry เดินไปที่ท่า Ferry to the Statue & Ellis Island ท่ายังไม่เปิด สอบถามข้อมูลอากู๋ที่เดินออกกำลังกาย บอกว่า ท่าเรือเปิดสาย มีสาวเอเชียวิ่งมา จึงถามหาชื่อสถานีที่จะไปเที่ยว เธอตอบเสร็จ เดินไปแล้วเดินกลับมาแนะนำให้นั่งเฟรี่ฟรีที่ท่า Staten Island Ferry นั่งไปเฉียดเกาะ แล้วถ่ายภาพจากระยะที่ใกล้กว่าบนฝั่ง เฟรี่บริการรับส่งคนข้ามฟากไป-กลับบ้านและที่ทำงานทุกๆ 20 นาที พอลุงรู้ว่าฟรีรีบกระโดดงับเลย เราจึงได้นั่งเฟรี่ลำใหญ่ ที่ท่าเรือมีห้องน้ำฟรีบริการ ลุงถูกเรียกให้หมาตรวจกระเป๋าทั้งขาไปและขากลับ ระดับความปลอดภัยสูง แม้ไม่มีเครื่องสแกน แต่มีหมา เฟรี่ลำใหญ่มีที่ขับทั้งหัวท้ายจึงไม่ต้องกลับเรือ ขากลับเราย้ายไปนั่งด้านเดียวกับอนุสาวรีย์ เมื่อเรือถึงท่าแล้วผู้โดยสารต้องลงหมดเพื่อเคลียร์ความปลอดภัย น้ำลึก ใสสะอาด มีทั้งเรือข้ามฟาก เรือเร็ว เรือสำราญ และเรือสินค้า อากาศบนเรือตอนเช้าเย็นทีเดียว แม้ท้องฟ้าจะปลอดโปร่ง มีปุยเมฆสีขาวประปราย
มีหนุ่มใหญ่ที่ตั้งใจไปถ่ายภาพอาสาถ่ายภาพคู่ให้เรา คงเป็นเพราะเราบังมุมกล้องไม่ออกจากเฟรมสักที แกเลยตัดรำคาญมั้ง แต่ฝีมือดีมาก ขอบอก...
พอขึ้นจากท่า ถามหาสถานี Bowling Green สาย 4, 5, 6 สีเขียวที่เราจะเดินทางไป Grand Central เพื่อไปสำนักงานใหญสหประชาชาติ ลุงใจดีเดินพาไปชี้บอกว่า ข้ามถนนแล้วเดินตรงไป 3 ช่วงตึก เจอตึกเล็กเมื่อไรก็เจอทางลงสถานี
ตอนแรกก็สงสัย ทำไมพูดแบบนั้น ปรากฏว่า ตึกแถวๆ นั้นไม่มีตึกเล็กเลย มีแต่ใหญ่ๆ สวยๆ ทั้งนั้น
ตึกมุมสุดช่วงที่ 3 คือ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอเมริกันอินเดียนแดง
โชคดีมีตลาดนัดท้องถิ่น ได้ซื้อแอ๊ปเปิ้ลสดที่ชาวสวนเก็บมาขายเอง ตอนแรกป้าคิดไม่ทัน ปอนด์ละ 1.99 ดอลล่าร์ ป้าคิดว่า มันถูกมาก หยิบมาอย่างละ 2 ลูก ขนาดพออิ่ม 8 ลูก 7 เหรียญ ความจริงมันไม่ถูกเลย ถ้าคิดต่อกก. เพราะตกเลขเนี่ยแหละ เลยคิดเงินพลาด ประจำ ข้อดีก็คือ จ่ายเงินด้วยความสบายใจ ซื้อแล้ว เหมือนได้เปล่า ตกลูกละ กว่า 30 บาทเชียวนะ แต่รสชาติอร่อย และสดได้ใจ.
ลงไปนั่งใต้ดินสีเขียว สาย 5 ไปสถานีแกรนด์ เซ็นทรัล ออกจากจากสถานีตามป้ายถนนที่ 42 ไปทางตะวันออก ผ่านสนามเด็กเล่นบนเขา แล้วมองไปด้านซ้ายมือ เก็นธงชาติปลิวไสว เดินข้ามไปเป็นมุมสวนสาธารณะ และอาคารสีเขียวด้วยพืชไต่กำแพง เป็นอาคารวิศวกรรม นอกเหนือจากอาคารสหประชาชาติ
สอบถามเส้นทางเพื่อไปซื้อตั๋วขึ้นรถเมกะบัสไปวอชิงตันดีซี สาวสวยที่เป็นจนท.สหประชาชาติคนหนึ่งบอกให้เดินไปขึ้นรถใต้ดินที่สถานีแกรนด์เซ็นทรัล เพื่อไปสถานีเพนน Penn Station ที่ถนนที่ 34 พออีกคนหนึ่งเดินมา ก็ถามหารถประจำทาง เธอบอกให้ไปขึ้นรถที่สถานีแกรนด์ฯ เพื่อไปสถานี Penn กำลังจัดสินใจว่าจะเอาไงดี สาวใหญ่ที่เป็น จนท.สหประชาติอีกคนเดินส่งเสียงมาก่อนตัว ว่า วันนี้อากาศ เดินไปสบายๆ เธอชี้แผนที่ให้ ว่า มันอยู่ไม่ไกลจากสถานีแกรนด์
เราจึงทำตามเธอบอก และรู้ว่า เป็นการตัดสินใจที่ดี เพราะเราได้เห็นวิถีชีวิตของคนในมหานครนิวยอร์ค ที่พึ่งพาบริการสาธารณะ แล้วก็เดินๆๆๆ ที่ตรงนั้นพลุกพล่านไปด้วยผู้คนเดินทางไปทำงาน อาคารสำนักงาน ร้านค้า พาณิชย์ ล้วนใหญ่โต สวยงาม ที่แท้เรากำลังเดินอยู่ใจกลางมหานครนิวยอร์ค อีกฟากถนนกับตอนขาไป เดินผ่าน Grand Central Terminal ที่อยู่ตรงข้ามสถานี Grand Central ไปเจอมหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์ค ฝั่งตรงข้ามเป็นสวนสาธารณะ Bryant ก่อนถึงสวนสาธารณะ เป็นห้องสมุดประชาชน เราข้ามถนนไปเดินเลียบสวนสาธารณะ ที่มีน้ำพุ อยู่ตรงกลาง เดินถามทางไปเรื่อยๆ จนเกือบถึงถนนที่ 34 จึงข้ามถนนไปเจอ Herald Square แวะเข้าห้องน้ำฟรี สะอาด ล้างหน้า แล้วเดินต่อ ถามไปเรื่อย เดินกลับไป กลับมา ลุงเห็นมีรถบัสจอดอยู่บนลานที่อยู่บนอุโมงค์ข้ามถนนด้านขวามือ จึงพากันเลี้ยวลงไป เห็นรถเมกะบัส มีป้าย Boston วิ่งผ่าน แต่ไม่รู้จะไปขึ้นตรงไหน ขณะที่ลุงออกอาการถอดใจ ป่า บังเอิญถามสาวสวยใส่เสื้อสีส้มจี๊ดที่เดินสวนมา เธอชื่อ Jessica Bill เป็นนักแสดงรุ่นเดียวกับลูก กำลังจะไปขึ้นรถเมกะบัส ไปวอชิงตันดีซี เพื่อซ้อมการแสดงในเดือนสิงหาคมนี้ ....อะโห...อะไรจะฟลุ้คปานนั้น จึงเดินกลับไปทางเดิม เลี้ยวขวาข้ามถนนลงเขาไปจนเจอรถจอดอยู่ รถออกเวลา 11.00 น. ซื้อตั๋วบนรถ คนละ 25 ดอลล่าร์
มีเวลาอีก 9 นาที ก่อนรถออกป้าขอลงไปซื้ออาหารตุน คนขับบอกว่าให้ 5 อึดใจ ป้าวิ่งไป แล้วกลับมา แค่ 3 อึดใจ ลุงคิดว่าไปใกล้ ป้าชี้ไปที่มุมถนน ประมาณ 300 เมตร
ก่อนไปสหรัฐอเมริกา รู้แต่เรื่องรถเกรย์ฮาวนด์ กับ แอมแทร็ก พอเจอเมกะบัส ติดใจเลย เพราะสภาพรถดีมาก มีที่ชาร์จไฟ และ wifi ฟรี แบบสุดแสนประทับใจ. ต้องไม่ลืมพูดถึง คือ ผู้คน ในนิวยอร์ค รูปร่างได้สัดส่วน หาคนน้ำหนักเกินไม่ค่อยเจอ เป็นมหานครที่รวมคนเก่งทุกชาติทุกภาษาไว้ที่นั่น ภาษาพูดก็ฟังง่าย ทำให้กระเหรี่ยงอย่างเราไม่อึดอัด เหมือนตอนเดินทางมาจากตะวันตก และมีคนในสหรัฐอเมริกามากมาย ที่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้
ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น