ถ้าเราร้องไห้คิดถึงบ้านบ่อยๆเราอ่อนแอมากใช่ไหม

:)เราไม่สามารถบอกได้เหมือนกันว่าเราเป็นอะไร แต่เราค่อนข้างอ่อนแอมากๆ ชอบคิดถึงเรื่องเก่าๆ ที่ทำให้เสียใจ..........อยู่ตลอดเลยยิ่งเวลาดึกๆๆๆๆๆนะ  อาการหนักเลย รู้สึกขาด รู้สึกเกิน แตา คือ เราไม่ใช

เราเป็นคนอ่อนแออ่อนต่อโลกตามคนไม่ค่อยทันเลยค่อยๆเป็นค่อยๆไปจนกลายเป็นคนที่เข้าใจอารมณ์​ของคนรอบข้างได้จากการสังเกตเค้า​ แต่ว่าเราเป็นคนพูดไม่เก่งเก็บความรู้สึก​เอาไว้มากกว่าจะบอกออกไป​ เพราะ​ เราตอนเด

ทำยังไงดี เหนื่อย ท้อ เหงา รู้สึกว่าตัวเองพร้อมจะล้มลงไปทุกเมื่อ แต่ต้องแสดงว่าเข้มแข็ง ต่อหน้าคนอื่นต้องยิ้ม ต้องหัวเราะ ทั้งที่จริงๆอยากจะร้องไห้ อึดอัด อยากหายจากอาการเหล่านี้ สาเหตุคงมาจากความเครี

ช่วงนี้เจอมรสุมหนัก เครียดจนไม่อยากลุกจากที่นอน นอนเยอะ ทนหิวข้าว ไม่คุยกับใคร(จริงๆค่อไม่มีใครคุยด้วย)จนเราเริ่มแยกตัวจากสังคม บวกกับถูกยัดเยียดให้แยกตัวไป เราเครียดมาเกิน2อาทิตย์ เริ่มแรกคิดว่ายัง

สวัสดีค่ะ คือตอนนี้เรารู้สึกนอยด์กับอะไรก็ไม่รู้ เศร้าใจกับเรื่องเล็กๆ ท้ออะไรง่ายๆ แต่ก่อนเราเป็นคนร่าเริง ชอบหัวเราะ มีเพื่อนฝูงเต็มไปหมด ทุกๆคน เพื่อนๆชอบบอกว่าเรายิ้มเก่ง แต่นิสัยส่วนตัวของเราที่เ

ตามหัวข้อกระทู้เลยนะคะ มีใครเคยเป็นแบบนี้บ้างไหม ตัวจขกท.เองเป็นแบบนี้มาเป็นเดือนแล้ว ทำไมเวลาอยู่คนเดียวชอบคิดมาก คิดนั่นคิดนี่ตลอดเวลาแล้วก็แอบมานอนร้องไห้โดยไม่มีสาเหตุ บางทีมันก็อยากมีคนให้คุยให้

ไม่มีใครให้คุยด้วยเลย เพื่อนๆหรือคนรอบข้างหันไปหาใครไม่ได้เลยค่ะ ขอกำลังใจหน่อยได้ไหมค่ะ อยากได้กำลังใจคำพูดที่อยากให้ใช้ชีวิตต่อภายใต้รอยยิ้มบ้าง ​ขอกำลังใจจากทุกคนหน่อยได้ไหมคะ

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า เราเป็นคนมาทำงานไกลบ้านมากแบบข้ามภูมิภาค โอกาสกลับบ้านปีละครั้ง เพราะระยะทาง 800 กิโล คิดถึงบ้านก็โคตรจะคิดถึงแต่เงินก็สำคัญในยุคนี้ใช้ชีวิตคนเดียว ทำงานคนเดียวเพราะเป็นคนนอกที่