คือ...เราเคยชอบเพื่อนรุ่นเดียวกันคนนึงค่ะ เราเข้าหามันก่อน เพราะเราเคยมีคติว่า'ถ้าชอบใครแล้ว ให้รีบเข้าหาก่อน เดี๋ยวเขาจะไปชอบคนอื่น'
เรามันก็ซื่อบื้อเหลือเกิน ไม่รู้เลยว่า เราโดนมันหลอกใช้อยู่(เช่น ทำการบ้าน ช่วยทำงาน หยิบโน่นนี่นั้น ให้ยืมของ บลาๆๆๆๆ)
พอได้คุยกันจริงจัง และเริ่มบอกความจริง...กลายเป็นว่ามันปฎิเสธเราอย่างไร้เยื่อไย และมันก็บอกเหตุผลเพราะว่า "เรา!ไม่!สวย!" จากความมั่นใจที่มันก็มีน้อยอยู่แล้วนะ(ประมาณ20%)มันหายไปหมดเลย ไม่เหลือความมั่นใจเลย กลายเป็นว่า เราชอบมองโลกในแง่ร้ายไปเลย ชอบดูถูกตัวเอง ไม่เคยคิดว่าตัวเองดูดีในสายตาคนอื่นอีกเลย...ผ่านไป1ปี เราได้มาเจอเด็กคนนึง เค้าน่ารักมาก~ เค้าก็นิ่งๆและหันมามองเรา เราก็งงๆนะ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร...
พอน้องเค้าไม่ได้อยู่ในสายตา เรารู้สึกเป็นห่วง คิดถึงน้องเค้าตลอดเวลา เลยเริ่มรู้ใจตัวเองก็ตอนนี้แหละ เราก็ได้แอบเหล่เค้า แอบเป็นห่วง แอบคิดถึงเค้า
พอเค้ามองมาก็หนีไปทางอื่น กะว่าจะเริ่มก่อนนะ..แต่...น้องเค้าชอบเกาะแกะกับเพื่อนสนิทของเค้ามาก~ จนเราทำอะไรไม่ได้และก็เริ่มท้อ ความมั่นใจที่เริ่มมานิดๆมันก็หายไปอีกแล้ว เราไม่กล้าเริ่มก่อน...ทำไงดี๊ย์~ T^T
แอบชอบเด็กอายุน้อยกว่า แต่ไม่กล้าเริ่มก่อน ทำไงดีคะ???
เรามันก็ซื่อบื้อเหลือเกิน ไม่รู้เลยว่า เราโดนมันหลอกใช้อยู่(เช่น ทำการบ้าน ช่วยทำงาน หยิบโน่นนี่นั้น ให้ยืมของ บลาๆๆๆๆ)
พอได้คุยกันจริงจัง และเริ่มบอกความจริง...กลายเป็นว่ามันปฎิเสธเราอย่างไร้เยื่อไย และมันก็บอกเหตุผลเพราะว่า "เรา!ไม่!สวย!" จากความมั่นใจที่มันก็มีน้อยอยู่แล้วนะ(ประมาณ20%)มันหายไปหมดเลย ไม่เหลือความมั่นใจเลย กลายเป็นว่า เราชอบมองโลกในแง่ร้ายไปเลย ชอบดูถูกตัวเอง ไม่เคยคิดว่าตัวเองดูดีในสายตาคนอื่นอีกเลย...ผ่านไป1ปี เราได้มาเจอเด็กคนนึง เค้าน่ารักมาก~ เค้าก็นิ่งๆและหันมามองเรา เราก็งงๆนะ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร...
พอน้องเค้าไม่ได้อยู่ในสายตา เรารู้สึกเป็นห่วง คิดถึงน้องเค้าตลอดเวลา เลยเริ่มรู้ใจตัวเองก็ตอนนี้แหละ เราก็ได้แอบ
เหล่เค้า แอบเป็นห่วง แอบคิดถึงเค้าพอเค้ามองมาก็หนีไปทางอื่น กะว่าจะเริ่มก่อนนะ..แต่...น้องเค้าชอบเกาะแกะกับเพื่อนสนิทของเค้ามาก~ จนเราทำอะไรไม่ได้และก็เริ่มท้อ ความมั่นใจที่เริ่มมานิดๆมันก็หายไปอีกแล้ว เราไม่กล้าเริ่มก่อน...ทำไงดี๊ย์~ T^T