ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก

คิดยังไง สถานะความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก #ใจกลางความสำคัญ

เราเหนื่อยกับตัวเอง เหนื่อยกับการที่แอบชอบ เหนื่อยกับการที่รู้สึกอยู่ฝ่ายเดียว เหนื่อยกับการที่ต้องแอบน้อยใจ หนื่อยกับการที่แสดงออกว่าไม่เป็นอะไร ทั้งๆที่ เศร้าอยู่คนเดียว

ทั้งๆที่มันเป็นความสัมพันธ์ที่ดูอึดอัดและไม่มีชื่อเรียก เวลาใครถามก็พูดได้ไม่เต็มปาก แต่ทำไมถึงยังยอมอยู่ในสถานะนั้นโดยไม่ถามถึงสถานะและพอใจที่จะให้มันเป็นแบบนั้น ทั้งๆที่อีกคนก็มีสิทธิ์ทำกับคนอื่นๆได

ทำตัวไม่ถูกทุกครั้งเวลาที่คนถาม เพราะอยู่กับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก ไม่มีสถานะ เหมือนอยู่บนความสัมพันธ์ที่ไม่มีความชัดเจน   ควรไปต่อหรือพอแค่นี้ดีนะ

สวัสดีวันพฤหัสค่ะ วันนี้รู้สึกเบื่อๆเซ็งๆ อยากมาหาเพื่อนคุย (ขอผู้หญิงเท่านั้นนะคะ ไม่สะดวกคุยกับผู้ชายค่า） ก่อนหน้านี้ก็มีเพื่อนผู้หญิงคุย เจอจากพันทิปนี่แหละ คุยอยู่ครึ่งปี จนเพื่อนย้ายงาน แล้วที่ทำ

เรามีเรื่องเล่า มันออกมาจากหัวใจ เป็นเรื่องจริง ที่เราแต่งตัวละครขึ้นมาเพื่อบิดเบือนไม่ให้อ้างถึงบุคคลที่เกี่ยวข้อง และถ้าวันไหนคนนั้นได้มาอ่าน(โดยบังเอิญ) เขาจะได้ไม่รู้ว่าเป็นใคร 55555 ** แสดงความ

เคยคุยกับคนมีอายุ ประมาณ 55 up แล่วรู้สึกดี แต่ตอนนี้เราไม่ได้คุยแล้ว ห่างกัน อยากมีคนคุยด้วย เพื่อได้พัฒนา... 😽 ตอนนี้อายุ 24 เราอยู่วงเวียนใหญ่ ตัวเล็กไหมไม่รู้ 157 cm หนัก 51 kg 😉

ปัจจุบันเรามี fwb คนนึงที่รู้จักกันมาปีกว่าๆ เราไม่เคยคิดถึงเรื่องในวันที่เราสองคนต้องแยกทางกัน บอกตรงๆ ตอนนี้เรารู้สึกกับเขามากกว่าเพื่อนคนนึง เราตกลงกันแต่แรกว่าจะเป็นกันแค่นี้ เราโอเคมาตั้งแต่แรกแล

กระทู้นี้ตั้งมาเพื่อแลกเปลี่ยน แค่อยากรู้ว่าเพราะอะไรถึงยอมที่จะเป็นมือที่สาม ยอมที่จะเป็นน้อย เพราะความรัก เพราะเงินตรา เพราะโดนบีบบังคับ แชร์ประสบการณ์กันได้ ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไร เราก็จะไม่จั๊ดคุณ