เหนื่อยกับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก...

เราคบกับแฟนมานานพอสมควร แต่รู้สึกว่าเราไม่ได้สำคัญ ทุกอย่างในชีวิตของเขามักจะสำคัญกว่าเรา เหมือนคิดว่ามีเราอยู่แล้ว ยังไงเราก็อยู่ไม่ไปไหนเหมือนคิดว่าเมื่อไรก็ได้ จนเรารู้สึกน้อยใจ อยู่ไปเพื่อหวังว่าเ

ทั้งๆที่มันเป็นความสัมพันธ์ที่ดูอึดอัดและไม่มีชื่อเรียก เวลาใครถามก็พูดได้ไม่เต็มปาก แต่ทำไมถึงยังยอมอยู่ในสถานะนั้นโดยไม่ถามถึงสถานะและพอใจที่จะให้มันเป็นแบบนั้น ทั้งๆที่อีกคนก็มีสิทธิ์ทำกับคนอื่นๆได

ผมควรจะลดความรู้สึกของผม หรือทำให้เขารู้สึกเท่าผมให้ได้ครับ บางที่มันก็น้อยใจที่เราคิดถึงเขามาก อยากเจอเขามากเวลาไม่ได้เจอกันนานๆ แต่เขากลับไม่ได้แสดงออกว่าคิดถึงเรา อยากเจอเราบ้างหรือเปล่า มันไม่ได้ไ

ไม่เคยสนใจ ใส่ใจเราเลย ไม่หวานกะเรา ไม่เคยอยู่กับเราเลยสักเทศกาล น้อยใจนะคะ พอคุยกันปรับความเข้าใจกันก็พูดแต่ว่ารักนะแต่ไม่แสดงออก คือเราอึดอัดนะคะบางเรื่อง แต่เค้าไม่เคยสนใจปัญหาที่เกิดขึ้นเลยค่ะ ตอน

เราควรจะไปต่อหรือพอแค่นี้ ในความสัมพันธ์ที่ฝ่ายหนึ่งพยายามยอมรับข้อเสียทุกอย่างที่อีกฝ่ายเป็น แต่อีกฝ่ายไม่มีความพยายามที่จะเปลี่ยนอะไรเพื่อความสัมพันธ์ครั้งนี้เลย เขาใช้คำพูดแค่ว่า “อยู่ได้ก็อย

บางความสัมพันธ์ใช้ความเว้นวรรคระยะห่างระหว่างกันมันก็ทำให้อีกฝ่ายเข้าใจหัวใจตัวเองมากขึ้น

เราคุยกับผู้ชายจากแอป tinder มาประมาณ 5 เดือนกว่าแล้ว ช่วงแรกดีขึ้นเรื่อยๆ นะคะ เขาดูอยากให้เรามีอนาคตที่ดี แต่เขาไม่ชัดเจนในความสัมพันธ์ค่ะ เหมือนอยากคุยไปเรื่อยๆ แต่เราอยากมีแฟนค่ะ เราบอกเขาไปแล้ว

เคยเป็นกันไหมคะ รักเขามาก แต่ก็ต้องมีเรื่องที่ทำให้เราเลิกกันทั้งที่ยังรัก มันมีหลายๆเรื่องที่เราเข้ากันไม่ได้ หลายเรื่องที่เราไม่เข้าใจกัน คบกันเหมือนมันก็เหนื่อยทั้งสองฝ่าย ยิ่งยื้อยิ่งเหนื่อย เราเล

 ไม่ว่าจะเป็นการเริ่มจากเพื่อนก่อน หรือ fwb , คนคุย, ons ทั้งๆที่ชัดเจนกันตั้งแต่แรกแล้วว่าเป็นแค่นั้นแค่นี้ โดยที่ผู้หญิงเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์เอง พอเวลาผ่านไปนานวันเข้า ความรู้สึกทั้งสองฝ่ายกลับขยั

คือเราก็ยัง งงๆ มาจนถึงทุกวันนี้ว่าเราเลิกกันไปได้ไง ทั้งๆที่ไม่มีเคยมีฝ่ายใดเป็นคนบอกลา จู่ๆก็หายไป แล้วพอกลับมารู้อีกทีเค้าก็มีคนใหม่ไปแล้ว แล้วทิ้งให้เรายังรู้สึกยังค้างคากับความสัมพัน อยู่เลย เพื่