ควรพอหรือไปต่อดี... (ความสัมพันธ์แบบไม่มีชื่อเรียก)

เราเหนื่อยกับตัวเอง เหนื่อยกับการที่แอบชอบ เหนื่อยกับการที่รู้สึกอยู่ฝ่ายเดียว เหนื่อยกับการที่ต้องแอบน้อยใจ หนื่อยกับการที่แสดงออกว่าไม่เป็นอะไร ทั้งๆที่ เศร้าอยู่คนเดียว

ทำตัวไม่ถูกทุกครั้งเวลาที่คนถาม เพราะอยู่กับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก ไม่มีสถานะ เหมือนอยู่บนความสัมพันธ์ที่ไม่มีความชัดเจน   ควรไปต่อหรือพอแค่นี้ดีนะ

อยากขอคำแนะนำครับตอนนี้ผมอายุ 36 ปี ส่วนแม่เลี้ยงเดี่ยวอายุ 33 ปี มีลูกติดสองคน เป็น ผญ อายุ 12-14 ปี กับ ผญ อายุ 4 ปี และเป็นความสัมพันธ์ทางไกล เพิ่งเริ่มคุยๆ กันได้ เดือนนึง แต่รู้สึกใช่แต่มารู้ว่

ทั้งๆที่มันเป็นความสัมพันธ์ที่ดูอึดอัดและไม่มีชื่อเรียก เวลาใครถามก็พูดได้ไม่เต็มปาก แต่ทำไมถึงยังยอมอยู่ในสถานะนั้นโดยไม่ถามถึงสถานะและพอใจที่จะให้มันเป็นแบบนั้น ทั้งๆที่อีกคนก็มีสิทธิ์ทำกับคนอื่นๆได

เราโสดนะคะอยากมีคนคุยด้วยค่ะ

ตามหัวข้อเลยครับ คือเรากับแฟนเลิกกันได้ประมาณ 3 เดือนแล้ว แต่ถึงจะเลิกกันไป เราก็ยังคุยกันทุกวัน เกือบจะเหมือนเดิม เพียงแต่เธอเริ่มวางตัวเหมือนเราเป็นคนนอกไปแล้ว เหลือเพียงคำพูดและการคุยบางอย่างที่ยัง

สวัสดีค่ะ เราอายุ28ปี อาชีพ รับราชการ ฐานะปานกลาง เพิ่งเลิกกับแฟนได้1เดือน พร้อมหาคนคุยเพื่อพัฒนาความสัมพันธ์ค่ะ ขอคุณสมบัติ ตามนี้เลยค่าา 1.ไม่เจ้าชู้ ไม่นอกใจ (สำคัญมากๆๆๆๆ) 2.อบอุ่น รักเรา รักครอบค

สรุปไม่ได้เป็นอะไรแล้วค่ะ