" เป้าหมายสูงสุดของเกษตรกรรมไม่ใช่แค่การเพาะปลูกพืชผล แต่คือการบ่มเพาะความสมบูรณ์แห่งการเป็นมนุษย์ " มาซาโนบุ ฟูกูโอกะ
บรรพบุรุษปักหลักทำอยู่ทำกินมาช้านานหลายชั่วอายุคนจนมาวันหนึ่งมาคนมาบอกว่า --- " งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข " --- วิถีของเกษตรกรไทยก็เริ่มเปลี่ยนแปลงจาก เกษตรกรรมธรรมชาติ การทำอยู่ทำกิน เหลือ แจก แลกเปลี่ยนกัน ตั้งแต่เงินเข้ามามีบทบาทสำคัญในการแลกเปลี่ยนเพื่อความอยู่รอด สู่การแลกเปลี่ยนที่สามารถสะสมให้ร่ำรวยได้ พวกเกษตรกรทั่วโลกก็พากันเดินหลงเข้าไปสู่ " การปฏิวัติสีเขียว " ( The Green Revolution ) ด้วยวิธีการเร่งผลิตพืชพันธุ์ ธัญญาหาร ร่วมทั้งปศุสัตว์ ใช้ทุกสรรพสิ่ง ทุกทรัพยากรธรรมชาติมากมาย สารพิษสารกำจัดศัตรูต่าง ๆ แล้วก็เอาออกมาหล่อเลี้ยงชาวโลกแบบที่พวก " ปฏิวัติอุตสาหกรรม " ตามแบบทุนนิยมเขาทำกัน ผลิตเป็นจำนวนมาก ๆ เข้าไว้ ในภาคเกษตรจนเรียกว่า " เกษตรอุตสาหกรรม "
แต่หารู้ไม่หายนะกำลังมาเยือนเพราะว่าเรากำลังห่างเหิน การทำอยู่ทำกินในเรือกสวนไร่นา แต่เอาเรือกสวนไร่นานั้น ไปปลูกสิ่งๆเดียวที่เรียกว่าพืชเชิงเดี่ยวเพื่อป้อนเข้าอุตสาหกรรมการเกษตรของนายทุน แล้วได้กลับมาเป็นตัวเงินตอบแทน แล้วเอาเงินนั้นเดินเข้าไปซื้อของในซุปเปอร์มาเก็ตของนายทุนอีกเช่นเคย นายทุนจะตั้งราคารับซื้อผลผลิตเกษตรกรจะกดราคาอย่างไรก็ได้ เหมือนผีถึงป่าช้า อย่างไรเสียก็ต้องขายเพราะไม่มีทางเลือกไม่ต่างจากซากศพที่ต้องฝัง ในทางกลับกันนายทุนก็เอาผลิตผลของเกษตรกรนั้นไปแปรรูปปรับปรุงเพิ่มเติมใส่สารโน้นนั้นนี้จนมีความเอร็ดอร่อย ทยอยกักตุนไว้แล้วป้อนเข้าซุปเปอร์มาเก็ตให้คนไปเลือกซื้อเลือกกินเพราะไม่มีทางเลือกแล้ว ทุกสิ่งนายทุนกำหนด นายทุนกำหนดบอกพื้นที่ตรงนี้ควรปลูกอะไร ตรงนี้ควรทำอะไร เอาเมล็ดพันธุ์ไปขายให้ เอาปุ๋ย เคมีภันฑ์ไปขายให้ เอาปัจจัยการผลิตไปขายให้ กำไรทั้งขึ้นทั้งล่อง สูบเลือดสูบเนื้อ จนเหลือแต่กระดูกที่รอการเผา ณ.วันนี้เดินทางมาถึงนาแปลงใหญ่การกินรวบเกษตรกรเกิดขึ้นแล้ว ที่ดิน ผลผลิต ทุกอย่างเขาเอาไปหมด เหลือไว้แค่เศษเสี้ยวให้กินกันตายพอมีแรงทำงานรับใช้เขาบนแผ่นดินที่เคยเป็นของตัวเอง.. นายทุนแยกทุกอย่างออกจากกัน ให้คนนี้ทำอย่างนี้ อีกคนทำอย่างนี้ แล้วนายทุนเป็นคนกดราคารับซื้อ มารวมกัน แปรรูปส่งกลับไปที่ซุปเปอร์มาเก็ตร้านสะดวกซื้อด้วยราคาที่สูงกว่าต้นทุนหลายเท่ากำไรมหาศาล ให้นายทุนพ่อค้าครบวงจรแค่ไม่กี่คนได้ร่ำรวยบันดาลสุขที่ว่านั้น ส่วนคนทำได้แค่เศษ ๆ เอาไว้กิน หนี้สินที่พอกพูน กับที่ดินเสื่อมโทรม ทุกข์ยากลำบากทุกหัวระแหง ไม่เว้นคนชนบทหรือคนเมือง ทั้งเกษตรกรและคนกิน
เกษตรกรเองก็เช่นกันมีที่ดินมากมายกลับปลูกได้เพียงคนละอย่างเดียว อ้อย มันสำปะหลัง ข้าว ข้าวโพด เงาะ ลำใย ยางพารา ปลูกได้แค่นี้ความหลากหลายหายไปไหนหมด ปลูกได้แต่กำหนดราคาไม่ได้ ทำงานเพื่อตามหาเงินที่จะบันดาลสุข แต่กลับกลายเป็น " สุกจนเปื่อย "
แทนที่จะเดินเข้าเรือกสวนไร่นาเจอะเจอของกินมากมายทำเรือกสวนไร่นาให้กลายเป็น " ซุปเปอร์มาเก็ตธรรมชาติ " ส่วนตัว อยากกินอะไรก็ไปเก็บเอามากิน เหลือค่อยแจก แลกขาย กลับเดินเข้าซุปเปอร์มาเก็ตสมัยใหม่ที่นายทุนขุดหลุมพรางไว้เพื่อเอารัดเอาเปรียบเงินควรเป็นได้แค่สิ่งแลกเปลี่ยนเพื่อความสะดวกสบายเงินไม่ควรเป็นเครื่องมือเพื่อเอารัดเอาเปรียบกัน หรือว่าเรายินดีที่จะให้เขาทำเช่นนั้นเอง เรือกสวนไร่นาที่เคยอุดมสมบูรณ์กลับมีพืชเพียงอย่างเดียว แล้วมานั่งรอความหวังว่าจะขายพืชเพียงอย่างเดียวนั้นให้ได้เงินมาก ๆ ปีไหนราคาดีก็ดีไป ปีไหนราคาแย่ก็ขาดทุน เคยคิดกันบ้างไหม ทำงานแทบไม่มีเวลาพัก แต่ทำไหมหนี้สินกลับตรงกันข้ามพอกพูนมากขึ้นเรื่อย ๆ เงินที่ได้มา เพื่อเอามาตอบโจทย์การดำรงค์ชีวิต เป็นการหาปัจจัย ๔ ที่ยุ่งยากมาก มากมายหลายขั้นตอนกว่าจะได้ข้าวปลาอาหารแต่ละจาน มันยุ่งยากมาก ๆ ของประวัติศาสตร์มนุษย์ตั้งแต่อุบัติมาบนโลกนี้ แถมมีสิ่งฟุ่มเฟือยมากมายมาล่อตาล่อใจ บ้านหลังใหญ่ รถคันหรู มือถือแพงๆ เสื้อผ้าแบรนด์เนม สารพัดสิ่งยั่วยวน ให้กิเลสคนเกิดความอยาก เอามาเพียงเพื่อโอ้อวดกัน หาได้จำเป็นสำหรับชีวิตไม่ แต่เสียเวลาของชีวิตที่แสนสั้นนี้ไปหามันตั้งนาน .. ทุนนิยมสร้างเทพเจ้าองค์ใหม่มาให้พวกเราเคารพบูชาทุกคนต้องเคารพบูชาเพราะว่าขาดสิ่งนี้ไม่ได้ "เงินตรา" เทพเจ้าสมมุติที่ควบคุมมนุษย์ทุกชีวิตในโลกนี้ ยอมเป็นยอมตายยอมขายตัวเองเป็นทาสเทพเจ้าจอมปลอม จนลืมรากเหง้าแห่งความเป็นมนุษย์ที่สุขสมบูรณ์ ทำไหม ? เราไม่เคารพแผ่นดินแม่ธรณีที่ให้เราได้เหยียบย่ำอยู่อาศัย ปลูกพืชผักเป็นแหล่งอาหาร แต่เรากลับเนรคุณเอาสารพิษสารเคมีฉีดพ่นราดรด ตัดไม้ทำลายป่าให้แม่ต้องเหือดแห้งไร้น้ำหล่อเลี้ยง ทำไหม ? เราไม่เคารพแม่คงคาน้ำผู้ให้ชีวิตของทุกสรพพสิ่ง เทสิ่งปฏิกูลลงกันโครม ๆ แล้วก็ไปเอา กุ้ง หอย ปู ปลา ที่ปนเปื้อนสารพิษสารเคมีมากิน แล้วสิ่งที่จะไปสะสมในร่างกายนั้น ร่างกายใคร ? ทำไหม ? เราไม่เคารพสายพันธุ์พืชสายพันธุ์สัตว์ปล่อยให้มนุษย์ฉลาดแต่โลภตัดแต่งยีนส์ให้เป็น GMO เป็น ไฮบริด ปล่อยให้เขายึดครองทั้งที่ควรเป็นสมบัติของมวลมนุษย์ชาติ ทำไหม ? เราไม่เคารพอากาศที่กายใจ ปลูกต้นไม้เยอะ ๆ เป็นผลดีกับนิเวศน์ทั้ง ดิน น้ำ ฟ้า ใช้ฟอกอากาศให้สดชื่นสดใส ช่วยกันนะครับต้นไม้ที่ถูกตัดโค่นต้นแล้วต้นเล่า ไม่มีใครเหลียวแล มีแต่คนจะเอา จะเอา ...
ด้วยจิตคาราวะในจิตวิญญานของเกษตรกรไทย
ช่างดำ คนเดิม 9:00/ 4/07/2559
http://pantip.com/topic/35382515
https://www.facebook.com/Sunongul/posts/1329341560413566?pnref=story 
"เป้าหมายสูงสุดของเกษตรกรรมไม่ใช่แค่การเพาะปลูกพืชผล แต่คือการบ่มเพาะความสมบูรณ์แห่งการเป็นมนุษย์ " มาซาโนบุ ฟูกูโอกะ
บรรพบุรุษปักหลักทำอยู่ทำกินมาช้านานหลายชั่วอายุคนจนมาวันหนึ่งมาคนมาบอกว่า --- " งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข " --- วิถีของเกษตรกรไทยก็เริ่มเปลี่ยนแปลงจาก เกษตรกรรมธรรมชาติ การทำอยู่ทำกิน เหลือ แจก แลกเปลี่ยนกัน ตั้งแต่เงินเข้ามามีบทบาทสำคัญในการแลกเปลี่ยนเพื่อความอยู่รอด สู่การแลกเปลี่ยนที่สามารถสะสมให้ร่ำรวยได้ พวกเกษตรกรทั่วโลกก็พากันเดินหลงเข้าไปสู่ " การปฏิวัติสีเขียว " ( The Green Revolution ) ด้วยวิธีการเร่งผลิตพืชพันธุ์ ธัญญาหาร ร่วมทั้งปศุสัตว์ ใช้ทุกสรรพสิ่ง ทุกทรัพยากรธรรมชาติมากมาย สารพิษสารกำจัดศัตรูต่าง ๆ แล้วก็เอาออกมาหล่อเลี้ยงชาวโลกแบบที่พวก " ปฏิวัติอุตสาหกรรม " ตามแบบทุนนิยมเขาทำกัน ผลิตเป็นจำนวนมาก ๆ เข้าไว้ ในภาคเกษตรจนเรียกว่า " เกษตรอุตสาหกรรม "
แต่หารู้ไม่หายนะกำลังมาเยือนเพราะว่าเรากำลังห่างเหิน การทำอยู่ทำกินในเรือกสวนไร่นา แต่เอาเรือกสวนไร่นานั้น ไปปลูกสิ่งๆเดียวที่เรียกว่าพืชเชิงเดี่ยวเพื่อป้อนเข้าอุตสาหกรรมการเกษตรของนายทุน แล้วได้กลับมาเป็นตัวเงินตอบแทน แล้วเอาเงินนั้นเดินเข้าไปซื้อของในซุปเปอร์มาเก็ตของนายทุนอีกเช่นเคย นายทุนจะตั้งราคารับซื้อผลผลิตเกษตรกรจะกดราคาอย่างไรก็ได้ เหมือนผีถึงป่าช้า อย่างไรเสียก็ต้องขายเพราะไม่มีทางเลือกไม่ต่างจากซากศพที่ต้องฝัง ในทางกลับกันนายทุนก็เอาผลิตผลของเกษตรกรนั้นไปแปรรูปปรับปรุงเพิ่มเติมใส่สารโน้นนั้นนี้จนมีความเอร็ดอร่อย ทยอยกักตุนไว้แล้วป้อนเข้าซุปเปอร์มาเก็ตให้คนไปเลือกซื้อเลือกกินเพราะไม่มีทางเลือกแล้ว ทุกสิ่งนายทุนกำหนด นายทุนกำหนดบอกพื้นที่ตรงนี้ควรปลูกอะไร ตรงนี้ควรทำอะไร เอาเมล็ดพันธุ์ไปขายให้ เอาปุ๋ย เคมีภันฑ์ไปขายให้ เอาปัจจัยการผลิตไปขายให้ กำไรทั้งขึ้นทั้งล่อง สูบเลือดสูบเนื้อ จนเหลือแต่กระดูกที่รอการเผา ณ.วันนี้เดินทางมาถึงนาแปลงใหญ่การกินรวบเกษตรกรเกิดขึ้นแล้ว ที่ดิน ผลผลิต ทุกอย่างเขาเอาไปหมด เหลือไว้แค่เศษเสี้ยวให้กินกันตายพอมีแรงทำงานรับใช้เขาบนแผ่นดินที่เคยเป็นของตัวเอง.. นายทุนแยกทุกอย่างออกจากกัน ให้คนนี้ทำอย่างนี้ อีกคนทำอย่างนี้ แล้วนายทุนเป็นคนกดราคารับซื้อ มารวมกัน แปรรูปส่งกลับไปที่ซุปเปอร์มาเก็ตร้านสะดวกซื้อด้วยราคาที่สูงกว่าต้นทุนหลายเท่ากำไรมหาศาล ให้นายทุนพ่อค้าครบวงจรแค่ไม่กี่คนได้ร่ำรวยบันดาลสุขที่ว่านั้น ส่วนคนทำได้แค่เศษ ๆ เอาไว้กิน หนี้สินที่พอกพูน กับที่ดินเสื่อมโทรม ทุกข์ยากลำบากทุกหัวระแหง ไม่เว้นคนชนบทหรือคนเมือง ทั้งเกษตรกรและคนกิน
เกษตรกรเองก็เช่นกันมีที่ดินมากมายกลับปลูกได้เพียงคนละอย่างเดียว อ้อย มันสำปะหลัง ข้าว ข้าวโพด เงาะ ลำใย ยางพารา ปลูกได้แค่นี้ความหลากหลายหายไปไหนหมด ปลูกได้แต่กำหนดราคาไม่ได้ ทำงานเพื่อตามหาเงินที่จะบันดาลสุข แต่กลับกลายเป็น " สุกจนเปื่อย "
แทนที่จะเดินเข้าเรือกสวนไร่นาเจอะเจอของกินมากมายทำเรือกสวนไร่นาให้กลายเป็น " ซุปเปอร์มาเก็ตธรรมชาติ " ส่วนตัว อยากกินอะไรก็ไปเก็บเอามากิน เหลือค่อยแจก แลกขาย กลับเดินเข้าซุปเปอร์มาเก็ตสมัยใหม่ที่นายทุนขุดหลุมพรางไว้เพื่อเอารัดเอาเปรียบเงินควรเป็นได้แค่สิ่งแลกเปลี่ยนเพื่อความสะดวกสบายเงินไม่ควรเป็นเครื่องมือเพื่อเอารัดเอาเปรียบกัน หรือว่าเรายินดีที่จะให้เขาทำเช่นนั้นเอง เรือกสวนไร่นาที่เคยอุดมสมบูรณ์กลับมีพืชเพียงอย่างเดียว แล้วมานั่งรอความหวังว่าจะขายพืชเพียงอย่างเดียวนั้นให้ได้เงินมาก ๆ ปีไหนราคาดีก็ดีไป ปีไหนราคาแย่ก็ขาดทุน เคยคิดกันบ้างไหม ทำงานแทบไม่มีเวลาพัก แต่ทำไหมหนี้สินกลับตรงกันข้ามพอกพูนมากขึ้นเรื่อย ๆ เงินที่ได้มา เพื่อเอามาตอบโจทย์การดำรงค์ชีวิต เป็นการหาปัจจัย ๔ ที่ยุ่งยากมาก มากมายหลายขั้นตอนกว่าจะได้ข้าวปลาอาหารแต่ละจาน มันยุ่งยากมาก ๆ ของประวัติศาสตร์มนุษย์ตั้งแต่อุบัติมาบนโลกนี้ แถมมีสิ่งฟุ่มเฟือยมากมายมาล่อตาล่อใจ บ้านหลังใหญ่ รถคันหรู มือถือแพงๆ เสื้อผ้าแบรนด์เนม สารพัดสิ่งยั่วยวน ให้กิเลสคนเกิดความอยาก เอามาเพียงเพื่อโอ้อวดกัน หาได้จำเป็นสำหรับชีวิตไม่ แต่เสียเวลาของชีวิตที่แสนสั้นนี้ไปหามันตั้งนาน .. ทุนนิยมสร้างเทพเจ้าองค์ใหม่มาให้พวกเราเคารพบูชาทุกคนต้องเคารพบูชาเพราะว่าขาดสิ่งนี้ไม่ได้ "เงินตรา" เทพเจ้าสมมุติที่ควบคุมมนุษย์ทุกชีวิตในโลกนี้ ยอมเป็นยอมตายยอมขายตัวเองเป็นทาสเทพเจ้าจอมปลอม จนลืมรากเหง้าแห่งความเป็นมนุษย์ที่สุขสมบูรณ์ ทำไหม ? เราไม่เคารพแผ่นดินแม่ธรณีที่ให้เราได้เหยียบย่ำอยู่อาศัย ปลูกพืชผักเป็นแหล่งอาหาร แต่เรากลับเนรคุณเอาสารพิษสารเคมีฉีดพ่นราดรด ตัดไม้ทำลายป่าให้แม่ต้องเหือดแห้งไร้น้ำหล่อเลี้ยง ทำไหม ? เราไม่เคารพแม่คงคาน้ำผู้ให้ชีวิตของทุกสรพพสิ่ง เทสิ่งปฏิกูลลงกันโครม ๆ แล้วก็ไปเอา กุ้ง หอย ปู ปลา ที่ปนเปื้อนสารพิษสารเคมีมากิน แล้วสิ่งที่จะไปสะสมในร่างกายนั้น ร่างกายใคร ? ทำไหม ? เราไม่เคารพสายพันธุ์พืชสายพันธุ์สัตว์ปล่อยให้มนุษย์ฉลาดแต่โลภตัดแต่งยีนส์ให้เป็น GMO เป็น ไฮบริด ปล่อยให้เขายึดครองทั้งที่ควรเป็นสมบัติของมวลมนุษย์ชาติ ทำไหม ? เราไม่เคารพอากาศที่กายใจ ปลูกต้นไม้เยอะ ๆ เป็นผลดีกับนิเวศน์ทั้ง ดิน น้ำ ฟ้า ใช้ฟอกอากาศให้สดชื่นสดใส ช่วยกันนะครับต้นไม้ที่ถูกตัดโค่นต้นแล้วต้นเล่า ไม่มีใครเหลียวแล มีแต่คนจะเอา จะเอา ...
ด้วยจิตคาราวะในจิตวิญญานของเกษตรกรไทย
ช่างดำ คนเดิม 9:00/ 4/07/2559
http://pantip.com/topic/35382515
https://www.facebook.com/Sunongul/posts/1329341560413566?pnref=story