เรื่องเล่าจากหนังสือออนไลน์ ผลจากธรรมะในครั้งที่แล้ว

กระทู้สนทนา

ศาสนาพุทธ ปฏิบัติธรรม ปัญหาชีวิต ครอบครัว กฎแห่งกรรม

สวัสดีครับพี่น้องชาวไทย ก่อนเล่าเรื่องนี้ผมขอขอบคุณพ่อหลวงของเรานะครับ ขอบคุณประเทศนี้ ขอบคุณพ่อแม่ที่ทำให้ผมได้เกิดมาด้วยนะครับ

วันนี้ในกลางดึกวันที่ 1 กรกฏาคม 2559 ผมได้นั่งเขียนเรื่องราว ผ่านหนังสือออนไลน์ของผมนะครับ คืนนี้ผมได้กำลังใจมากๆ จากกระทู้ที่ผมได้เขียนลงไปใน Pantip นะครับ ความเดิม >>> http://pantip.com/topic/35325287
ผมได้รับคำวิจารณ์ทั้งในทางดีและทางที่ไม่ค่อยดี แต่คำขอบคุณของคนที่เข้ามาอ่าน มันเป็นกำลังใจให้ผมจริงๆ ครับ เราอยู่ได้ด้วยกำลังใจนะครับ ประโยคบางประโยค คำไม่กี่คำ ทำให้ผมมีกำลังใจในการทำงาน ในการใช้ชีวิตนะครับ

(จากใจ) การที่เราได้อยู่คนเดียวในห้องกับลมหายใจของเรา ตัวอักษรและแป้นพิมพ์ เปิดเพลงดีๆ ซักเพลง เริ่มเขียนอะไรบางอย่าง เริ่มแบ่งปัน ถ่ายทอดความรู้สึกผ่านตัวอักษร นี่มันดีจริงๆ ไม่ใช่เรื่องของเงินเลยครับ แต่มันเป็นเรื่องของ "แรงบันดาลใจ"

สิ่งที่ผมอยากจะแบ่งปันในวันนี้เป็นเรื่องราวต่อเนื่องมาจากเรื่องของลูกพี่ผมคนนึงครับที่ได้ไปอุปสมบทด้วยกันที่วัดแห่งหนึ่งที่ จ.ขอนแก่น วัดนี้มีชื่อว่าวัดป่าธรรมอุทธยาน หลวงพ่อที่เราไปบวชร่วมกันคือ "หลวงพ่อกล้วย"

วันนี้จากเหตุการณ์ที่ผมได้บันทึกเมื่อหลายๆ ตอนที่ผ่านมา วันนี้ลูกพี่ของผมมาเยือนกรุงเทพฯ และมาที่บ้านผมครับ ผมอยากเล่าเรื่องของสิ่งที่ลูกพี่ผมสอนให้ทำนั่นคือ "ธรรมะของพระพุทธเจ้า เทพอาก๋งกวนอิม และเทพเฮ่งเจีย" มีเรื่องมหัศจรรย์เกิดขึ้นกับผมนั่นก็คือ คุณพ่อที่ไม่ได้คุยดีๆ กันมาหลายปี เจอหน้ากันผมก็หลบหน้าตลอด ทุกอย่างเกิดจากกรรมของผมเอง กรรมคือการกระทำในอดีต และผมไม่กล่าวโทษใคร นอกจากยืนเป็นต้นเหตุจากสิ่งที่ผมได้ทำ

ผมขับรถไปรับพี่จิกมี่ที่บางแสน ไปไหว้อาก๋งกวนอิมที่บางแสน พาพี่เค้าไปไหว้กรมหลวงชุมพร และไปไหว้ศาลเจ้าพ่อเฮ่งเจียครับ

จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา หลังจากผมได้เริ่มที่จะกราบเท้าพ่อเท้าแม่ คุณพ่อของผมไม่ชอบมากๆ คิดว่าผมเสียสติ และยังมาถามผมด้วยว่า
"ใครเป็นคนสอนให้ทำแบบนี้ นี่สติดีรึเปล่า" ผมได้แต่อมยิ้มครับ หลวงพ่ออนันต์สอนให้ผมทำตัวเป็นภาชนะรองรับสิ่งที่พ่อแม่เราสอนโดยเงียบและยิ้มรับ

ทุกวันนี้คุณพ่อของผมจากที่ไม่คุยกัน ท่านส่ง สวัสดีตอนเช้า และคำอวยพรมาในลายทุกๆ เช้าเลยครับ เป็นเรื่องที่น่าแปลกแต่มหัศจรรย์มากๆ

คุณพ่อได้มาเจอพี่คนนี้ครับ พี่จิกมี่ นิ่มซี่เส็ง พวกเราได้สนทนาธรรมกันครับ ผมโดนจัดเต็มชุดใหญ่ จากพี่จิกมี่ครับ พอโดนว่า ผมก็มีสูตรใหม่ครับ จากเมื่อก่อนอาจจะเถียงๆ ตอนนี้อมยิ้มแล้วตอบรับว่า "ครับ" ^____^..

ผมเอ่ยปากชวนพ่อไปกินข้าวด้วยกันนะครับ แกไม่ปฏิเสธและไปด้วยกัน คุณพ่อของผมปกติไม่ไปกินข้าวกับแขกนอกบ้านง่ายๆ แต่รอบนี้แกคงสงสัยว่า ผมไปเจอใครมาถึงทำให้ความคิดเปลี่ยนไปและหันมาหาธรรมะมากขึ้น งง สิครับ

ธรรมะนี่มันดีจริงๆ เลยครับ

ก่อนวันกลับพี่จิกมี่มาที่บ้านผมอีกรอบหลังจากนั่งคุยอะไรเรียบร้อยแล้ว ก็มีสิงโตมาหน้าบ้านด้วยนะครับ เข้ามาสองตัว พ่อผมยิ้มแก้มปริเลย
ที่ผมเขียนตอนนี้ขึ้นมาเพราะว่าผมอยากจะขอบคุณพี่กัลยณมิตรท่านนี้จริงๆ ครับ เพราะวันนี้เป็นวันที่ความสัมพันธ์ในครอบครัวของผมไม่เหมือนเดิม จากธรรมะที่ผมเจอและการสร้างเหตุใหม่ๆ ที่จะเกิดขึ้น สิ่งที่ไม่ดีกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้หรอกครับ พี่จิกมี่บอกว่า พระพุทธเจ้าไม่สนอดีต ไม่สนอนาคต ท่านสนปัจจุบันเท่านั้น

จากความเดิมตอนเก่าเป็นตอนที่ก่อนผมทุกข์หนักครับ และก็บอกตรงๆ ว่าขาดกำลังใจไปชุดใหญ่ และได้มาเจอธรรมะนี่แหละครับ สิ่งที่ผมอยากจะสื่อสารมีเพียงอยากขอบคุณครุบาอาจารย์ และอยากบอกว่า ทุกศาสนาดีหมดนะครับ ไม่ใช่เฉพาะศาสนาพุทธ และการปฏิบัติธรรม ก็คือการนั่งสมาธินี่แหละ มันเหลือเชื่อจริงๆ ครับ ไม่ปฏิบัติไม่รู้ ปัจจัตตังเลยครับ...

เหตุการณ์ในวันนี้จะเป็นเหตุการณ์ที่เปลี่ยนชีวิตผมไปตลอดกาลอีกครั้งหนึ่ง...

4-7-2559