ศรัทธาในความรักจนต้อง เสีย(ใจ) ตัวให้กับผู้ชายที่ไม่เห็นคุณค่าเรา คุ้มไหม?

ตามชื่อกระทู้

ผู้ญ คนหนึ่ง อยากจะหยุด อยากจะอยู่ดูแลคนอีกคนหนึ่ง
อยู่เป็นกำลังใจเวลาต่างคนต่างเหนื่อย ต่างท้อ
อยู่เคียงข้างเวลาเหงาใจ
อยู่เป็นเเรงบันดาลใจให้กันเพื่ออนาคต
อยู่คอยดูเเล นวดไหล่เกาหลัง เกาพุงมุ๊งมิ้งข้างๆกันบ้าง
จับมือ ทุกข์สุขไปเที่ยวด้วยกัน


....ไม่ได้มองกันเเค่ภายนอก รุปลักษณ์ หน้าตา แต่มองกันที่จิตใจกัน
เคยมีใครคิดแบบนี้ไหม ????
หรือจะค้นหา เสาะหากันไป ไม่พบไม่มีไม่เจอ
ต้องเจบ ต้องเสียใจซ้ำซาก เปลืองตัวเปลืองใจกันขนาดไหน ถึงต้งแลกใจผู้ชายดีดีสักคนที่จะพร้อมเดินข้างกันได้
หรือแค่คบเเก้เหงา กลัวอายเพื่อนว่าใครถามจะอายที่บอกคนอื่นว่าโสดไม่มีหญิง....


จะมีใครไหม ที่ศรัธาในความรักเหมือนเรา
"การต้องเสียใจซ้ำๆ เเร้วเริ่มต้นรักใหม่อีกหลายครั้งมันเหนื่อยมากขนาดไหน ?"

😢😢😢😢😢😢😢😢


ปล. ถ้าเวลาผู้ชายขอมีอะไรด้วยพอเราปฎิเสธ กลายเป็นเราไม่รัก ไม่รุ้สึกดีด้วย เลยไม่ยอมหรอ ???
คุณค่าของผู้ ญ มันหมดไป ตั้งเเต่วันที่ยอมให้ผู้ชายเเล้ว
ผู้ ญ อย่างเราเลยกลายเป็นฝ่ายมานั่งเสียใขร้องไห้ พอเค้าเบิ่อเเล้วบอกเลิกเรา...
(2ปีครึ่ง ที่ไม่มีความหมาย)

ผีเสื้อที่หายไป