แชร์ประสบการณ์แย่ตอนมัธยม เป็นกำลังใจให้คนที่มีปัญหาเหมือนกัน

อยู่ๆเราก็อยากตั้งขึ้นมากระทู้นี่ขึ้นมา อาจเพราะเรานึกถึงตอนมัธยมขึ้นมา(ตอนนี้เราอยู่มหาลัยจะขึ้นปี2)
ไม่รู้ว่าจะมีคนที่เจอแบบเรามากแค่ไหนนะ (เรื่องนี่อาจเป็นเพราะความผิดส่วนนึงของเราเองด้วย ที่เป็นคนไม่กล้าพูด ไม่กล้าขัด อาจเพราะถือว่าเป็นเพื่อน)
1.เพื่อนในกลุ่มมักพูด-ดัน จี้ปมด้อย ของเรา แบบพูดเสียงดังป่าวประกาศให้คนรอบข้างรู้ เช่น อี** โย่งวะ ผู้ชายชัดๆ อี้ใครจะอยากคบ อยากได้เป็นแฟน

2.ทุกๆรร ตอนมัธยมในวิชาภาษาไทย จะมีให้แต่งกลอนทุกปีส่งอาจารย์ใช่ไหม เรื่องนี่เราก็เจอมา ตอนนั้นเราก็จับคู่กับเพื่อนอีกคนในกลุ่ม สมมติเป็น ดี และกันนะ จะได้เข้าใจง่ายหน่อย เรารู้จักดีตั้งแต่ม.ต้นและ แต่เป็นเพื่อนกันจริงๆตอนม.ปลาย  เรายอมรับเลยว่าเราอะกากไทยมาก โดยเฉพาะพวกแต่งไรแบบนี้ พอได้งานมา เราก็ถาม ดี วาจะเอาไง ช่วยกันแต่งตอนพักไหม มันก็อือ ได้ๆ แต่พอถึงช่วงพักจ้า หายไปตลอด พอเราเดินไปตามมันก็วิ่งหนี เน้นเลยนะ วิ่งหนี เราก็แบบเออก็ได้วะ เดี้ยวแต่งเอง พอแต่งเสร็จก็เอามาให้ ดี อ่านดูว่าเป็นไง มันพูดงี้เลย กากวะ เดี้ยวเค้าแต่งเองๆ แต่พอใกล้ถึงเวลาสั่งพอเราถามก็บอกยังไม่ได้ทำเลย เราเลยบอก งั้นไปหาจากในห้องสมุดมาดัดแปลงเอาและกัน(เชื่อว่าทุกคนต้องทำ 555 ยอมรับเลยคะว่าผิด อย่าทำตามนะคะ เด็กๆ) เราก็ไปเดินๆหาๆ ส่วนมันหรอ เดินไปหยิบหนังสือโน้นนี่มาเพียบ แต่เป็นนิยายทั้งนั้นไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับงานเลย เราก็นั้งๆหาๆจนออกมาผสมกันบทสองบท เรียบร้อยเสร็จงาน แยกย้าย พอถึงเวลาส่งมันเอาไปพร้อมกับเรา แล้วบอกกับครูว่าเนี้ยมันเป็นคนแต่งเองหมดเลย เราไม่ได้ช่วยอะไรเลย แต่อาจารย์ก็ทราบว่ามันชอบโม้ไปเรื่อยเลยไม่อะไรนัก พออกมานอกห้อง เราก็ถามทำไมพูดงี้วะ มันบอก อันที่เราหามาอะ มันไม่เอา เราแต่งใหม่ส่งไปแทน(แต่ตอนที่เราเปิดดูตรวจก่อนส่ง มันเป็นอันที่เราเป็นคนหา) แล้วมันก็มาด่าๆเรา เอาปมด้อยเรื่องไรไม่รู้จำไม่ได้และมาว่าเรา จนเราร้องไห้ไป( นึกถึงแล้วยังงง ร้องไห้ไมวะ 555)

3.อันนี้ร้ายแรงสุด(เป็นเรื่องที่ทำให้รู้ถึงนิสัยจริงๆของเพื่อนในกลุ่มเป็นยังไง)  เพื่อนๆเคยไหมคะ แบบมีเพื่อนคนอื่นต่างห้องแล้วชอบไปเล่นห้องมัน นั้นแหละคะ ปัญหาที่มันเอามาอ้าง (อันนี่เราก็ยอมรับเลยเราก็ผิดเองด้วยที่ไม่ยอมไปตามงานเพื่อน)
   ตอนนั้นกลุ่มเรากับกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มในห้องจำกลุ่มกันทำงานวิชาสังคม จากการที่มีสองกลุ่มในกลุ่มเดียว บางทีงานก็เลยไม่ทั่วถึงเพราะคนเยอะ หรือบางคนไม่รู้ว่ามีงานเพราะสั่งงานไม่ทั่วถึง นั้นแหละคะ เราเอง
   วันนั้นเราไปเรียนกับเพื่อนห้องข้างๆ ตอนที่เราไปเล่นอยุ่อะ เพื่อนอีกกลุ่มมาบอกกับเพื่อนกลุ่มเราว่าเนี้ยเดี้ยวตอนเย็นอยู่ก่อนนะ เดี้ยวทำงานต่อแป็บนึง ทุกคนรู้ยกเว้นเราที่ไม่อยู่ เพื่อนในกลุ่มไม่ยอมบอกด้วย  พอวันเวลาผ่านไป เพื่อนกลุ่มนั้นเดินมาบอกเราถึงโต๊ะ(แบบกลางห้องเลยอะ ทุกคนอยู่ในห้องหมด) ว่าพวกนั้นตัดชื่อเราออกจากงานนะ เรานี่อย่างงง อาวทำไมถึงตัดอะ มันก็บอกว่าเราไม่ยอมมาทำงาน เราบอกว่า เราไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย เพื่อนคนนั้นก็บอก อาวแล้วทำไมทุกคนในกลุ่มถึงรู้ยกเว้นเราละ ทั้งๆที่เพื่อนคนนั้นก็ฝากบอกเพื่อนกลุ่มเราแล้ว เรานี่ร้องไห้เลย(งงเหมือนกัน จะร้องทำไม 5555) เพื่อนคนนั้นด่าๆเสร็จก็เดินไป เรานี่ร้องไห้ไป งงไป กูผิดอารายยย 55 เพื่อนในกลุ่มเราก็เดินมาบอกเนี้ย มันขอโทษนะที่ไม่ได้บอก มันลืม อย่างโน้นอย่างนี้ แล้วมันยังบอกอีกนะว่าเนี้ย เดี้ยวมันคุยให้เอง เป็นความผิดของมันเอง บลาๆๆ เพื่อความชัวเราไปหาอ.ไปถามว่าขอทำงานอย่างอื่นแทนได้ไหม ทำไม่ได้จ้า และนั้นทำให้เรารู้เลยว่าเพื่อนเราในกลุ่ม นิสัยเป็นยังไง
    เพื่อนเราที่อยู้ห้องข้างๆตอนนั้นมันรู้เรื่องนี่โดยบังเอิญยังเข้าใจเรามากกว่า แบบถึงขนาดจะไปหาเรื่องเพื่อนกลุ่มนั้นแทนเรา ว่าทำงี้ได้ไง เรานี่อยากจะบ้าตายกับมัน 555 เพราะเรื่องนี่เราก็ผิด ยังจะไปหาเรื่องคนอื่นให้เราเดือดร้อนอีก 5555

ที่จริงมอีกหลายเรื่องเลยแต่จำไม่ได้และ  ตอนนี่เราเองตัดขาดจากพวกนั้นเลย แบบอารมณ์เกลียดเข้าไส้อะ ตอนแรกก็จะไม่อะไรแล้วนะ แต่พอเจอเรื่องนี้ที ตัดคะ ตัด
    ตอนนั้นรรเรามีรับน้อง เรากับเพื่อนห้องข้างๆก็ไป แต่ก่อนจะไป พวกเราไปเที่ยวในเมือง พอมาถึงรร นี่เหงื่อท่วมค่า เรานี่ก็เหนื่อยจะแย่และเลยยืนคุยกับเพื่อนๆไปสักพักตอนเดินไปเข้าแถว เพื่อนกลุ่มเราจ้า เดินมาทักทายด้วยการกระชากผม เน้นนะคะ กระชาก ไม่ใช่แค่ดึง แล้วยังมีหน้ามาหัวเราะกับเรานะ อาว เป็นไงบ้าง ไปไหนกันมาอะ ผมกระเซิงเชียว เรานี่หันไปมองตากับเพื่อนที่เคยช่วยเราข้างบนเลยจ้ะ มันนี่มองกลับมาอย่างเข้าใจเลยจ้า = =

หลังจากนั้นเรานี่ตัดทุกอย่าง  ออกจากลาย บล็อกเฟส ลบเบอร์ เอาให้หมด อารมณ์แบบ กูขอตัดออกจากชีวิตนี้!!!!
บางคนอาจจะมองว่าเป็นเรื่องเล็กๆนะคะ ใช่มันเรื่องเล็ก แต่มันจะเริ่มใหญ่ขึ้นถ้าคุณอะไรแบบนี่มา3ปีเต็มๆ

เราเองก็เชื่อว่ามีคนที่เจอแบบเรา ก็หวังว่ากระทู้นี่จะเป็นกำลังใจและบอกได้ว่ายังมีเพื่อนอีกหลายคนที่เจออะไรแบบนั้นอีกเยอะ