ขอระบายหน่อยเถอะT_T

นักกีฬาทุกคนสู้กันสุดๆ ตามความสามารถตัวเองแล้วจริงๆ แต้มที่ออกมาอ่ะ เห็นเลยว่าทุกคนตั้งใจเล่นกันมากๆ ถ้าใส่สุดๆ แล้วผลจะเป็นยังไง จะได้อยู่รอดหรือตกชั้น ก็สุดแล้วแต่เถอะค่ะ ไม่อยากพูดถึงโค้ชกับทีม

หนูกับเเฟนคบกันมา2ปีแล้วหนู ตั้งท้องน้องมาแบบไม่ตั้งใจแต่ก็ตัดสินใจที่จะดูแลเค้าเเละเลี้ยงดูตอนนั้นท้องได้3เดือน แฟนถามขอเอาญาติ ผ ญ มาอยู่3-4วันได้มั้ย เค้าหาห้องได้จะย้ายออกด้วยความที่เออห้องเร่ก้มี

นอยมากๆ หลายจังหวะอ๊อดเปลี่ยนตัวทำเกมช็อตมาก วันนี้ไม่ว่าใครเลยนะ แต่พักพู่เถอะ พอแล้ว แป้นก็แอบต้องพัก เห็นเพียวแล้ว สู้มากๆ ใครด่าจะทุบให้ รองท็อปสกอร์ นน ตอนนี้คือดีกว่าพู่มาก จังหวะเซตบอลไวให้แนน

หนทางสู่ริโอก็จบลงแล้ว แต่มันต้องมีซักครั้งที่เราจะต้องได้ไป ไม่ครั้งนี้ก็ครั้งหน้า เราสงสารนักกีฬาGenนี้มากๆ ยายเอย กิฟเอย หน่องเอย นุศเอย พวกเธอคงไม่ไหวที่จะไปถึง 2020 แล้วล่ะ แต่ละคนก็ไม่ต่ำกว่า 35

สวัสดีค่ะเราเคยระบายเรื่องแม่ไปแล้ว ครั้งนี้เรื่องยายหรือแม่ของแม่เราค่ะ เราอายุ16อีกสองเดือนก็17แล้ว (เราขอใช้คำว่าตายายคือพ่อแม่ของแม่เราและปู่ย่าคือพ่อแม่ของพ่อเรานะค่ะ) ตอนเด็กเราพ่อแม่เราแยกทางกั

ถึงเกมส์ จบแล้วอารมณ์ไม่จบ ไม่เคยอินกับการเชียร์กีฬาขนาดนี้มาก่อน ตั้งเเต่รอบที่แข่งกับญี่ปุ่น เป็นอะไรที่จุกอกมากที่สุด ร้องไห้ตามปูมัลลิกาเลยอะ และวันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่ต้องน้ำตาซึมหลจากจบเกมส์

จากความคิดเห็นของรักษาการประธานสหพันธ์(คนไทย) และ เลขาธิการ ที่บอกว่า กรรมการตัดสินถูกต้องแล้ว ด่าทีมไทยกลับอีกต่างหาก คิดเห็นอย่างไร ถ้าจะมีใครมารวบรวมสมาชิก จะไปตั้งสมาพันธ์ จัดการแข่งขันกันเอง จั

ผมไม่เข้าใจว่าผมใจบางแล้วผมผิดขนาดนั้นเลยหรอ บ่อน้ำตาตื้นอีก แค่โดนกดดันนานๆผมก็น้ำตาไหลแล้ว ตกใจง่ายอีก เครียดง่าย คิดมากคิดวน แค่ตื่นมาใช้ชีวิตก็รู้สึกว่าทรมานแล้ว จะปรึกษาจิตแพทย์ก็ไม่กล้าคุยด้วยอี

สวัสดีค่ะวันนี้อยากจะมาเล่าเรื่องหนึ่งค่ะเป็นเรื่องเกี่ยวกับแม่ค่ะ คืออย่างงี้ค่ะเราทำแม่เสียใจค่ะร้องไห้ตอนนี้เราอายุ15ค่ะช่วงวัยเรานี้ขอบอกเลยค่ะอารมณ์ไม่คงที่คือเราต่างกับเมื่อก่อนมากตอนเด็กๆเราขี้