พบรัก ณ BTS ตาม หัวข้อเลยค่ะ
ใครทำงานแล้วต้องขึ้นbts เป็นประจำบ้าง ยกมือขึ้น!!!!
ชีวิตเรา ก็ เหมือนพนักงานทั่วๆไป เบียดขึ้น bts เป็นปลากระป๋องทุกวัน
จนมีอยู่วันนึ่ง ช่วงระหว่างที่เรากำลัง เดินมารอรถbts เราได้เจอกับผช. คนนึง แบบ อยากจะให้เห็นภาพมาก เรากำลังเดินไปยืนเข้าคิว ผช.คนนั้นกำลังเดินขึ้นบันไดมา โหยย ตาต่อตา สบตากันความน่ารักของผช.มันแตะมาที่ตาเราอย่างจัง
... แต่ ก็ไม่ได้มีไรน่ะ ผช. เข้าไม่ได้สนใจช้านนนนน ... (มองบนแป๊บ)
ตอนนั้นไม่ได้ทำไรมาก เพราะเราก็แบบ ทำตัวเชิดๆ ตามภาษา ผญ แบบเล่นตัว เราเดินมารอ ที่ช่อง bts ที่คนยืนต่อ น้อยสุด ส่วน ผช.คนนั้น เขาก็ ยืนต่อ ตรงที่มันใกล้ๆ บันไดทางลง ก็ไม่ได้มีอะไร
นั้นคือ ครั้งแรกที่ได้เจอกัน
เวลาผ่านๆ ...ไป
จนเช้าวันต่อๆมา เอ๊ะ!!!! เราก็ได้เจอ ผช. คนนี้อีก ตอนนั้นเราคิดเลยน่ะ พรมลิขิตแน่ๆ ที่ได้มาเจอรอบที่ 2 รอบนี้ เราเริ่มแอบมองเขา... เขิลอ่ะ แต่ ผช. คนนั้นไม่ได้สนใจเราเลยน่ะ เขาหยิ่งๆ ใส่หูฟังเล่นโทรศัพท์
รอบที่ 3 เราก็ยังมาเจอกันอีก เอ๊ะยังไง เราก็แอบมอง แอบ พยายาม ไปเข้าแถวตรงประตูเดียวกับเขา แต่ก็ไม่ได้ ไปยืนใกล้กันหรอนะคะ ตอนนั้น ความแรด ออกมายังไม่ถึงขีดสุด
รอบที่ 4 ก็ยังมาเจอกันอีก คราวนี้ เราเริ่มรู้แล้วค่ะ ว่าเขาจะมารอ รถbts เวลานี้ ประจำ
เราเลย จะมาขึ้น bts เวลานี้เพื่อให้ได้เจอ
ซึ้ง มันเป็นเวลาที่ ทำให้เรา ต้องรีบวิ่ง เข้าที่ทำงานเพราะ เหลืออีก 5 นาที คือเราสาย เราก็ยอมวิ่งๆ ทุกวันอยู่ค่ะ 555555 """"
บางวันก็ฟลุ๊คเจอ บางวันก็ไม่เจอ 😠
เราจำไม่ได้ ว่า แอบๆ มองๆ แบบ นี้อยู่กี่ครั้งน่ะ (แต่ผช. คนนั้นก็ไม่ได้ สนใจเราน่ะ เค้าก็แค่ มอง และผ่านไป เพราะเรา เตี้ยหรือเปล่าน่ะ คิคิ)
จน หน้าที่การงานเราเปลี่ยน ทำให้ต้อง เปลี่ยนจาก ขึ้น bts มา ขับรถแทน
ไม่รู้ดีใจหรือเสียใจดี !!!
หลังจากนั้น นันก็ไม่ คอยได้ เจอเขาอีก
แต่ บางทีเราก็ เอารถจอดไว้ที่ออฟฟิต เพื่อ ตอนเช้าจะได้ขึ้น bts
เราได้ขึ้น bts และก็พยายาม จะเจอเขา ได้สบตากันครั้งนึงก็ดี เราก็มีความคิดน่ะ อยากได้ IG เขา มาติดตาม ก็ยังดี ดีกว่าปล่อยอะไรๆ ให้ผ่านไปแบบนี้
มีครั้งนึง เราอยู่โบกี้เดียวกับเขา ยืนใกล้ๆ กัน แต่ไม่ได้ชิดกันนะคะ เราเขิลไม่กล้าอยู่ใกล้เกิน
เราเห็นเขา เล่นโทรศัพท์ แต่ภาษา ที่เขาอ่านเป็นภาษาจีน เราเลย รู้ล่ะ ผู้ชายคนนี้ ต้องไม่ใช่คนไทยแน่ๆเลย
ตอนนั้นก็คิดน่ะ เพราะยังงี้หรือเปล่า เขาถึงไม่ค่อย จะสนใจใคร เล่นแต่โทรศัพท์และก็ฟังเพลง
เห้ออออ เรา เฝ้า เพ้อ แอบ ดูเขา เดินผ่านทาง sky walk ของbts บางวันก็ลืมบ้าง มันดีตรงที่ ที่ทำงานเรา มันสามารถ มองเห็น sky walk ได้ พี่ที่ทำงาน ก็รู้น่ะ 555 ก็มีแบบ แซวๆบ้าง
จนวันนึง เรารวบรวมความกล้า.... เพราะมันมีไม่บ่อยครั้ง ที่เราจะได้ ขึ้น bts ไปทำงานอีก
เช้าวันนึง ......⛅⛅
เรามาbts เวลาเดิม พยายามมองหา ตอนแรกก็ไม่เจอ เราเลย เดินมายืนรอที่เดิม แต่ อร๊ายยย ภาพนั้นมันตัดมาอีกแล้วจร้า เขากำลังเดินขึ้นบันไดมา เมื่อตาได้สบตากัน เราเดินไปด้วยความมั่นใจ ไปยืนอยู่โบกี้ที่เขาชอบยืน ...... แต่แอ๊ะ เขาเดินเลย ไป รออีกประตู คือ แป๊ก!!!! ผ่างงงงงงง!!!! ชิชะ ไม่สนใจกันเลย อ่อยให้ขนาดนี้ละ 😆😆😆
ตอนนั้น ความกล้าที่จะแบบ ขอIG ลดมาเหลือครึ่งนึง เกิดความคิดใหม่ เด๋วตอนออก เดินไปลงบันไดเดียวกับเขาดีกว่า (ลืมบอกไป เขาก็ลงสถานีเดียวกับเรานะ)....ค่อยพยายามหาช่วง พูดขอ ติดตาม IG ตอนนั้น ก็คิดนะ ถ้าแป๊กเขาไม่ให้ จะทำยังไง ดี แต่ก็น่ะ โอกาสมีมาไม่บ่อย ผลลัพธ์จะเป็นยังไง ก็แล้วแต่ ขอแค่ได้ทำแล้วก็พอ
พอประตู รถไฟฟ้าเปิดออก พยายาม เดินช้าๆ เพื่อรอให้เขาออกจากประตู คนมันเยอะมากค่ะ แต่ถ้าเราจะยืนรอมันก็ ทุเรสไปเนอะๆ 555 ... ตอนนั้นจับโทรศัพท์ ขึ้นมาแล้วจร้าา กำลังจะเปิดIG แต่....... เขาเดินแซงนำไปแล้วจร้าาาา เอาไงดี คนก็เยอะ อายก็อาย ถ้าแป๊กขึ้นมา เริ่ม!!! หมดกำลังใจล่ะ 😥
...
....
พบรัก ณ bts เป็นผญ. แต่เข้าหา ผช. ก่อน มันดูแย่มากไหมค่ะ?
ใครทำงานแล้วต้องขึ้นbts เป็นประจำบ้าง ยกมือขึ้น!!!!
ชีวิตเรา ก็ เหมือนพนักงานทั่วๆไป เบียดขึ้น bts เป็นปลากระป๋องทุกวัน
จนมีอยู่วันนึ่ง ช่วงระหว่างที่เรากำลัง เดินมารอรถbts เราได้เจอกับผช. คนนึง แบบ อยากจะให้เห็นภาพมาก เรากำลังเดินไปยืนเข้าคิว ผช.คนนั้นกำลังเดินขึ้นบันไดมา โหยย ตาต่อตา สบตากันความน่ารักของผช.มันแตะมาที่ตาเราอย่างจัง
... แต่ ก็ไม่ได้มีไรน่ะ ผช. เข้าไม่ได้สนใจช้านนนนน ... (มองบนแป๊บ)
ตอนนั้นไม่ได้ทำไรมาก เพราะเราก็แบบ ทำตัวเชิดๆ ตามภาษา ผญ แบบเล่นตัว เราเดินมารอ ที่ช่อง bts ที่คนยืนต่อ น้อยสุด ส่วน ผช.คนนั้น เขาก็ ยืนต่อ ตรงที่มันใกล้ๆ บันไดทางลง ก็ไม่ได้มีอะไร
นั้นคือ ครั้งแรกที่ได้เจอกัน
เวลาผ่านๆ ...ไป
จนเช้าวันต่อๆมา เอ๊ะ!!!! เราก็ได้เจอ ผช. คนนี้อีก ตอนนั้นเราคิดเลยน่ะ พรมลิขิตแน่ๆ ที่ได้มาเจอรอบที่ 2 รอบนี้ เราเริ่มแอบมองเขา... เขิลอ่ะ แต่ ผช. คนนั้นไม่ได้สนใจเราเลยน่ะ เขาหยิ่งๆ ใส่หูฟังเล่นโทรศัพท์
รอบที่ 3 เราก็ยังมาเจอกันอีก เอ๊ะยังไง เราก็แอบมอง แอบ พยายาม ไปเข้าแถวตรงประตูเดียวกับเขา แต่ก็ไม่ได้ ไปยืนใกล้กันหรอนะคะ ตอนนั้น ความแรด ออกมายังไม่ถึงขีดสุด
รอบที่ 4 ก็ยังมาเจอกันอีก คราวนี้ เราเริ่มรู้แล้วค่ะ ว่าเขาจะมารอ รถbts เวลานี้ ประจำ
เราเลย จะมาขึ้น bts เวลานี้เพื่อให้ได้เจอ
ซึ้ง มันเป็นเวลาที่ ทำให้เรา ต้องรีบวิ่ง เข้าที่ทำงานเพราะ เหลืออีก 5 นาที คือเราสาย เราก็ยอมวิ่งๆ ทุกวันอยู่ค่ะ 555555 """"
บางวันก็ฟลุ๊คเจอ บางวันก็ไม่เจอ 😠
เราจำไม่ได้ ว่า แอบๆ มองๆ แบบ นี้อยู่กี่ครั้งน่ะ (แต่ผช. คนนั้นก็ไม่ได้ สนใจเราน่ะ เค้าก็แค่ มอง และผ่านไป เพราะเรา เตี้ยหรือเปล่าน่ะ คิคิ)
จน หน้าที่การงานเราเปลี่ยน ทำให้ต้อง เปลี่ยนจาก ขึ้น bts มา ขับรถแทน
ไม่รู้ดีใจหรือเสียใจดี !!!
หลังจากนั้น นันก็ไม่ คอยได้ เจอเขาอีก
แต่ บางทีเราก็ เอารถจอดไว้ที่ออฟฟิต เพื่อ ตอนเช้าจะได้ขึ้น bts
เราได้ขึ้น bts และก็พยายาม จะเจอเขา ได้สบตากันครั้งนึงก็ดี เราก็มีความคิดน่ะ อยากได้ IG เขา มาติดตาม ก็ยังดี ดีกว่าปล่อยอะไรๆ ให้ผ่านไปแบบนี้
มีครั้งนึง เราอยู่โบกี้เดียวกับเขา ยืนใกล้ๆ กัน แต่ไม่ได้ชิดกันนะคะ เราเขิลไม่กล้าอยู่ใกล้เกิน
เราเห็นเขา เล่นโทรศัพท์ แต่ภาษา ที่เขาอ่านเป็นภาษาจีน เราเลย รู้ล่ะ ผู้ชายคนนี้ ต้องไม่ใช่คนไทยแน่ๆเลย
ตอนนั้นก็คิดน่ะ เพราะยังงี้หรือเปล่า เขาถึงไม่ค่อย จะสนใจใคร เล่นแต่โทรศัพท์และก็ฟังเพลง
เห้ออออ เรา เฝ้า เพ้อ แอบ ดูเขา เดินผ่านทาง sky walk ของbts บางวันก็ลืมบ้าง มันดีตรงที่ ที่ทำงานเรา มันสามารถ มองเห็น sky walk ได้ พี่ที่ทำงาน ก็รู้น่ะ 555 ก็มีแบบ แซวๆบ้าง
จนวันนึง เรารวบรวมความกล้า.... เพราะมันมีไม่บ่อยครั้ง ที่เราจะได้ ขึ้น bts ไปทำงานอีก
เช้าวันนึง ......⛅⛅
เรามาbts เวลาเดิม พยายามมองหา ตอนแรกก็ไม่เจอ เราเลย เดินมายืนรอที่เดิม แต่ อร๊ายยย ภาพนั้นมันตัดมาอีกแล้วจร้า เขากำลังเดินขึ้นบันไดมา เมื่อตาได้สบตากัน เราเดินไปด้วยความมั่นใจ ไปยืนอยู่โบกี้ที่เขาชอบยืน ...... แต่แอ๊ะ เขาเดินเลย ไป รออีกประตู คือ แป๊ก!!!! ผ่างงงงงงง!!!! ชิชะ ไม่สนใจกันเลย อ่อยให้ขนาดนี้ละ 😆😆😆
ตอนนั้น ความกล้าที่จะแบบ ขอIG ลดมาเหลือครึ่งนึง เกิดความคิดใหม่ เด๋วตอนออก เดินไปลงบันไดเดียวกับเขาดีกว่า (ลืมบอกไป เขาก็ลงสถานีเดียวกับเรานะ)....ค่อยพยายามหาช่วง พูดขอ ติดตาม IG ตอนนั้น ก็คิดนะ ถ้าแป๊กเขาไม่ให้ จะทำยังไง ดี แต่ก็น่ะ โอกาสมีมาไม่บ่อย ผลลัพธ์จะเป็นยังไง ก็แล้วแต่ ขอแค่ได้ทำแล้วก็พอ
พอประตู รถไฟฟ้าเปิดออก พยายาม เดินช้าๆ เพื่อรอให้เขาออกจากประตู คนมันเยอะมากค่ะ แต่ถ้าเราจะยืนรอมันก็ ทุเรสไปเนอะๆ 555 ... ตอนนั้นจับโทรศัพท์ ขึ้นมาแล้วจร้าา กำลังจะเปิดIG แต่....... เขาเดินแซงนำไปแล้วจร้าาาา เอาไงดี คนก็เยอะ อายก็อาย ถ้าแป๊กขึ้นมา เริ่ม!!! หมดกำลังใจล่ะ 😥
...
....