ว่าด้วยเรื่อง กางร่มในที่ร่ม

ดิฉันเป็นคนพกร่มติดกระเป๋าค่ะ
เป็นความเคยชิน ใช้ทั้งกางแดด กางฝน

เมื่อวานไปธุระที่อาคารที่ทำการของรัฐแห่งหนึ่ง
แล้วข้างนอกตึก ฝนตกกระหน่ำ ...
ดิฉันยืนอยู่ในบริเวณโถงหน้าประตูใหญ่ที่จะออกนอกตึก
เห็นฝนตกยังกับฟ้ารั่ว เลยหยิบร่มออกมา
แล้วกางออก พร้อมจะก้าวออกไปแล้ว

จู่ ๆ เจ้าหน้าที่รัฐวิ่งมาถามถึงบางข้อมูลในเอกสาร เพิ่มเติม
เลยยืนชี้แจงกัน ประมาณ 5 นาที ไม่เกินนั้น

พอเสร็จสรรพก็จะก้าวออกนอกชายคาแล้ว
ได้ยินเสียง ...
"ไม่รู้จักหวัน กางร่มในตึก เดี๋ยวเหร่าซวยกันเหม็ดแน่"
^{(ไม่รู้จักหวัน ภาษาใต้แปลว่า ไม่รู้อะไรควรไม่ควร ไม่รู้กาลเทศะ, เหร่า คือ พวกเรา ประมาณนั้นค่ะ)}

ดิฉันก็ ในใจ แต่ก็เข้าใจความเชื่อนี้

หากก็อึ้งว่า นี่มันคือการเตรียมตัวออกไปเจอฝน
ผิดตรงไหนเนี่ย

ทว่า ไม่ได้หันไปสนใจค่ะ ...เพราะรถมารอรับตรงบันไดนอกตึกแล้ว
มิเช่นนั้นคงหันไปยิ้ม ๆ แล้วถามว่า ...
ไม่กางร่มในร่ม จะออกไปกางกลางฝนหรือคะคุณขา
หากก็ไม่ได้พูดออกไป แค่นึกในใจเท่านั้น
ด้วยเข้าใจค่ะ เข้าใจ เพราะ ....






คุณล่ะคะ ...
เคยเจออารมณ์นี้
เคยเชื่อเช่นนี้ในเรื่อง "กางร่มในที่ร่ม" มั้ยคะ