จากใจเด็กซิ่วคนหนึ่ง ที่เลือกทางเลือกผิด

เรื่องมันมีอยู่ว่า เรานั้น เป็นเด็กต่างจังหวัดคนนึง ที่มีความใฝ่ฝัน ที่จะเข้ามาเรียนใน กทม. เราเคยเป็นคนมองในแง่ดีมาก่อน เหตุการณ์มันเริ่มต้นตั้งแต่เรา เข้ามาสอบในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง(ขอไม่เอ่ยชื่อมหาวิทยาลัย) อยู่บริเวณอันใกล้สะพานที่จะข้ามไปฝั่งธน มีอยู่ 2 ความฝัน ที่เราจะเลือกเรียน นั่นคือ ครู กับสาบคณะทางศิลปศาสตร์ มนุษยศาสตร์ แต่ตอนนั้นเราเลือกครู เพราะส่วนลึกก็อยากเป็นครู ในตอนแรก เรามีความภาคภูมิใจอย่างเต็มเปรี่ยมเลยที่เรียนครู แต่แล้ว เพื่อนๆมีความเป็นมิตรกันมากในช่วงแรก พอเข้ามาในมหาวิทยาลัยได้ไม่ไม่นาน เรียนไปได้สักพัก เริ่มที่จะไม่ใช่ตัวเราเอง และอีกหลายๆเหตุการณ์ที่เจอจนเบื่อ การรับน้อง ที่รุ่นพี่มักเต้นด้วยท่าที่สื่อไปทางอนาจาร โดยส่วนตัวก็ไม่ชอบที่จะเต้นแบบนั้น แต่ต้องจำใจเต้น ตอนแรกๆ เราคิดว่าคณะนี้ จะต้องเป็นคณะที่เฮียบในเรื่องการแต่งกายชุดนศ. ทั้งปี 1 ถึงปี4 แต่จริงๆ เราเห็นแต่ละคนแต่งตัวแรง ดูไม่สมกับเรียนครูเลย นุ่งกระโปรงสั้นเลยขาอ่อนจะถึงจุดสงวน เริ่มพูดคำหยาบ ไม่ค่อยสำรวมแล้ว เรื่องนี้ยังไม่หนักเท่า การที่เห็นเพื่อนแอบเอาโพยเข้าห้องสอบ พอเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นบ่อยๆ ความศรัทราในคณะนั้น ก็เริ่มลดลง ไม่อยากจะเชื่อตาตัวเองเลยว่า เค้าทำกันแบบนี้ได้ด้วยหรอ อาจารย์ก็ไม่คุ้มเอง ปล่อยให้พี่คณะที่จบไปมาคุมแทน แล้วก็ลอกข้อสอบทางมือถือกันกระจาย เป็นอะไรที่ไม่อยากเชื่อในสายตาที่มองเห็น เราอ่านหนังสือทั้งคืน แต่พวกนั้นได้คะแนนจดโพยเท่าเรา ไม่ยุติธรรมมาก แต่พูดอะไรไม่ได้ เพราะคนส่วนมากในนั้น ทำกันจนเป็นเรื่องปกติ ทั้งเรียนกับในสิ่งที่ไม่ชอบ(ไม่เริ่มรู้ตัวว่า มันก็เริ่มไม่ใช่ตัวเราเท่าไหร่) กับเหตุการณ์นี้ผสมกันไปนั้น จนกระทั่ง เราดูเหมือนอยู่กับสังคมนั้นไม่ได้ เพราะเราเป็นคนที่ไม่พูดหยาบ เราเข้ากับเค้าไม่ได้ เพราะเหมือนเราเอาตัวเข้าไป ผิดสังคม เป็นเวลากว่า 2 ปี ตอนนี้ออกมาจากมหาวิทยาลัยแห่งนั้นแล้ว เตรียมไปเรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบแล้วสบายใจ ตอนนี้ก็ใช้ชีวิตช่วงปิดเทอมอย่างมีความสุข เพื่อรอวันมอบตัวที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งย่านศาลายา เราอยากจะฝากบทเรียนนี้ ให้กับตัวเราเองและคนอื่นๆ ที่เลือกผิดทาง ตอนก่อนจะสอบที่แห่งนั้น พ่อแม่ก็ห้ามว่า มันไม่ดีนะ มันสู้ระดับมหาลัยไม่ได้หรอก ตอนนั้นยังเป็นคนโลกสวย ไม่เชื่อใคร แต่พอเจอกับตัว เลยรู้สึกจุกกับตัวเอง ทั้งๆที่คะแนนถึงที่อื่นๆตั้งมากมาย จะเสี่ยงดวงแอดจุฬายังมีเปอร์เซ็นได้เลย ปล. เลือกสิ่งไหน เลือกให้ดีที่สุดสำหรับตัวเราที่จะอาจเอื้อมไปถึงได้ ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้