กับเข้าสู่ mode เลือกตั้งปกติอีกเช่นเดียวกัน
เป็นความจริงที่น่าเศร้าที่เรามีประชาธิปไตยมาหลายครั้ง แต่ความเข้าใจประชาธิปไตยของคนไทยยังน้อยมาก
โชคดีที่ประเทศไทยมีทรัพยากรค่อนข้างหลากหลาย เเละทำเลที่ตั้งที่เหมาะสมจะเป็นศูนย์กลางของการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม การขนส่ง การศึกษา การแพทย์ วิศวกรรม etc.
คนต่างขาติบางคนเข้าใจคนไทยมากกว่าที่คนไทยเข้าใจตัวเองซ่ะด้วยซ้ำ
พื้นฐานสังคมไทยเป็นสังคมเกษตรกรรม (ถึงอยากปฏิเสธก็คงปฏิเสธไม่ได้)
การค้าขายที่เป็นรูปธรรมและการธนาคารเจริญเติบโตจากชาวจีนจากโพ้นทะเล
ประเทศไทยไม่เคยเป็นเมืองขึ้นของชาติตะวันตก แต่เราก็รับวัฒนธรรมต่างชาติค่อนข้างเร็ว จากการสื่อสารที่เข้าถึงได้รวดเร็วขึ้นในปัจจุบัน
ระบบราชการยังเป็นระบบที่เชื่องช้าแต่มั่นคง
โครงสร้างอัตราภาษีแบบก้าวหน้า ไม่สูงมากนัก
แต่ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ และเงินฝากต่างกันลิบลับ
และยังคงแข็งแกร่งในวินัยทางการเงินของธนาคาร จากวิกฤติทางการเงินปี 40
ตลาดหุ้นถ้าเทียบผลตอบแทน เป็นแหล่งลงทุนที่หลายสถาบันทางการเงินทั้งในและต่างประเทศรวมถึงนักลงทุนรายย่อยได้รับผลตอบแทนคุ้มค่ากว่าการลงทุนในต่างประเทศบางแห่ง เพราะเป็นตลาดใหม่ มีอัตราการเติบโตสูง
ผมอายุ 39 ปีสนใจข่าวสารและสิ่งรอบตัวพอสมควรมีความกังวลดังนี้
1.คนไทยขี้เกียจ - จะเลือกทำงานที่ให้ผลตอบแทนสูง แต่ไม่ได้ดูศักยภาพตัวเองมากนัก
2.ขี้อิจฉา - เห็นคนอื่นดีกว่าตัวไม่ได้
3.ขี้สงสาร - สงสารไปหมด ขี้เห็นใจ ข้อนี้เป็นเสน่ห์ของคนไทย แต่บางชาติจะมองเห็นคุณค่าตรงนี้เป็นข้อด้อยทางการเมือง แม้แต่นักการเมืองไทยเอง เขาก็นำส่วนนี้มาเป็นจุดขายในบางช่วง
4.เสพย์ติดเทคโนโลยีมากเกินไป - เป็นการเสพย์ติดสารเคมีที่ชื่อ "โดปามีน-Dopamine" ในสมอง
เว็บไซด์ที่มีสมาชิกมากใช้หลักการตรงนี้เพื่อพัฒนาเว็บฯ ให้มีคนเข้ามาดู contents ตลอดเวลา
ทั้งหมดที่กล่าวมา ผม(เจ้าของกระทู้) มีข้อ 3 และ 4 ส่วน 1 และ 2 คิดว่ามี
เป็นบุญกุศลก็ว่าได้ที่เห็นคนเก่ง คนประสบความสำเร็จจะยินดีด้วยเสมอ
ส่วนข้อ 1 คิดว่าทุกเชื้อชาติมีมากมีน้อยต่างกัน (ธรรมชาติมนุษย์รักสบาย)
พูดกันในฐานะที่เราจะก้าวไปข้างหน้า หรือที่แย่กว่านั้นก่นด่ากัน (Hath of Speech) นึกคำพูดที่คิดว่าคนฟังจะรู้สึกแย่ที่สุด (อันนี้ผมเองก็เคยทำและก็รู้สึกแย่เหมือนกัน และเคยเจอกับตัวเอง รู้สึกไม่เข้าใจ คับแค้นฯลฯ ) หรือเราจะเดินถอยหลังไปด้วยกัน
ชนชั้นกลางไม่ใช่คนส่วนใหญ่ของประเทศ และเป็นชนชั้นที่ทำให้ถูกใจยากที่สุด
ลองคิดช่วยกันหน่อยไหมครับ ผม(ซึ่งเป็นคนธรรมดาในสังคม คิดว่ามีข้อเสียจากความเห็นที่ติเตียน บางครั้งพูดจาดูหมิ่นดูแคลน รับฟังบ้าง เจ็บปวด แต่ก็ได้แต่ทำใจ)
คนไทยอยากเห็นประเทศเป็นแบบไหนในอนาคต เมื่อก่อนผมคิดว่าผมโอเค ครอบครัวเป็นสิ่งที่พึ่งพากันเพราะเป็นสถาบันหลักก็ให้ความสำคัญ
แต่ ณ ขณะนี้แค่นั้นยังไม่พอ
ผมว่าเราควรตอบแทนทดแทนพระคุณแผ่นดินผืนนี้มากกว่านี้ไหมครับ
ขอบคุณมากครับ
มีอะไรที่คนไทยด้วยกันอยากจะบอกกล่าวตักเตือนกันก่อนจะเราจะย่างเข้า AEC ในปีหน้านี้ไหมครับ
เป็นความจริงที่น่าเศร้าที่เรามีประชาธิปไตยมาหลายครั้ง แต่ความเข้าใจประชาธิปไตยของคนไทยยังน้อยมาก
โชคดีที่ประเทศไทยมีทรัพยากรค่อนข้างหลากหลาย เเละทำเลที่ตั้งที่เหมาะสมจะเป็นศูนย์กลางของการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม การขนส่ง การศึกษา การแพทย์ วิศวกรรม etc.
คนต่างขาติบางคนเข้าใจคนไทยมากกว่าที่คนไทยเข้าใจตัวเองซ่ะด้วยซ้ำ
พื้นฐานสังคมไทยเป็นสังคมเกษตรกรรม (ถึงอยากปฏิเสธก็คงปฏิเสธไม่ได้)
การค้าขายที่เป็นรูปธรรมและการธนาคารเจริญเติบโตจากชาวจีนจากโพ้นทะเล
ประเทศไทยไม่เคยเป็นเมืองขึ้นของชาติตะวันตก แต่เราก็รับวัฒนธรรมต่างชาติค่อนข้างเร็ว จากการสื่อสารที่เข้าถึงได้รวดเร็วขึ้นในปัจจุบัน
ระบบราชการยังเป็นระบบที่เชื่องช้าแต่มั่นคง
โครงสร้างอัตราภาษีแบบก้าวหน้า ไม่สูงมากนัก
แต่ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ และเงินฝากต่างกันลิบลับ
และยังคงแข็งแกร่งในวินัยทางการเงินของธนาคาร จากวิกฤติทางการเงินปี 40
ตลาดหุ้นถ้าเทียบผลตอบแทน เป็นแหล่งลงทุนที่หลายสถาบันทางการเงินทั้งในและต่างประเทศรวมถึงนักลงทุนรายย่อยได้รับผลตอบแทนคุ้มค่ากว่าการลงทุนในต่างประเทศบางแห่ง เพราะเป็นตลาดใหม่ มีอัตราการเติบโตสูง
ผมอายุ 39 ปีสนใจข่าวสารและสิ่งรอบตัวพอสมควรมีความกังวลดังนี้
1.คนไทยขี้เกียจ - จะเลือกทำงานที่ให้ผลตอบแทนสูง แต่ไม่ได้ดูศักยภาพตัวเองมากนัก
2.ขี้อิจฉา - เห็นคนอื่นดีกว่าตัวไม่ได้
3.ขี้สงสาร - สงสารไปหมด ขี้เห็นใจ ข้อนี้เป็นเสน่ห์ของคนไทย แต่บางชาติจะมองเห็นคุณค่าตรงนี้เป็นข้อด้อยทางการเมือง แม้แต่นักการเมืองไทยเอง เขาก็นำส่วนนี้มาเป็นจุดขายในบางช่วง
4.เสพย์ติดเทคโนโลยีมากเกินไป - เป็นการเสพย์ติดสารเคมีที่ชื่อ "โดปามีน-Dopamine" ในสมอง
เว็บไซด์ที่มีสมาชิกมากใช้หลักการตรงนี้เพื่อพัฒนาเว็บฯ ให้มีคนเข้ามาดู contents ตลอดเวลา
ทั้งหมดที่กล่าวมา ผม(เจ้าของกระทู้) มีข้อ 3 และ 4 ส่วน 1 และ 2 คิดว่ามี
เป็นบุญกุศลก็ว่าได้ที่เห็นคนเก่ง คนประสบความสำเร็จจะยินดีด้วยเสมอ
ส่วนข้อ 1 คิดว่าทุกเชื้อชาติมีมากมีน้อยต่างกัน (ธรรมชาติมนุษย์รักสบาย)
พูดกันในฐานะที่เราจะก้าวไปข้างหน้า หรือที่แย่กว่านั้นก่นด่ากัน (Hath of Speech) นึกคำพูดที่คิดว่าคนฟังจะรู้สึกแย่ที่สุด (อันนี้ผมเองก็เคยทำและก็รู้สึกแย่เหมือนกัน และเคยเจอกับตัวเอง รู้สึกไม่เข้าใจ คับแค้นฯลฯ ) หรือเราจะเดินถอยหลังไปด้วยกัน
ชนชั้นกลางไม่ใช่คนส่วนใหญ่ของประเทศ และเป็นชนชั้นที่ทำให้ถูกใจยากที่สุด
ลองคิดช่วยกันหน่อยไหมครับ ผม(ซึ่งเป็นคนธรรมดาในสังคม คิดว่ามีข้อเสียจากความเห็นที่ติเตียน บางครั้งพูดจาดูหมิ่นดูแคลน รับฟังบ้าง เจ็บปวด แต่ก็ได้แต่ทำใจ)
คนไทยอยากเห็นประเทศเป็นแบบไหนในอนาคต เมื่อก่อนผมคิดว่าผมโอเค ครอบครัวเป็นสิ่งที่พึ่งพากันเพราะเป็นสถาบันหลักก็ให้ความสำคัญ
แต่ ณ ขณะนี้แค่นั้นยังไม่พอ
ผมว่าเราควรตอบแทนทดแทนพระคุณแผ่นดินผืนนี้มากกว่านี้ไหมครับ
ขอบคุณมากครับ