*อาจเป็นเรื่องเล็กสำหรับหลายคนแต่สำหรับเรามันหนักเกินไป
*คำที่พิมพ์ลงไปขาดความบันเทิงทุกชนิดอาจจะน่าเบื่อแต่อยากจะขอความช่วยเหลือจริงๆค่ะ
**ถ้าเห็น**รบกวนขอความเห็นจากทุกคนด้วยนะคะ
เหตุการณ์ที่ทำให้เราหนักใจที่สุดตอนนี้ก็คือเมื่อวานน้องสาวโทรคุยกับแม่แล้วบอกว่าจะไม่กลับบ้านอีกแล้ว สาเหตุเกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อนน้องสาวทะเลาะกับพ่อหนักมาก เพราะน้องจะออกไปเที่ยว (ปล.น้องเราเที่ยวบ่อยมาก) เรื่องนี้น้องเราก็ผิดจริงที่ทำให้พ่อโมโห เพราะพ่อเราเป็นคนเพื่อนเยอะพี่น้องเค้าก็จะฐานะดีมีการศึกษาเค้าอายคนอื่นและเสียหน้าเค้าชอบบอกแม่ว่า กูอายพี่อายเพื่อนพี่ๆน้องๆกูไม่มีใครทำตัวแบบมันซักคนไม่ได้เอาเลือดกูไปเลย(จุดนี้เรางงอะเรื่องแบบนี้เกี่ยวอะไรกับเลือดอะทำไมชอบดูถูกญาติๆฝั่งแม่เราก็ไม่เข้าใจแล้วเป็นแบบนี้จะมาแต่งกับแม่ทำไม) และ[ปล.ในที่นี้เราไม่ได้เอาการศึกษามาวัดคนแต่อย่างใดนะแต่พ่อชอบเอาการศึกษาของตัวเองมาดูถูกแม่ ซึ่งเราไม่เข้าใจอะว่าคนที่เป็นสามีภรรยากันควรดูถูกกันด้วยเรื่องอะไรแบบนี้หรอ เช่นเวลาพ่อแม่มีความเห็นไม่ตรงกันพ่อก็จะบอกแม่ว่า "ชั้น(บางทีก็กู)จบปริญญามา"บางที่ก็"เธอมันโง่ทำตัวโง่ๆ"] **จุดนี้ก็เป็นเรื่องนึงที่เราสงสัยว่าปกติแล้วสามีภรรยาทั่วไปพูดจากันแบบนี้ปกติหรือไม่**
แต่เรื่องที่เรา แม่และน้องรับไม่ได้และไม่อยากจะทน(น้องทนไม่ไหวไปแล้วเพราะถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ)ก็คือเรื่องที่พ่อเราเป็นคนที่โมโหแล้วกลายเป็นคนคุ้มคลั่งยิ่งถ้ากินเหล้ามาเหตุการณ์ก็จะยิ่งเลวร้ายลงเหมือนเมื่อ4ปีก่อน
_______________________________________________
4ปีก่อน ตอนนั้นน้องเราอยู่ม.2 น้องเราเกเรหนีเรียนบางทีก็ไม่กลับบ้าน[สาเหตุที่เป็นแบบนี้ก็เพราะพ่อเราอีกนั่นแหละ เย็นวันนึงที่หน้ารร.พ่อเราก็จะมารอรับกลับบ้าน เราขึ้นรถมาแล้วเหลือแค่รอน้องตอนนั้นน้องอยู่ม.2ช่วงแรกๆก็ยังไม่ค่อยเกเราเท่าไหร่ วันนั้นที่รอน้องก็เกิดเรื่องจนได้พ่อเจอน้องเดินอยู่กับเด็กผู้ชายดูเกเร พ่อโมโหมากที่น้องเถลไถลให้รอนานแล้วยังเดินอยู่กับผช. ก็เลยด่า(หยาบคาย)ทั้งเด็กผช.คนนั้นและก็น้องเราเค้าเหมือนคนบ้าจริงๆนะ(จะว่าเราบาปกรรมก็ได้ต้องเห็นด้วยตาต้องเองจริงๆ ขนาดเรารอในรถมองออกไปเห็นพ่อเรายังกลัว) เค้าด่าเสียงดังที่กลางตลาดแถวโรงเรียน น้องเราอายมากเสียใจมาก(ปล.จุดนี้เราก็ไม่เข้าใจอีกแล้วว่าทำไมไม่เตือนลูกดีๆจะให้คบแบบเพื่อนก็ว่าไปนี่คือด่าสาดเสียเทเสีย) แต่ในจุดนั้นใครก็ห้ามพ่อไม่ได้เพราะพ่อไม่เคยฟังแม่อยู่แล้ว กลับบ้านมาน้องเราก็ร้องไห้และด้วยความที่น้องเรากับพ่อเป็นคนที่นิสัยเหมือนกันมากคือชอบเอาชนะ น้องเราก็เกเรไปเรื่อยๆอย่างที่บอกไปว่าไม่ยอมกลับบ้าน จนพ่อเราโมโหไปแจ้งความบ้านที่น้องเราไปอยู่ ก็ขึ้นโรงขึ้นศาลกันไป ต่อมาเหตุการณ์หนีเรียนไม่กลับบ้านก็เกิดขึ้นอีก(จุดนี้เราก็ไม่เข้าใจน้องเราว่าทำไมไม่สำเหนียกบ้างว่าไปอยู่บ้านใครบ้านนั้นเค้าจะเดือดร้อน) แต่ปรากฏว่าครั้งนี้พ่อไม่ได้เแจ้งความวันนั้นเค้ากินเหล้าเมาหนักเพราะโรงเรียนโทรมาแจ้งว่าน้องโดดเรียน ก็ของขึ้นสิบ้าคลั่ง8.7ริกเตอร์ เหอะ!
>>พ่อขึ้นมาบนห้องตึง!เสียงเปิดประตูกระแทกผนังดังสนั่น มาถึงตบน้องสาวเรา เตะหลายที รวมถึงเหยียบหน้าน้องเราช้ำไปทั้งตัวหน้าตาบวมแล้วเค้าก็ตะโกนด่า+หัวเราะ!!!!!ไปด้วย ทุกคำล้วนเป็นคำหยาบคาย เช่น edok rad ran hear sus ra-yum ka-rhee แต่คือเค้าด่าเป็นประโยคและอันนี้เป็นแค่คำเบสิคเท่านั้น(เพราะปัจจุบันนี้คำด่ามันเยอะและแรงจนเรางงว่าไปสรรหาคำมาจากไหน) จากนั้นอย่าคิดว่าจะจบ เค้าไปหยิบปืนที่ห้องออกมาจ่อน้อง จุดนั้นคือเรากับแม่ตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก พอได้สติเลยไปกอดน้องเอาไว้ หลังจากนั้นเค้าพูดด่าอะไรเราไม่ได้ยินเลยแต่มาตกใจอีกทีตอนที่เค้าบอกว่าชอบใช่มั้ย kuyน่ะกูก็มีแล้วก็ทำท่าจะรูดซิบ แม่ตะโกนร้องว่าอย่านะแล้วเค้าทำอะไรอีกไม่รู้แล้วเราไม่เหลือสติอีกแล้ว ตอนนี้เราสงสารแม่มากเมื่อกี้แม่พับผ้าปูที่นอนของน้องก่อนที่มันจะออกจากบ้านไปเมื่อวานแล้วแม่ก็ร้องไห้ไปด้วย พิมพ์ไปเราก็จะร้องไห้ไป คิดดูน้องเราที่ถูกกระทำเต็มๆล่ะ แม้มันจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมา 4ปีแล้วแต่น้องเราไม่เคยลืมตลอด4ปีที่ผ่านมาน้องเรากลายเป็นคนที่มีปัญหาทางจิตคุมอารมณ์ตัวเองค่อยไม่ได้ เคยไปพบจิตแพทย์นะแต่น้องก็ไม่ยอมกินยาที่หมอสั่ง วันนี้เราเพิ่งรู้จากแม่อีกเรื่องนึงว่าหลังเกิดเหตุการณ์ที่พ่อ(ที่ไหนกันทำกับลูกแบบนี้)กระทืบน้อง น้องเคยพยายามจะหนีออกจากบ้านแต่แม่ไปตามตัวกลับ แม่บอกว่าน้องกรี๊ดเหมือนคนเสียสติจนคนแถวนั้นมองเต็มไปหมด น้องบอกว่าไม่กลับๆๆ กลับไปใครก็ช่วยมันไม่ได้กลับไปก็ตาย **ช่วยแนะนำหน่อยได้มั้ยคะว่าควรแก้ปมนี้ในใจของน้องเรายังไงดี ปมมันหนาขึ้นเรื่อยๆเพราะตลอด4ปีที่ผ่านมาน้องโดนตลอด(ไม่ใช่กระทืบตลอดนะคะ จะด่าซะส่วนใหญ่เอาปืนมาขู่บ้าง)จนน้องเราทนไม่ไหว [เหตุกาณ์ครั้งล่าสุดที่ผ่านมาคือเค้าบีบคอน้องเราแล้วถามว่าจะเอายังไง จะออกไปอยู่ข้างนอกเลยมั้ยแล้วไม่ต้องกลับมาอีก] อีกอย่างน้องเราเคยพยายามกินยาให้เกินขนาดแล้วครั้งนึงแต่พาไปหาหมอทันค่ะ ตอนนี้เรากลัวน้องจะทำอีกเพราะน่าจะเครียดมากไม่รู้ว่าอยู่ไหนจะลำบากมั้ยเราควรทำไงดีคะ และในส่วนของแม่ทุกวันที่ผ่านมาแม่เราก็อยู่กับการโดนบ่นกรอกหูจากพ่อทุกวันเค้าด่าน้องหยาบคายอย่างที่พ่อไม่ควรจะด่าลูกแบบนี้มาด่าน้องใส่แม่ทุกวันมาโทษว่าเป็นเพราะเลือดใคร???เรื่องนี้อีกแล้ว!ดูถูกกันอีกแล้ว! ช่วงแรกแม่เราร้องไห้บ่อยมากเพราะบางทีเค้าว่าลามปามไปถึงบุพการีของแม่!!คือมันใช่เรื่องมั้ย?แต่พอนานเข้าแม่ก็บอกว่าใจเค้าคงด้านไปหมดแล้ว แต่ตอนนี้น้ำตาแม่กลับมาอีกครั้งเพราะน้องไม่อยู่แล้ว พร้อมกับคำบนบานของพ่อว่า "มันไปแล้วหรอ ขอให้มันตายวันนี้พรุ่งนี้ แต่ถ้ากลับมากูจะเตะก้านคอให้ คนอย่างมันต้องด่าประจาน!"**ปกติแล้วพ่อทั่วไปใช้คำประมาณนี้กับลูกเยอะมั้ยคะ**เราควรทำตัวเป็นที่พึ่งให้กับแม่และน้องยังไงได้อีกคะนอกจากคอยรับฟังและให้กำลังใจเพราะตอนนี้เราไม่อยากอยู่บ้านนี้แล้วสงสารแม่และน้อง แม่เราเค้าเคยบอกว่าถ้าไม่ติดว่ามีลูกๆแม่ก็ไปตั้งนานแล้วเหมือนกันเพราะเมื่อสมัยที่พ่อมีเมียน้อยแม่ก็จะพาเรากับน้องที่อยู่ในท้องไปด้วยกันค่ะแต่พ่ออ้อนวอนว่าอย่าไปและแม่ก็คิดว่าลูกจะลำบากถ้ากระเตงกันไป แล้วพอมองความเป็นจริงในตอนนี้ถ้าออกไปก็ไม่รู้จะไปอยู่ไหนกันตอนนี้เราก็ยังเรียนไม่จบถ้าเราไม่อยู่ที่นี่เราก็จะไม่มีเงินเรียนต่อ แม่เป็นแม่บ้านอยู่บ้านไม่ได้มีงานการทำจะมีก็แค่ขายของบ้างเล็กๆน้อยๆ(พ่อไม่ค่อยให้เงินใช้แม่ต้องขายของเล็กๆน้อยๆหาเงินมาใช้) และตอนนี้จะออกเดินทางย้ายไปไหนก็ลำบากค่ะช่วงนี่แม่มีปัญหาสุขภาพและเริ่มหลงๆแล้วเรากลัวแม่เป็นอัลไซเมอร์มากเพราะเค้าเครียดมีแต่เรื่องเครียดๆให้เค้าคิดวนไปวนมาอยู่อย่างนั้น เราเลยเครียดมากค่ะตอนนี้เรารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก
**ถ้าแม่เราจะหย่าแม่จะมีสิทธิ์เรียกร้องเงินอะไรมาตั้งต้นชีวิตได้มั้ยคะ
🙏ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคนที่เข้ามาตอบคำถามและให้คำแนะนำนะคะ จะว่าเราอกตัญญูก็ได้ค่ะแต่เรื่องแบบนี้เวลาโดนกับตัวแล้วมันจี๊ดจริงๆค่ะ
ปล.นี่เป็นเรื่องแย่ๆที่เคยเกิดประมาณ10%แค่นั้นเองค่ะ
ขอคำแนะนำหน่อยค่ะรู้สึกหายใจไม่ออกเพราะ!
*คำที่พิมพ์ลงไปขาดความบันเทิงทุกชนิดอาจจะน่าเบื่อแต่อยากจะขอความช่วยเหลือจริงๆค่ะ
**ถ้าเห็น**รบกวนขอความเห็นจากทุกคนด้วยนะคะ
เหตุการณ์ที่ทำให้เราหนักใจที่สุดตอนนี้ก็คือเมื่อวานน้องสาวโทรคุยกับแม่แล้วบอกว่าจะไม่กลับบ้านอีกแล้ว สาเหตุเกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อนน้องสาวทะเลาะกับพ่อหนักมาก เพราะน้องจะออกไปเที่ยว (ปล.น้องเราเที่ยวบ่อยมาก) เรื่องนี้น้องเราก็ผิดจริงที่ทำให้พ่อโมโห เพราะพ่อเราเป็นคนเพื่อนเยอะพี่น้องเค้าก็จะฐานะดีมีการศึกษาเค้าอายคนอื่นและเสียหน้าเค้าชอบบอกแม่ว่า กูอายพี่อายเพื่อนพี่ๆน้องๆกูไม่มีใครทำตัวแบบมันซักคนไม่ได้เอาเลือดกูไปเลย(จุดนี้เรางงอะเรื่องแบบนี้เกี่ยวอะไรกับเลือดอะทำไมชอบดูถูกญาติๆฝั่งแม่เราก็ไม่เข้าใจแล้วเป็นแบบนี้จะมาแต่งกับแม่ทำไม) และ[ปล.ในที่นี้เราไม่ได้เอาการศึกษามาวัดคนแต่อย่างใดนะแต่พ่อชอบเอาการศึกษาของตัวเองมาดูถูกแม่ ซึ่งเราไม่เข้าใจอะว่าคนที่เป็นสามีภรรยากันควรดูถูกกันด้วยเรื่องอะไรแบบนี้หรอ เช่นเวลาพ่อแม่มีความเห็นไม่ตรงกันพ่อก็จะบอกแม่ว่า "ชั้น(บางทีก็กู)จบปริญญามา"บางที่ก็"เธอมันโง่ทำตัวโง่ๆ"] **จุดนี้ก็เป็นเรื่องนึงที่เราสงสัยว่าปกติแล้วสามีภรรยาทั่วไปพูดจากันแบบนี้ปกติหรือไม่**
แต่เรื่องที่เรา แม่และน้องรับไม่ได้และไม่อยากจะทน(น้องทนไม่ไหวไปแล้วเพราะถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ)ก็คือเรื่องที่พ่อเราเป็นคนที่โมโหแล้วกลายเป็นคนคุ้มคลั่งยิ่งถ้ากินเหล้ามาเหตุการณ์ก็จะยิ่งเลวร้ายลงเหมือนเมื่อ4ปีก่อน
_______________________________________________
4ปีก่อน ตอนนั้นน้องเราอยู่ม.2 น้องเราเกเรหนีเรียนบางทีก็ไม่กลับบ้าน[สาเหตุที่เป็นแบบนี้ก็เพราะพ่อเราอีกนั่นแหละ เย็นวันนึงที่หน้ารร.พ่อเราก็จะมารอรับกลับบ้าน เราขึ้นรถมาแล้วเหลือแค่รอน้องตอนนั้นน้องอยู่ม.2ช่วงแรกๆก็ยังไม่ค่อยเกเราเท่าไหร่ วันนั้นที่รอน้องก็เกิดเรื่องจนได้พ่อเจอน้องเดินอยู่กับเด็กผู้ชายดูเกเร พ่อโมโหมากที่น้องเถลไถลให้รอนานแล้วยังเดินอยู่กับผช. ก็เลยด่า(หยาบคาย)ทั้งเด็กผช.คนนั้นและก็น้องเราเค้าเหมือนคนบ้าจริงๆนะ(จะว่าเราบาปกรรมก็ได้ต้องเห็นด้วยตาต้องเองจริงๆ ขนาดเรารอในรถมองออกไปเห็นพ่อเรายังกลัว) เค้าด่าเสียงดังที่กลางตลาดแถวโรงเรียน น้องเราอายมากเสียใจมาก(ปล.จุดนี้เราก็ไม่เข้าใจอีกแล้วว่าทำไมไม่เตือนลูกดีๆจะให้คบแบบเพื่อนก็ว่าไปนี่คือด่าสาดเสียเทเสีย) แต่ในจุดนั้นใครก็ห้ามพ่อไม่ได้เพราะพ่อไม่เคยฟังแม่อยู่แล้ว กลับบ้านมาน้องเราก็ร้องไห้และด้วยความที่น้องเรากับพ่อเป็นคนที่นิสัยเหมือนกันมากคือชอบเอาชนะ น้องเราก็เกเรไปเรื่อยๆอย่างที่บอกไปว่าไม่ยอมกลับบ้าน จนพ่อเราโมโหไปแจ้งความบ้านที่น้องเราไปอยู่ ก็ขึ้นโรงขึ้นศาลกันไป ต่อมาเหตุการณ์หนีเรียนไม่กลับบ้านก็เกิดขึ้นอีก(จุดนี้เราก็ไม่เข้าใจน้องเราว่าทำไมไม่สำเหนียกบ้างว่าไปอยู่บ้านใครบ้านนั้นเค้าจะเดือดร้อน) แต่ปรากฏว่าครั้งนี้พ่อไม่ได้เแจ้งความวันนั้นเค้ากินเหล้าเมาหนักเพราะโรงเรียนโทรมาแจ้งว่าน้องโดดเรียน ก็ของขึ้นสิบ้าคลั่ง8.7ริกเตอร์ เหอะ!
>>พ่อขึ้นมาบนห้องตึง!เสียงเปิดประตูกระแทกผนังดังสนั่น มาถึงตบน้องสาวเรา เตะหลายที รวมถึงเหยียบหน้าน้องเราช้ำไปทั้งตัวหน้าตาบวมแล้วเค้าก็ตะโกนด่า+หัวเราะ!!!!!ไปด้วย ทุกคำล้วนเป็นคำหยาบคาย เช่น edok rad ran hear sus ra-yum ka-rhee แต่คือเค้าด่าเป็นประโยคและอันนี้เป็นแค่คำเบสิคเท่านั้น(เพราะปัจจุบันนี้คำด่ามันเยอะและแรงจนเรางงว่าไปสรรหาคำมาจากไหน) จากนั้นอย่าคิดว่าจะจบ เค้าไปหยิบปืนที่ห้องออกมาจ่อน้อง จุดนั้นคือเรากับแม่ตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก พอได้สติเลยไปกอดน้องเอาไว้ หลังจากนั้นเค้าพูดด่าอะไรเราไม่ได้ยินเลยแต่มาตกใจอีกทีตอนที่เค้าบอกว่าชอบใช่มั้ย kuyน่ะกูก็มีแล้วก็ทำท่าจะรูดซิบ แม่ตะโกนร้องว่าอย่านะแล้วเค้าทำอะไรอีกไม่รู้แล้วเราไม่เหลือสติอีกแล้ว ตอนนี้เราสงสารแม่มากเมื่อกี้แม่พับผ้าปูที่นอนของน้องก่อนที่มันจะออกจากบ้านไปเมื่อวานแล้วแม่ก็ร้องไห้ไปด้วย พิมพ์ไปเราก็จะร้องไห้ไป คิดดูน้องเราที่ถูกกระทำเต็มๆล่ะ แม้มันจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมา 4ปีแล้วแต่น้องเราไม่เคยลืมตลอด4ปีที่ผ่านมาน้องเรากลายเป็นคนที่มีปัญหาทางจิตคุมอารมณ์ตัวเองค่อยไม่ได้ เคยไปพบจิตแพทย์นะแต่น้องก็ไม่ยอมกินยาที่หมอสั่ง วันนี้เราเพิ่งรู้จากแม่อีกเรื่องนึงว่าหลังเกิดเหตุการณ์ที่พ่อ(ที่ไหนกันทำกับลูกแบบนี้)กระทืบน้อง น้องเคยพยายามจะหนีออกจากบ้านแต่แม่ไปตามตัวกลับ แม่บอกว่าน้องกรี๊ดเหมือนคนเสียสติจนคนแถวนั้นมองเต็มไปหมด น้องบอกว่าไม่กลับๆๆ กลับไปใครก็ช่วยมันไม่ได้กลับไปก็ตาย **ช่วยแนะนำหน่อยได้มั้ยคะว่าควรแก้ปมนี้ในใจของน้องเรายังไงดี ปมมันหนาขึ้นเรื่อยๆเพราะตลอด4ปีที่ผ่านมาน้องโดนตลอด(ไม่ใช่กระทืบตลอดนะคะ จะด่าซะส่วนใหญ่เอาปืนมาขู่บ้าง)จนน้องเราทนไม่ไหว [เหตุกาณ์ครั้งล่าสุดที่ผ่านมาคือเค้าบีบคอน้องเราแล้วถามว่าจะเอายังไง จะออกไปอยู่ข้างนอกเลยมั้ยแล้วไม่ต้องกลับมาอีก] อีกอย่างน้องเราเคยพยายามกินยาให้เกินขนาดแล้วครั้งนึงแต่พาไปหาหมอทันค่ะ ตอนนี้เรากลัวน้องจะทำอีกเพราะน่าจะเครียดมากไม่รู้ว่าอยู่ไหนจะลำบากมั้ยเราควรทำไงดีคะ และในส่วนของแม่ทุกวันที่ผ่านมาแม่เราก็อยู่กับการโดนบ่นกรอกหูจากพ่อทุกวันเค้าด่าน้องหยาบคายอย่างที่พ่อไม่ควรจะด่าลูกแบบนี้มาด่าน้องใส่แม่ทุกวันมาโทษว่าเป็นเพราะเลือดใคร???เรื่องนี้อีกแล้ว!ดูถูกกันอีกแล้ว! ช่วงแรกแม่เราร้องไห้บ่อยมากเพราะบางทีเค้าว่าลามปามไปถึงบุพการีของแม่!!คือมันใช่เรื่องมั้ย?แต่พอนานเข้าแม่ก็บอกว่าใจเค้าคงด้านไปหมดแล้ว แต่ตอนนี้น้ำตาแม่กลับมาอีกครั้งเพราะน้องไม่อยู่แล้ว พร้อมกับคำบนบานของพ่อว่า "มันไปแล้วหรอ ขอให้มันตายวันนี้พรุ่งนี้ แต่ถ้ากลับมากูจะเตะก้านคอให้ คนอย่างมันต้องด่าประจาน!"**ปกติแล้วพ่อทั่วไปใช้คำประมาณนี้กับลูกเยอะมั้ยคะ**เราควรทำตัวเป็นที่พึ่งให้กับแม่และน้องยังไงได้อีกคะนอกจากคอยรับฟังและให้กำลังใจเพราะตอนนี้เราไม่อยากอยู่บ้านนี้แล้วสงสารแม่และน้อง แม่เราเค้าเคยบอกว่าถ้าไม่ติดว่ามีลูกๆแม่ก็ไปตั้งนานแล้วเหมือนกันเพราะเมื่อสมัยที่พ่อมีเมียน้อยแม่ก็จะพาเรากับน้องที่อยู่ในท้องไปด้วยกันค่ะแต่พ่ออ้อนวอนว่าอย่าไปและแม่ก็คิดว่าลูกจะลำบากถ้ากระเตงกันไป แล้วพอมองความเป็นจริงในตอนนี้ถ้าออกไปก็ไม่รู้จะไปอยู่ไหนกันตอนนี้เราก็ยังเรียนไม่จบถ้าเราไม่อยู่ที่นี่เราก็จะไม่มีเงินเรียนต่อ แม่เป็นแม่บ้านอยู่บ้านไม่ได้มีงานการทำจะมีก็แค่ขายของบ้างเล็กๆน้อยๆ(พ่อไม่ค่อยให้เงินใช้แม่ต้องขายของเล็กๆน้อยๆหาเงินมาใช้) และตอนนี้จะออกเดินทางย้ายไปไหนก็ลำบากค่ะช่วงนี่แม่มีปัญหาสุขภาพและเริ่มหลงๆแล้วเรากลัวแม่เป็นอัลไซเมอร์มากเพราะเค้าเครียดมีแต่เรื่องเครียดๆให้เค้าคิดวนไปวนมาอยู่อย่างนั้น เราเลยเครียดมากค่ะตอนนี้เรารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก
**ถ้าแม่เราจะหย่าแม่จะมีสิทธิ์เรียกร้องเงินอะไรมาตั้งต้นชีวิตได้มั้ยคะ
🙏ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคนที่เข้ามาตอบคำถามและให้คำแนะนำนะคะ จะว่าเราอกตัญญูก็ได้ค่ะแต่เรื่องแบบนี้เวลาโดนกับตัวแล้วมันจี๊ดจริงๆค่ะ
ปล.นี่เป็นเรื่องแย่ๆที่เคยเกิดประมาณ10%แค่นั้นเองค่ะ