การทำบ้านมั่นคง คอนโดราคาย่อมเยา ให้ผู้มีรายได้น้อย. ควรจะทำเพราะมันส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของคนให้ดีขึ้นและลดอาชญากรรม
การสร้างบ้าน หรือ คอนโดให้ผู้มีรายได้น้อย.เห็นควรว่าควรสร้าง
เพราะเป็นการสร้างคุณภาพชีวิตให้คนที่เข้ามาอยู่ในเมืองหลวงซึ่งค่อนข้างหนาแน่น
ถ้าคนที่มาทำงานในกรุงเทพ มีหลักฐานการจ่ายเงินเดือนแน่นอน แม้ว่ารายได้จะอยู่ที่ 8000 – 15000 บาท
อันนี้ก็ง่ายหน่อย มีหลักฐานแสดงว่ามีอยู่ในระบบภาษีแม้ว่า จะไม่เสียภาษี แต่ก็ต้องมีการยื่นแบบ ภงด.
อย่างผม เงินเดือน หมื่นกว่าๆ ก็เข้าเกณฑ์ด้วย อิอิ....
การให้คนมาอยู่ในระบบภาษี ทำให้เวลาจะจ่ายเงินช่วยเลหืออะไรก็ดูจากตรงนี้ได้ส่วนหนึ่ง
แต่อาจจะมีหลุดๆบ้าง เช่นการเอาญาติ พี่น้องที่ไม่ทำงาน เอามาใส่รับเงินดือน บริษัท
เพือเป็นค่าใช้จ่าย จะได้จ่ายภาษีน้อยลง. แต่ยังไง ประโยชน์มันตกแก่คนส่วนมากก็ควรทำ
ต่อไปคนที่ได้รับการช่วยเหลืออุดหนุนตรงนี้ หวังว่า เมื่อเค้ามีเงินเดือนมากขึ้น เค้าจะมีจิตสำนึกในการ
จ่ายภาษีให้ครบถ้วน อันนี้มองผลในระยะยาว อันนี้มองผลระยาวยาวต่อสังคมหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น
__ ส่วนคำถามว่าเงินมาจากไหน . เงินๆๆ เงินในประเทศนี้มีเพียงพอที่จะดูแลประชากร 70 ล้านคน
ผมมั่นใจ ถ้าเงินนั้น ถูกใช้อย่างถูกที่ถูกทางและเป็นประโยชน์ค่อนข้างคุ้มค่าแก่คนส่วนมากจริง ๆ
และขอให้คนมนุษย์โลกคนไทย แยกให้ได้ระหว่าง คำว่า ประชานิยม
กับคำว่าสวัสดิการรัฐขั้นพื้นฐานสำหรับประชาชน
และใครอย่าไปเล่นคำ กับคำว่ารัฐสวัสดิการละ รัฐสวัสดิการต้องนูนเรื่องสตาร์เทค
เพราะไม่มีระบบเงินตรา ไม่ต้องใช้เงิน.
สวัสดิการขั้นพื้นฐาน คือ สิ่งที่รัฐต้องจัดหาจัดให้ประชาชน เพื่อความเป็นอยู่ที่ดีตามสมควร
และให้คนมีชีวิตอยู่ได้ อย่างไม่ข้นแค้นมากนัก.
ถ้ารัฐมีบ้านให้ คนทำงานได้ผ่อน บ้านคือหลักประกันความอุ่นใจในชีวิต อย่งหนึ่ง
ทำงานกลับมาเหนื่อยๆ คิดว่าบ้านนี้คือ บ้านของตัวเอง
และถ้ามีบ้านของตัวเอง และมีครอบครัว เวลาคนคนนี้จะไปทำสิ่งผิดกฏหมาย
หรือค้ายาเสพติดคงต้องคิดได้ละ ว่าจะมีผลอย่างไรบ้าง อาจยับยั้งใจไม่ไปทำ
แต่ถ้าอยู่ในชุมชนแออัด หรืออยู่บ้านเช่าเค้าคิดว่าช่างมันบ้านของเด๊ยวค่อยหาใหม่
ไปค้ายาเสพติด ได้เงินมาก็ใช้ให้สนุกเพลินๆ ซื้อความสุขให้เต็มที่ แต่ถ้าโดนตำรวจจับ
ก็แค่ย้ายที่อยู่ ไปอยู่บ้านใหม่ มีข้าวให้กินฟรี.. บางทีไปได้เพื่อนในนั้น ออกมารวมตัวกันเป็นแก๊ง ก่ออาชญากรรมหนักกว่าเดิม กลายเป็นปัญหาสังคมเพิ่มมาอีก
จากข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ ออกจากคุกมาไม่กี่เดือนก็ก่อคดีอีก
บางทียิงคนตายเสร็จก็เข้าคุกใหม่ แต่คนที่ถูกยิงตายครอบครัวเดือดร้อนอย่างหนัก
_________
ส่วนการสร้างนั้น ก็คงต้องเลือกที่สร้างให้มันสร้างแล้วมีคนมาซื้ออยู่และสามารถใกล้เมือง
เข้ามาทำงานได้ง่ายๆหน่อย และไม่ใช่ไปสร้างในป่า แบบบางจังหวัดละ
บางที่เล่นไปถมที่สร้างกันกลางทุ่งนาเลย เด็กเล็กแบเบาะ หมาในบ้าน
โดนงูหลามเลื้อยขึ้นบ้านมากินได้เลย ...
ผมเคยคิดไว้ เมื่อ ซัก 20 ปีที่แล้ว ว่าช่วงที่เมืองเริ่มขยาย แต่ในกรุงเทพยังมีที่ตาบอด
จำนวนมาก แค่รัฐต้องพยายามหาที่ดินราชพัสดุ แล้วเจาะถนนเข้าไปเลย
หรือจะใช้เงินซื้อก็ได้ พยายามไปจองที่ให้ได้มากๆไว้ก่อน. และสร้างในต้นทุนราคาที่ถูก หรือ จะเช่าราชพัสดุระยะยาวก็ว่าไป .. แต่คงต้องทำให้เป็นความลับมากๆ
ซึ่งเป็นเรื่องยากมาก ในประเทศนี้ แต่เอาว่า ถ้ามีการซื้อที่ดิน ก็ขอให้ได้ต้นทุนที่ถูกๆ
ไม่ใช่ไปรับที่ ซึ่งเอกชนซื้อดักไว้แล้ว และแบ่งมาตัดขายรัฐ และให้รัฐสร้างถนนเข้าไปให้ละ
เช่น เอกชนซื้อที่ทุนไว้ 1000 ไร่ แบ่งมาให้รัฐทำโครงการ 20 ไร่. แต่รัฐตัดถนนเข้าไป
เอกชนได้กำไรเพิ่มจากค่าที่ดินมหาศาล.
ถ้ารัฐหาที่ดินราคาถูกได้แล้ว ก็ควรจัดระบบขนส่งมวลชนราคาถูก เช่นรถเมล์มาวิ่งให้บริการด้วย ปัญหารถขนส่งมวลชนก็คืออีกปัญหาหนึ่งของไทยเรา เพราะคนขับรถ ขสมก.เค้ารู้ว่าคนอยู่ตรงไหนวิ่งแล้วมีคนขึ้น แต่คนอนุมัติเส้นทางคือ คมนาคม มันทำงานในห้องแอร์ บางทีก็ไม่อนุมัติเส้นทาง เพราะเก็บเอาไว้ให้เอกชน มาขอเดินรถรอรับเงินใต้โต๊ะดีกว่าให้ ขสมก วิ่ง.
กับอีกวิธี คือ การใช้รถไฟรางคูในระยะ 30 – 50 กม. รับคนเข้ามาทำงานใน กรุงเทพ
เพื่อลดความแออัดที่จะต้องอยู่ใน กทม. ( แต่ปัจจุบัน สังคมเราชีวิตรีบเร่งขึ้น. จะนั่งรถไฟ
ความเร็ว 60 กม.ต่อ ชั่วโมงอาจช้าเกินไปละ. )
อันนี้ คือแนวคิดในอดีต ตอนผมอยู่ประถม ตอนนั้นก็ยังมีเรื่องการมีการออมแห่งชาติ การมีประกันสังคมสำหรับคนทำงานในภาครัฐด้วย.
( อันนี้คิดไว้ก่อนจะมีการตั้งกระทรวงสวัสดิการสังคม แต่ผมคิดแค่ตั้งกระทรวงใหม่ คือกระทรวงสวัสดิการสังคม กระทรวงคมนาคมสือสาร
การทรวงการท่องเที่ยว และ มีกระทรวงกี่ฬาหวังว่าไทยจะไปบอลโลก และ กระทรวงพัฒนาและสำรวจอวกาศ )
การทำบ้านมั่นคง คอนโดราคาย่อมเยา ให้ผู้มีรายได้น้อย. ควรจะทำเพราะมันส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของคนให้ดีขึ้นและลดอาชญากรรม
การสร้างบ้าน หรือ คอนโดให้ผู้มีรายได้น้อย.เห็นควรว่าควรสร้าง
เพราะเป็นการสร้างคุณภาพชีวิตให้คนที่เข้ามาอยู่ในเมืองหลวงซึ่งค่อนข้างหนาแน่น
ถ้าคนที่มาทำงานในกรุงเทพ มีหลักฐานการจ่ายเงินเดือนแน่นอน แม้ว่ารายได้จะอยู่ที่ 8000 – 15000 บาท
อันนี้ก็ง่ายหน่อย มีหลักฐานแสดงว่ามีอยู่ในระบบภาษีแม้ว่า จะไม่เสียภาษี แต่ก็ต้องมีการยื่นแบบ ภงด.
อย่างผม เงินเดือน หมื่นกว่าๆ ก็เข้าเกณฑ์ด้วย อิอิ....
การให้คนมาอยู่ในระบบภาษี ทำให้เวลาจะจ่ายเงินช่วยเลหืออะไรก็ดูจากตรงนี้ได้ส่วนหนึ่ง
แต่อาจจะมีหลุดๆบ้าง เช่นการเอาญาติ พี่น้องที่ไม่ทำงาน เอามาใส่รับเงินดือน บริษัท
เพือเป็นค่าใช้จ่าย จะได้จ่ายภาษีน้อยลง. แต่ยังไง ประโยชน์มันตกแก่คนส่วนมากก็ควรทำ
ต่อไปคนที่ได้รับการช่วยเหลืออุดหนุนตรงนี้ หวังว่า เมื่อเค้ามีเงินเดือนมากขึ้น เค้าจะมีจิตสำนึกในการ
จ่ายภาษีให้ครบถ้วน อันนี้มองผลในระยะยาว อันนี้มองผลระยาวยาวต่อสังคมหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น
__ ส่วนคำถามว่าเงินมาจากไหน . เงินๆๆ เงินในประเทศนี้มีเพียงพอที่จะดูแลประชากร 70 ล้านคน
ผมมั่นใจ ถ้าเงินนั้น ถูกใช้อย่างถูกที่ถูกทางและเป็นประโยชน์ค่อนข้างคุ้มค่าแก่คนส่วนมากจริง ๆ
และขอให้คนมนุษย์โลกคนไทย แยกให้ได้ระหว่าง คำว่า ประชานิยม
กับคำว่าสวัสดิการรัฐขั้นพื้นฐานสำหรับประชาชน
และใครอย่าไปเล่นคำ กับคำว่ารัฐสวัสดิการละ รัฐสวัสดิการต้องนูนเรื่องสตาร์เทค
เพราะไม่มีระบบเงินตรา ไม่ต้องใช้เงิน.
สวัสดิการขั้นพื้นฐาน คือ สิ่งที่รัฐต้องจัดหาจัดให้ประชาชน เพื่อความเป็นอยู่ที่ดีตามสมควร
และให้คนมีชีวิตอยู่ได้ อย่างไม่ข้นแค้นมากนัก.
ถ้ารัฐมีบ้านให้ คนทำงานได้ผ่อน บ้านคือหลักประกันความอุ่นใจในชีวิต อย่งหนึ่ง
ทำงานกลับมาเหนื่อยๆ คิดว่าบ้านนี้คือ บ้านของตัวเอง
และถ้ามีบ้านของตัวเอง และมีครอบครัว เวลาคนคนนี้จะไปทำสิ่งผิดกฏหมาย
หรือค้ายาเสพติดคงต้องคิดได้ละ ว่าจะมีผลอย่างไรบ้าง อาจยับยั้งใจไม่ไปทำ
แต่ถ้าอยู่ในชุมชนแออัด หรืออยู่บ้านเช่าเค้าคิดว่าช่างมันบ้านของเด๊ยวค่อยหาใหม่
ไปค้ายาเสพติด ได้เงินมาก็ใช้ให้สนุกเพลินๆ ซื้อความสุขให้เต็มที่ แต่ถ้าโดนตำรวจจับ
ก็แค่ย้ายที่อยู่ ไปอยู่บ้านใหม่ มีข้าวให้กินฟรี.. บางทีไปได้เพื่อนในนั้น ออกมารวมตัวกันเป็นแก๊ง ก่ออาชญากรรมหนักกว่าเดิม กลายเป็นปัญหาสังคมเพิ่มมาอีก
จากข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ ออกจากคุกมาไม่กี่เดือนก็ก่อคดีอีก
บางทียิงคนตายเสร็จก็เข้าคุกใหม่ แต่คนที่ถูกยิงตายครอบครัวเดือดร้อนอย่างหนัก
_________
ส่วนการสร้างนั้น ก็คงต้องเลือกที่สร้างให้มันสร้างแล้วมีคนมาซื้ออยู่และสามารถใกล้เมือง
เข้ามาทำงานได้ง่ายๆหน่อย และไม่ใช่ไปสร้างในป่า แบบบางจังหวัดละ
บางที่เล่นไปถมที่สร้างกันกลางทุ่งนาเลย เด็กเล็กแบเบาะ หมาในบ้าน
โดนงูหลามเลื้อยขึ้นบ้านมากินได้เลย ...
ผมเคยคิดไว้ เมื่อ ซัก 20 ปีที่แล้ว ว่าช่วงที่เมืองเริ่มขยาย แต่ในกรุงเทพยังมีที่ตาบอด
จำนวนมาก แค่รัฐต้องพยายามหาที่ดินราชพัสดุ แล้วเจาะถนนเข้าไปเลย
หรือจะใช้เงินซื้อก็ได้ พยายามไปจองที่ให้ได้มากๆไว้ก่อน. และสร้างในต้นทุนราคาที่ถูก หรือ จะเช่าราชพัสดุระยะยาวก็ว่าไป .. แต่คงต้องทำให้เป็นความลับมากๆ
ซึ่งเป็นเรื่องยากมาก ในประเทศนี้ แต่เอาว่า ถ้ามีการซื้อที่ดิน ก็ขอให้ได้ต้นทุนที่ถูกๆ
ไม่ใช่ไปรับที่ ซึ่งเอกชนซื้อดักไว้แล้ว และแบ่งมาตัดขายรัฐ และให้รัฐสร้างถนนเข้าไปให้ละ
เช่น เอกชนซื้อที่ทุนไว้ 1000 ไร่ แบ่งมาให้รัฐทำโครงการ 20 ไร่. แต่รัฐตัดถนนเข้าไป
เอกชนได้กำไรเพิ่มจากค่าที่ดินมหาศาล.
ถ้ารัฐหาที่ดินราคาถูกได้แล้ว ก็ควรจัดระบบขนส่งมวลชนราคาถูก เช่นรถเมล์มาวิ่งให้บริการด้วย ปัญหารถขนส่งมวลชนก็คืออีกปัญหาหนึ่งของไทยเรา เพราะคนขับรถ ขสมก.เค้ารู้ว่าคนอยู่ตรงไหนวิ่งแล้วมีคนขึ้น แต่คนอนุมัติเส้นทางคือ คมนาคม มันทำงานในห้องแอร์ บางทีก็ไม่อนุมัติเส้นทาง เพราะเก็บเอาไว้ให้เอกชน มาขอเดินรถรอรับเงินใต้โต๊ะดีกว่าให้ ขสมก วิ่ง.
กับอีกวิธี คือ การใช้รถไฟรางคูในระยะ 30 – 50 กม. รับคนเข้ามาทำงานใน กรุงเทพ
เพื่อลดความแออัดที่จะต้องอยู่ใน กทม. ( แต่ปัจจุบัน สังคมเราชีวิตรีบเร่งขึ้น. จะนั่งรถไฟ
ความเร็ว 60 กม.ต่อ ชั่วโมงอาจช้าเกินไปละ. )
อันนี้ คือแนวคิดในอดีต ตอนผมอยู่ประถม ตอนนั้นก็ยังมีเรื่องการมีการออมแห่งชาติ การมีประกันสังคมสำหรับคนทำงานในภาครัฐด้วย.
( อันนี้คิดไว้ก่อนจะมีการตั้งกระทรวงสวัสดิการสังคม แต่ผมคิดแค่ตั้งกระทรวงใหม่ คือกระทรวงสวัสดิการสังคม กระทรวงคมนาคมสือสาร
การทรวงการท่องเที่ยว และ มีกระทรวงกี่ฬาหวังว่าไทยจะไปบอลโลก และ กระทรวงพัฒนาและสำรวจอวกาศ )