ต้องเจอกับตัวเอง ไม่งั้นก็หยุดโลกสวยไม่ได้

เหลืออีกไม่กี่เดือน มนุษย์โลกสวยก็จะได้ฤกษ์เปิดร้านของตัวเอง

สมติว่าลงทุนไป500,000บาท
ขายได้วันละ2000 เดือนหนึ่งก็ได้ประมาณ 60,000บาท

ถ้าทำคนเดียว ไม่มีลูกน้อง หักโน้นนี่นั้น ก็จะเหลือเดือนล่ะ30000ได้
ถ้ามีลูกน้อง 1คน ก็หักออกไป 12000 ก็จะเหลือ ค่าแรงตัวเอง ประมาณ 18000

ต้นทุนยัง 500,000 เหมือนเดิม ถ้ากู้มาทำร้านผ่อนเดือน10000 ก็จะเหลือตังค์ใช้อยู่8000
ถ้าบอกว่ามีตังค์แล้วทำสนุกๆเจ๊งไม่เป็นไร อันงั้นก็เรื่องของมนุษย์โลกสวยแล้ว

เค้กใส่ขนจมูก ก้อนละ50บาท ต้องขายให้ได้วันละ 40 ชิ้น ถึงจะได้ 2000
หรือไม่ก็
เค้กใส่ขนจมูก ก้อนละ50บาท ต้องขายให้ได้วันละ 20 ชิ้น ถึงจะได้ 1000 + เค้กปอร์นสัก2ก้อน  ถึงจะได้ 2000
หรือไม่ก็
เค้กปอร์นสัก4ก้อน  ถึงจะได้ 2000
หรือไม่ก็
เค้กปอร์นสัก2ก้อน  เค้กใส่ขนจมูก 20ชิ้น ไอติมตัก 15-20ถ้วย ถึงจะได้ 2000

แรกๆอาจขายดี เค้าเรียกโชคมือใหม่ แต่พอหมดช่วงโปร เข้าสู่โลกของความจริง
พอเห็นของเหลือเต็มตู้ เริ่มขายไม่ได้ มันก็จะเริ่มไม่อยากทำล่ะ
ต่อให้มีเงิน มันก็ไม่มีประโยชน์ เดี๋ยวก็เบื่อ แล้วก็เลิกทำไปเอง

คิดเล่นๆ ขายเค้กก้อนละ50บาท บาทละ40ก้อน ทำได้ป่าว
นี่ตีให้แบบขายดีแล้วน่ะ ถ้ามันน้อยกว่านี้ ไฟที่ว่าแรงตอนแรก มันก็จะดับอย่างรวดเร็ว เมือ่ได้เห็นของที่ทำกับมือมันเหลืออยู่เต็มตู้
หมดเวลาโลกสวย ก็ตอนได้เจอของจริงนี่แหละ ของแบบนี้คนไม่เคยทำจะโม้ยังไงก็ได้ เจอกับตัวเองถึงจะรู้สึก