แบบนี้เขาเรียกว่า "ขี้ระแวง" มั้ยครับ

ผมเคยตั้งกระทู้เกี่ยวกับนายญี่ปุ่น ที่ตอนแรกผมคิดว่านิสัยดีไปแล้ว แต่พออยู่ด้วยนาน ๆ ถึงได้รู้ว่ามันไม่ใช่เลย กระทู้นี้เป็นภาคต่อครับ

ผมไม่รู้ว่าแบบนี้เขาเรียกว่าขี้ระแวงรึเปล่านะครับ คือเขาจะเห็นผมคุยกับคนไทยไม่ได้เลย ต้องถามผมตลอดว่าคุยอะไรกัน คือบางเรื่องก็เป็นเรื่องส่วนตัว ไม่อยากบอก อย่างตอนนั้นผมมีการย้ายออฟฟิศ ก็มีพี่คนหนึ่งเขาถามผมว่า "ย้ายมานี่แล้วเหรอ" เขาก็ถามเลยว่าคุยอะไร คือทุกประโยคเลยนะ

สมมติ

ผม : เมื่อวานผมไปเที่ยววัดพระแก้วมา
พี่ : เหรอ เป็นไงบ้าง
นาย : อะไรเหรอ
ผม : ก็ดีนะ แต่คนเยอะไปหน่อย ถ่ายรูปไม่สวยเลย
พี่ : ส่วนใหญ่เป็นฝรั่งนะ คนไทยไม่ค่อยมี
นาย : อะไรเหรอ

ทำนองนี้แหละครับ คือจะถามตลอดเวลาได้ยินคนพูดไทย หรือบางทีมีพี่คนงานคนหนึ่งเขาบ่นในห้อง แบบโมโหคนอื่นอยู่ ก็ถามอีกว่าโกรธอะไรกัน หรือบางทีคนอื่นเขาคุยกัน ก็ถามผมอีกว่าเขาคุยอะไรกัน จนบางครั้งที่คนที่คุยกันเป็นคนอีสาน ใช้ภาษาอีสานคุยกัน ผมก็ตัดบทไปเลยว่าเขาใช้ภาษาถิ่น บางทีไม่ใช่ว่าผมฟังอีสานไม่รู้เรื่องนะ แต่ขี้เกียจแปล เพราะมันไม่ใช่สาระอะไรที่เขาจะต้องรู้เลย

หรือมีครั้งหนึ่ง มีพี่คนหนึ่งเขาคุยโทรศัพท์ แล้วมีการเอ่ยชื่อของนายญี่ปุ่นคนนั้น คือก็ไม่ได้นินทาเลย แค่พูดถึงเขานิดหน่อย เขาสะกิดผมทันทีแบบร้อนใจมากเลยนะ "พูดอะไร ๆ " คือคนญี่ปุ่นคนอื่นที่ผมเคยเจอมา ถ้าไม่ใช่ในเวลาที่ผมจะต้องแปล ไม่ใช่ในเวลางาน เขาก็จะเฉย ๆ ไม่มายุ่ง ไม่มาถาม