รอย...

เสียงไม้กวาดกระทบพื้นปูนดังสม่ำเสมอพอ ๆ กับจังหวะหัวใจที่สั่นระรัวทุกครั้งที่เข็มนาฬิกาเคลื่อนเข้าสู่ช่วงค่ำ ฉันก้มหน้าก้มตาเก็บกวาดทุกซอกมุมของบ้านให้สะอาดเอี่ยม เสื้อผ้าของเขาถูกซักและรีดจนเรียบกริบ

(Intro) ยื่นดอกไม้ให้กันวันก่อน ผ่านมาค่อนชีวิตยังคิดถึง รอยยิ้มแววตายังตราตรึง กาลครั้งหนึ่งแรกเริ่มความผูกพัน (Verse 1) เวลาคงไม่หวนกลับมาอีก ไม่อาจหลบอาจหลีกหนีภาพฝัน เสียดายภาพครั้งที่เคยมีกัน

ฝนเอยตกมาตอนนี้ได้ไหม ตอนที่ใจของฉันมันสุดล้า ฝนเอยช่วยกลบรอยน้ำตา ช่วยปลอบว่าไม่เป็นไรไม่เป็นไร ฉันไม่อยากให้ใครรู้ใจฉัน รู้ว่ามัน ท้อแท้ ทนไม่ไหว ฉันก็ยังฝืนยิ้มเรื่อยเรื่อยไป เจ็บยังไงก็ต้องซ่อนห้า

ถึงไม่บอก ฉันก็ พอจะรู้ น้ำตาเธอ พรั่งพรู ก็เพราะเขา ทำให้เธอ เสียใจ เจ็บไม่เบา ฉันคนเก่า ยืดอกรับ ซับน้ำตา เธอเจ็บมา จากเขา มากเท่าไร รู้บ้างไหม ว่าฉัน นั้นเจ็บกว่า เป็นเรือให้ พายข้าม คลองน้ำตา ถึง