สายตาที่ห่างเหิน

คมมีด กรีดโดนผิว เจ็บแปลบแสบแสน
เหลือริ้วรอยไว้แทนความรู้สึก
ไม่ฝังแน่นเนิ่นนาน ทรมานลึก
เพราะความรู้สึก ว่าเธอไม่ต้องการ

นัยน์ตาเธอมองผ่าน วันวานก่อน
ไม่เหมือนตอนแรกรักสมัครสมาน
สายตาที่ว่างเปล่าทำฉันร้าวราน
เจ็บนี้คงอีกนานถ้ายังฝืนคอย

แววตาคู่นั้นเหมือนสายแส้
เฆี่ยนจนฉันต้องยอมแพ้ท้อถอย
ไม่รักกันแล้ว ดั่งแก้วร้าวมีรอย
คอยเนื้อแก้วประสานรอย เสียเวลา

เสียดายความรู้สึก รอยยิ้มความฝัน
เคยร่วมกันรักใคร่ใฝ่คว้า
หน้าฉันกลับกลายบาดใจบาดตา
ฉันก็ไม่ว่า ถึงแม้จะเสียใจ

โลกนี้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้เสมอ
เว้นแต่สายตาเธอ ฉันขอได้ไหม
ไม่อยากให้แววตาเธอเปลี่ยนไป
ขอ ขอ ฉันได้ไหมถึงไกลกัน

แววตาคู่นั้นเหมือนสายแส้
ตีจนฉันยอมแพ้ หมดสิ้นความฝัน
ไม่รักกันแล้ว สิ้นความผูกพัน
หมดสิ้นแล้ววันที่เคยสบสายตา