ทำไมมีมากถึง 84000 พระธรรมขันธ์ครับ

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ********** อุปกิเลสสูตร ในพระสูตรนี้ พระพุทธศาสดาได้เปรียบเทียบระหว่างอุปกิเลสของทอง 5 ประการกับอุปกิเลสของจิต 5 ประการ ซึ่งอุปกิเลสของทองที

พระพุทธเจ้าตร้สไว้เสมอว่า พระองค์ไม่เข้าใกล้ส่วนสุดทั้งสองอย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะมันเป็นทิฏฐิสุดโต่งไป ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา รวมทั้งนิพพานด้วย นั่นคือทางสุดโต่ง สังขารขันธ์5ทั้งหลายเท่านั้นคือธรรมทั้ง

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันมีคุณมากหาประมาณไม่ได้และเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" *********** ทุกขสูตร เป็นพระสูตรที่พระพุทธศาสดาแสดงธรรมอันเป็นทุกข์ของสมณะ พระพุทธศาสดาตรัสสอนธรรม ๕ ประการ ซึ่งหา

เพียงแต่พระพุทธไม่พยากรณ์เท่านั้นว่า อัตตาถ้าไม่มี คืออะไร และถ้ามี คืออะไร เพราะวัจฉโคตรเป็นคนงมงายอยู่กับขันธ์5ว่าเป็นอัตตา ถ้าตรัสบอกคำเดียวว่า อัตตามีอยู่ ก็จะแย้งอีกว่า ไหนพระองค์ตร้สว่า ธรรมทั้ง

"นอบน้อมพุทธธรรมสงฆ์อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ********** "มหาธรรมสมาทานสูตร" ว่าด้วยธรรมสมาทาน 4 ประการ เรื่องนี้เกิดที่พระวิหารเชตวัน พระพุทธศาสดาตรัสสอนเรื่องธรรมสมาทาน 4 ประก

เมื่อสืบไปสืบมา คำว่า เถรวาท เป็นภาษาบาลี รูปแบบคำศรัพท์เป็น เอกพจน์ แปลออกมาอีกที่ว่า คำสอนของพระเถระองค์เดียวเท่านั้นเอง ซึ่งก็คือ "คำสาวก" ความหมายก็บอกอยู่แล้วว่า ไม่ใช่พุทธพจน์ เมื่อไม่

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ********** พรหมนิมันตนิกสูตร ว่าด้วยพกพรหมมีทิฏฐิอันลามก เรื่องเกิดที่วิหารเชตวัน พระพุทธศาสดาทรงเรียกภิกษุมาและทรงเล่าเรื่อง ตอนที่พระองค์

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ************* อุปัฑฒสูตร เป็นพระสูตรที่ว่าด้วย "กัลยาณมิตตตา" (ความเป็นผู้มีมิตรดีหรือการรู้จักเลือกคบหาบุคคลรอบตัว ผู้ทรงคุณธรรม

]] ☆☆ลองเทียบกับ เวทนานุปัสสนา ใน สติปัฎฐาน4(เทียบกับ กาย จิต ก็อย่างเดียวกันนี้)☆☆ พิจารณาเห็นธรรมคือความเกิดขึ้นในเวทนาบ้าง พิจารณาเห็น ธรรมคือความเสื่อมในเวทนาบ้าง (ความเกิดและดับ)พิจารณาเห็นธรรม