ความเป็นผู้มีมิตรดี เป็นพรหมจรรย์ทั้งสิ้น.....(6)

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า"
*************
อุปัฑฒสูตร
       เป็นพระสูตรที่ว่าด้วย "กัลยาณมิตตตา" (ความเป็นผู้มีมิตรดีหรือการรู้จักเลือกคบหาบุคคลรอบตัว ผู้ทรงคุณธรรม มีปัญญา คอยแนะนำชี้ทางที่ถูกต้อง ทั้งในการดำเนินชีวิต การศึกษา และการปฏิบัติธรรม)
      ความเป็นผู้มีมิตรดีคือพรหมจรรย์ทั้งหมด ไม่ใช่เพียงแค่ครึ่งเดียว เนื้อหาสำคัญในพระสูตรบทสนทนาเริ่มต้นจากพระอานนท์ได้เข้าไปกราบทูลพระพุทธเจ้าว่า "ความเป็นผู้มีมิตรดี มีสหายดี มีเพื่อนดี เป็นกึ่งหนึ่ง (ครึ่งหนึ่ง) ของพรหมจรรย์"
       พระพุทธเจ้าทรงตรัสห้ามทันทีว่า "อย่ากล่าวอย่างนั้น อานนท์" และทรงอธิบายว่า ความมีมิตรดีนั้นเป็น "ทั้งหมดทั้งสิ้นของพรหมจรรย์"
     เหตุผล:
       เพราะเมื่อภิกษุมีมิตรดี สหายดี หรือเพื่อนดีแล้ว สิ่งที่จะเกิดขึ้นตามมาคือ การเจริญและทำให้มากซึ่ง "อริยมรรคมีองค์ 8"การเจริญอริยมรรคผ่านกัลยาณมิตรพระพุทธเจ้าทรงอธิบายว่า มิตรที่ดีจะช่วยเกื้อกูลให้ปฏิบัติหลักธรรม 8 ประการ ได้แก่
    สัมมาทิฏฐิ (เห็นชอบ)
    สัมมาสังกัปปะ (ดำริชอบ)
    สัมมาวาจา (เจรจาชอบ)
    สัมมากัมมันตะ (การงานชอบ)
    สัมมาอาชีวะ (เลี้ยงชีพชอบ)
    สัมมาวายามะ (พยายามชอบ)
    สัมมาสติ (ระลึกชอบ)
    สัมมาสมาธิ (ตั้งใจมั่นชอบ)
      เพราะการมีกัลยาณมิตร จะเป็นผู้นำพาให้บุคคลเกิดความเลื่อมใส หมั่นเจริญและกระทำให้มากซึ่ง อริยมรรคมีองค์ 8 อันเป็นหนทางดับทุกข์อย่างแท้จริง
      กัลยาณมิตรที่ดีที่สุดและประเสริฐที่สุดของพุทธศาสนิกชนก็คือ พระพุทธเจ้าอันเป็นพระศาสดาของมนุษย์และเทวดา
*********
เนื้อหาเต็ม"อุปัฑฒสูตร"
https://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=19&A=26
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่