สวัสดี! เรามีแฟนคนนึงคบกันจะสามปีแล้ว รู้ป่ะวันแรกที่เราคบกับเขานะ เราไม่เคยคิดเลยอ่ะว่าเราจะมาไกลมากขนาดนี้
เราก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงรักมาก เขาก็ไม่ใช่แฟนคนแรกของเราหรอก แต่เขาเป็นคนแรกที่เรารักเราอยู่ด้วยแล้วโคตรมีความสุขเลยอ่ะ
เขาเป็นกอดแรกของเราด้วย ตลอดเวลาที่เราคบกันนะเราไปเที่ยวไปกินบ่อยมาก จนเขาอ่ะบ่นว่าเราพาอ้วนแหน่ะ^^"
แต่เราชวนเขาก็ไปอยู่ดีนะ เราเลี้ยงอ่ะเขาก็ไปหมดแหละ55555 มันดูมีความสุขมากเลยอ่ะ แต่เขาเป็นคนที่โหดมากกก
จนบางที่เราก็ร้องไห้เลยอ่ะ เขาเลยบอกเราว่า"ทนไม่ได้ก็ไป" เราก็ไม่ไปเนอะ เราก็บอกว่าชอบโหดๆไม่ได้โรคจิตอะไรนะ
แต่อยากให้เขาโหดแค่กับเราคนเดียว
แล้วที่เราคบแล้วมีความสุขมากอ่ะเป็นเพราะพ่อแม่เรารู้ด้วยแหละ ทางบ้านโอเคแถมบางที่แม่เราก็ฝากของมาให้เขา
แต่พ่อเราอ่ะหนักกว่า555555ชอบแซวแล้วยังถามถึงเป็นประจำเลย เสมือนลูกคนที่สองเล่าา เขาเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราแล้วล่ะ
มันดีนะที่เป็นแบบนี้ แต่มีช่วงนึงทะเลาะกันบ่อยมาก
การที่เราทะเลาะกันมันปรับความเข้าใจกันได้ แต่ผิดที่เราอ่ะเราร้องไห้ต่อหน้าเขา เราก็ไม่ได้อยากร้องนะ
พยายามอึบแล้วอ่ะแต่มันไม่อยู่จริงๆ พอตั้งแต่นั้นมาทะเลาะก็ทำให้เราร้องมาตลอด
ไม่ได้ร้องเพราะอ่อนแอนะ แค่เราเหนื่อยอ่ะ เหนื่อยไม่อยากทะเลาะกันแล้วT^T
ไม่อยากเห็นเขาต้องเดินไปจากเราโดยที่เขาไม่หันกลับมามองเราเลย เราคงต้องสตรองมากๆเลยสินะเนี่ย!!
พอผ่านเทศกาลทะเลาะไปได้ก็มาแฮปปี้ยิ้มมีความสุขกัน ไปเที่ยวด้วยกันเหมือนเคย พากันอ้วนเช่นเคย
แต่ร้านอาหารที่หรูแค่ไหน เราก็รู้สึกความทรงจำมันไม่ดีเท่าร้านอาหารข้างทางอ่ะ แต่ร้านอื่นก็ดีนะ
อย่างร้านผัดไทที่เราเคยกินด้วยกัน ร้านก๋วยเตี๊ยวซูโม่เราชอบมากเลยที่มากับเขา
เราก็คนธรรมดากินอะไรก็ธรรมดา แต่ถ้ามากับคนพิเศษต่อให้ธรรมดาแค่ไหนก็ดูพิเศษไปหมด
เราใช้ชีวิตแบบนี้ก็มีความสุขมากล่ะ
#พอแค่นี้ก่อนเนอะ
เราอยากกลับไปตรงที่เดิมนะ
เราก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงรักมาก เขาก็ไม่ใช่แฟนคนแรกของเราหรอก แต่เขาเป็นคนแรกที่เรารักเราอยู่ด้วยแล้วโคตรมีความสุขเลยอ่ะ
เขาเป็นกอดแรกของเราด้วย ตลอดเวลาที่เราคบกันนะเราไปเที่ยวไปกินบ่อยมาก จนเขาอ่ะบ่นว่าเราพาอ้วนแหน่ะ^^"
แต่เราชวนเขาก็ไปอยู่ดีนะ เราเลี้ยงอ่ะเขาก็ไปหมดแหละ55555 มันดูมีความสุขมากเลยอ่ะ แต่เขาเป็นคนที่โหดมากกก
จนบางที่เราก็ร้องไห้เลยอ่ะ เขาเลยบอกเราว่า"ทนไม่ได้ก็ไป" เราก็ไม่ไปเนอะ เราก็บอกว่าชอบโหดๆไม่ได้โรคจิตอะไรนะ
แต่อยากให้เขาโหดแค่กับเราคนเดียว
แล้วที่เราคบแล้วมีความสุขมากอ่ะเป็นเพราะพ่อแม่เรารู้ด้วยแหละ ทางบ้านโอเคแถมบางที่แม่เราก็ฝากของมาให้เขา
แต่พ่อเราอ่ะหนักกว่า555555ชอบแซวแล้วยังถามถึงเป็นประจำเลย เสมือนลูกคนที่สองเล่าา เขาเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราแล้วล่ะ
มันดีนะที่เป็นแบบนี้ แต่มีช่วงนึงทะเลาะกันบ่อยมาก
การที่เราทะเลาะกันมันปรับความเข้าใจกันได้ แต่ผิดที่เราอ่ะเราร้องไห้ต่อหน้าเขา เราก็ไม่ได้อยากร้องนะ
พยายามอึบแล้วอ่ะแต่มันไม่อยู่จริงๆ พอตั้งแต่นั้นมาทะเลาะก็ทำให้เราร้องมาตลอด
ไม่ได้ร้องเพราะอ่อนแอนะ แค่เราเหนื่อยอ่ะ เหนื่อยไม่อยากทะเลาะกันแล้วT^T
ไม่อยากเห็นเขาต้องเดินไปจากเราโดยที่เขาไม่หันกลับมามองเราเลย เราคงต้องสตรองมากๆเลยสินะเนี่ย!!
พอผ่านเทศกาลทะเลาะไปได้ก็มาแฮปปี้ยิ้มมีความสุขกัน ไปเที่ยวด้วยกันเหมือนเคย พากันอ้วนเช่นเคย
แต่ร้านอาหารที่หรูแค่ไหน เราก็รู้สึกความทรงจำมันไม่ดีเท่าร้านอาหารข้างทางอ่ะ แต่ร้านอื่นก็ดีนะ
อย่างร้านผัดไทที่เราเคยกินด้วยกัน ร้านก๋วยเตี๊ยวซูโม่เราชอบมากเลยที่มากับเขา
เราก็คนธรรมดากินอะไรก็ธรรมดา แต่ถ้ามากับคนพิเศษต่อให้ธรรมดาแค่ไหนก็ดูพิเศษไปหมด
เราใช้ชีวิตแบบนี้ก็มีความสุขมากล่ะ
#พอแค่นี้ก่อนเนอะ