[CR] หลงเสน่ห์เมืองพัทลุง: 2 วัน 1 คืน พักผ่อน - ชิม - ช้อป ของดีที่ทะเลน้อย

พัทลุงเป็นจังหวัดที่มักเป็นทางผ่านเพื่อมุ่งหน้าสู่อำเภอหาดใหญ่ของนักเดินทางส่วนมาก รวมทั้ง จขกท ด้วย จขกท ยังนึกขำเมื่อคิดถึงสมัยเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทางภาคใต้ จขกท จำได้ว่า เพื่อนๆ ที่มาจากจังหวัดพัทลุงมักถูกหยิกแกมหยอกอยู่บ่อยๆ เรื่องจังหวัดนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวอย่างเดียวคือสี่แยกพัทลุง (เป็นการแซวกันขำๆ นะคะ กรุณาอย่าดราม่าเน้อ ไปพัทลุงหนนี้ จขกท คิดถึงเหตุการณ์นี้ขึ้นมาเลยหยิบยกมาเล่าสู่กันฟังค่ะ)

เมื่อกลางสัปดาห์ที่ผ่านมา จขกท มีธุระลงไปหาดใหญ่ และมีเหตุให้ต้องแวะพักที่จังหวัดพัทลุงเป็นเวลาหนึ่งคืน จึงเป็นจุดเริ่มต้นของรีวิวสั้นๆ นี้ค่ะ (ถ่ายภาพจากกล้องมือถือ ภาพจึงมีไม่ชัดบ้าง ขออภัยมา ณ ที่นี้ค่ะ)

จขกท เลือกจองที่พักที่อยู่แถวทะเลน้อย อำเภอควนขนุน โดยเสิร์ชหาข้อมูลล่วงหน้าเพียงสองวัน จขกท และคณะตกลงปลงใจจองที่พักกันที่ศรีปากประรีสอร์ทค่ะ ที่พักที่นี่เป็นรีสอร์ทริมทะเลน้อย มีห้องพัก 2 แบบ คือ แบบวิลล่าติดริมน้ำ และแบบห้องดีลักซ์ซึ่งแบ่งเป็น 5 ห้องบนศาลาริมน้ำค่ะ ราคาที่พักแบบวิลล่าช่วงกลางสัปดาห์คือหลังละ 2,000 บาท และห้องดีลักซ์ห้องละ 1,500 บาทค่ะ ราคานี้รวมอาหารเช้าแล้วค่ะ จขกท และคณะซึ่งมีกันทั้งหมด 4 คน เลือกพักแบบวิลล่า 1 หลัง และแบบห้องอีก 1 ห้อง เพราะบ้านพักแบบวิลล่าเหลือว่างอยู่แค่หลังเดียวค่ะ การจองต้องโอนเงินมัดจำล่วงหน้าครึ่งหนึ่งนะคะ

เราถึงที่รีสอร์ทกันตอนเกือบบ่ายโมง ได้เวลาอาหารเที่ยงพอดี ก่อนเช็คอินเข้าที่พักเราเลยถือโอกาสทานมื้อเที่ยงกันที่ร้านอาหารวิวยอ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรีสอร์ทค่ะ มื้อเที่ยงจะไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ค่ะ ไม่เหมือนตอนมื้อค่ำ บริเวณร้านอาหารมีจุดชมวิวจากชั้นสองด้วยค่ะ เมนูแนะนำคือเมนูที่ใช้วัตถุดิบที่ได้จากทะเลน้อย คือ แกงส้มปลาขี้ตัง แกงสายบัว ยำปลาหัวเบร่ และปลาดุกร้าทอดทรงเครื่องค่ะ แอบบอกว่าปลาดุกร้าอร่อยมาก ตัวเดียวนี่ทำเอาเจริญอาหารทานข้าวได้สองจานเลยค่ะ แต่ จขกท ต้องขออภัยที่ไม่มีภาพถ่ายอาหารของเรามาให้ชมเลย เพราะมัวแต่หิวแล้วตักกินเพลินไปหน่อยค่ะ ลืมถ่ายรูปตามธรรมเนียมก่อนรับประทาน มารู้ตัวอีกทีตอนในจานเริ่มไม่มีไรให้ถ่ายแล้วค่ะ แหะๆ (ภาพถ่ายบรรยากาศร้านทั้งหมดถ่ายตอนเที่ยงวัน ตอนค่ำ และตอนเช้าอีกวันนึงค่ะ แต่เอามารวมไว้ด้วยกัน)













เมื่ออิ่มท้องจากมื้อเที่ยงเราก็เช็คอินเข้าที่พักค่ะ ที่พักด้านซ้ายมือที่เป็นศาลาริมน้ำคือห้องโซนดีลักซ์ค่ะ ขวามือคือโซนวิลล่า





สำหรับห้องดีลักซ์ ด้านในเป็นแบบนี้ค่ะ




ส่วนอันนี้เป็นบรรยากาศในบ้านพักแบบวิลล่าค่ะ







วิวจากระเบียงบ้านพักแบบวิลล่าค่ะ


มุมมองบ้านพักเมื่อมองจากสะพานชมวิวที่ยื่นออกไปในน้ำค่ะ


ใกล้ๆ บ้านพักจะมีมุมหย่อนใจเป็นสะพานยื่นออกไปในน้ำค่ะ ชิงช้านั่นเล่นได้จริงนะคะ แต่ต้องใช้สกิลขั้นสูงนิดนึงในการปีนป่ายค่ะ ชาวคณะของ จขกท สนุกสนานกันใหญ่ เล่นไปก็เสียวไปกลัวจะหล่นน้ำค่ะ ถ้าหล่นลงไปนี่ก็คงดูไม่จืดค่ะ น้ำก็ไม่ทราบว่าลึกแค่ไหนด้วย



เราจบค่ำคืนนั้นกันที่ศรีปากประรีสอร์ทอย่างประทับใจค่ะ เสียอย่างเดียวว่าตอนกลางคืนเสียงจากดนตรีสดที่เล่นที่ร้านอาหารวิวยอเสียงดังรบกวนไปนิดนึงค่ะ ถ้าปรับปรุงส่วนนี้ได้จะยอดเยี่ยมมากค่ะ เช้าวันต่อมาเราทานมื้อเช้าจากที่รีสอร์ทจัดไว้ให้เป็นไลน์บุฟเฟ่เล็กๆ ค่ะ มีทั้งข้าวสวย ผัดผัก ไส้กรอก ไข่ดาว ต้มจืด รวมทั้งขนมปังปิ้ง และเครื่องดื่มชา โอวัลติน และกาแฟ แต่ที่ประทับใจที่สุดคือ ข้าวต้มใส่หมึก ซึ่งใช้ข้าวสังข์หยดมาทำค่ะ ข้าวสังข์หยดที่เป็นพืช GI ของเมืองพัทลุง ข้าวหนึบหนับอร่อยมาก และที่นี่ทำให้เราได้รู้จักและลิ้มลองกาแฟข้าวสังข์หยด ซึ่งเป็นกาแฟแบบทรีอินวันที่ผสมข้าวสังข์หยดคั่วลงไปด้วย หอมอร่อยลงตัวทั้งกาแฟและข้าวคั่วค่ะ



สายวันนั้นเราเช็คเอาท์เสร็จแล้วมุ่งหน้าไปทางทะเลน้อยเพื่อไปช้อปปิ้งของฝากกันค่ะ ของฝากขึ้นชื่อของเมืองพัทลุงนอกจากข้าวสังข์หยดแล้ว ยังมีผลิตภัณฑ์โอท็อปที่ทำจากกระจูดด้วยค่ะ ที่ทะเลน้อยเป็นแหล่งกระจูดแหล่งใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศไทย พืชชนิดนี้จะขึ้นในพื้นที่ชุ่มน้ำ ใบของกระจูดสามารถนำมาจักสานทำเป็นผลิตภัณฑ์ได้มากมาย ที่มีชื่อเสียงของที่นี่คือเสื่อกระจูด กระเป๋าและตะกร้ากระจูดค่ะ ราคาย่อมเยาเหลือเชื่อ คุณภาพเกินราคาค่ะ มาดูกันว่าคณะเราได้อะไรติดไม้ติดมือกลับไปบ้าง

ภาพรวมๆ ค่ะ นี่ยังแค่ล็อตแรก กระเป๋านั่นราคาตั้งแต่ 40-130 บาทค่ะ


เสื่อกระจูดแบบพับได้ 3 ตอน ราคาผืนละ 250 บาทค่ะ


ข้าวสังข์หยด ถุงละ 40 บาท สองถุง 70 บาท (ถุงละ 1 กิโล)
ส่วนข้าวกล้องหอมมะลิถุงละ 35 บาทค่ะ 3 ถุง 100 บาท
ข้าวไรซ์เบอร์รี่ถุงละ 50 บาท
ปลาหัวเบร่ถุงละ 50 บาท
กระเป๋าใบใหญ่ 80 บาท ใบเล็ก 40 บาทค่ะ



และที่ขาดไม่ได้ กาแฟสังข์หยดที่เราตามหาค่ะ ถุงละ 120 บาท มีทั้งหมด 25 ซองค่ะ


สุดท้ายนี้ ถ้ามีโอกาสผ่านไปแถวพัทลุง อย่าลืมแวะเที่ยวชิมช้อปสินค้าโอท็อปของจังหวัดนี้ที่ทะเลน้อยนะคะ คุณค่าที่คนไทยคู่ควรจริงๆ ค่ะ

ขอจบรีวิวสั้นๆ เพียงเท่านี้นะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ