ไม่ส่งเงินให้แม่ใช้ อกตัญญูมากไหมค่ะ??

เพิ่งเขียนครั้งแรก เล่าเรื่องไม่ค่อยเก่ง ตกหล่น วกวน ยังไงขอโทษด้วยนะค่ะ
ต้องขอบอกก่อนนะค่ะว่า พ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่เราอยู่ม.3 ครอบครัวเราไม่ได้มีฐานะอะไร แม่แยกมาอยู่กรุงเทพกับแฟนใหม่ ส่วนเรากับน้องก็อยู่กับพ่อที่ต่างจังหวัด ตอนเช้าไปเรียนตอนเย็นก็จะไปขายลูกชิ้นปิ้งที่ตลาดกับน้อง เงินที่ได้ก็เก็บเป็นค่าเทอมกับใช้ไปโรงเรียนเป็นแบบนี้จนจบม.6 แล้วเราก็เข้ามาอยู่กับแม่ที่กรุงเทพ (แม่ไม่ได้ทำอะไรนะค่ะอยู่บ้านเฉยๆ แม่เราไม่เคยทำงานตั้งแต่อยู่กับพ่อแล้ว แม่มีเราตอนอายุ19ตั้งแต่นั้นก็อยู่เลี้ยงเราเลี้ยงน้องที่บ้านทำงานบ้านไป) ส่วนเราก็เรียนม.สุโขทัยไปด้วยทำงานไปด้วย เลยเรียนบ้างหยุดบ้างไม่ค่อยมีเวลา เพราะตอนนั้นทำงาน2ที่จนถึง4ทุ่มกว่าจะได้กลับบ้าน พออยู่มาได้3ปี ดีหน่อยเราพอพูด อ่าน เขียนภาษาอังกฤษได้บ้างเลยมีโอกาสได้มาทำงานกับบริษัทฝรั่ง ที่บริษัทจะมีชาวต่างชาติทำงานอยู่ด้วยเพราะเป็นบริษัทนำเข้า-ส่งออก เราได้เจอกับแฟนเพราะทำงานที่นี่ พออายุ23เก็บเงินก้อนหนึ่ง บวกกับน้องก็จะมาอยู่กรุงเทพด้วย เลยไปดาวน์บ้านจัดสรรเล็กๆอยู่กัน มีเรา แม่ แล้วก็น้อง(น้องก็เริ่มทำงานบ้างแล้ว) บ่อยครั้งก็จะมีเพื่อนๆแม่มาหาแล้วก็มาอยู่ด้วยเป็นเดือนๆ ปกติแม่เราจะเป็นแบบนี้อยู่แล้ว มีเพื่อนมาหาอยู่บ่อยๆ พอเราอายุได้26 แฟนจะกลับอเมกาเพราะสัญญาจ้างหมดแล้วเราเลยตกลงย้ายมาอยู่และแต่งงานกับแฟนที่อเมกา ส่วนเงินเราก็ส่งไปให้เดือนละ 10,000-15,000 ไม่รวมค่าผ่อนบ้านอยู่มาได้3ปีน้องเราก็แต่งงานมีครอบครัวไป ปกติเรา2คนช่วยกันส่งไปให้พ่อด้วย พอน้องแยกไปเราเลยบอกว่าให้น้องส่งให้พ่อเราจะส่งให้แม่เอง แม่ก็อยู่บ้านที่เราซื้อไว้คนเดียว พอเรารู้ว่าเราท้อง เรากับแฟนเลยวางแผนกันว่า จะเอาเงินจากส่วนที่ตัวเราทำงานได้ทั้งหมดส่งไปจ่ายค่าบ้านเพราะหลังจากที่ท้องแฟนอยากให้เราเลี้ยงลูกที่บ้านเอง ไม่อยากให้เอาไปเข้าเดย์แคร์ (ค่าเดย์แคร์ที่อเมกาตกอาทิตย์ละ$250 คือเกือบเงินเดือนส่วนของเราทั้งเดือน) ก่อนจะคลอดได้1เดือนเราจ่ายเงินค่าบ้านหมด โอนเป็นชื่อแม่เรียบร้อย รวมกับเงินให้แม่ลงทุนอีก200,000บาท แม่จะต่อเติมบ้านเปิดร้านเสริมสวย เพราะถ้าเราคลอดลูกแล้วเราไม่ได้ทำงานก็จะไม่ได้ส่งไปให้แม่ แม่ก็ตกลงเห็นดีทุกอย่าง อยู่ที่นี่แฟนเราก็ทำงานจ่ายค่าใช้จ่ายทุกอย่างคนเดียว(รวมทั้งรถของเราที่ซื้อไว้ใช้ไปทำงานก็ยังต้องผ่อนอยู่) ตอนนี้ลูกเราได้9เดือน แม่โทรมาขอเงินตลอดบอกเงินไม่พอใช้ ติดหนี้เค้าไว้เป็นหมื่นแล้ว แม่บอกว่าชาวบ้านดูถูก ว่าทำไมลูกมีผัวฝรั่งแล้วไม่ดูแลส่งเงินให้แม่ใช้ ปล่อยให้แม่ลำบาก ตัวเราเองจะไปขอแฟนก็ไม่กล้าเพราะเราอยู่บ้านเฉยๆ รายได้แฟนคนเดียวก็ใช้กันเดือนชนเดือน แม่บอกว่าถ้าไม่ช่วยก็จะเอาบ้านไปจำนองหรือไม่ก็จะขายบ้านแล้วไปปลูกบ้านหลังเล็กๆอยู่ที่ต่างจังหวัดแล้วเก็บเงินส่วนที่เหลือไว้ใช้จ่ายหรือลงทุนทำอย่างอื่นจะได้ไม่เป็นภาระให้ลูกอีก เราไม่รู้ว่าจะทำยังไง เคยขอแฟนกลับไปทำงานแฟนก็บอกว่า ทำไปก็ได้แค่ค่าเดย์แคร์ไม่คุ้ม กลุ้มใจมากยิ่งมาเจอข่าวแม่ผูกคอตายเพราะขอเงินลูกไม่ได้เราก็ยิ่งคิดมากไปใหญ่ เรารู้สึกแย่มากที่ไม่ได้ส่งเงินไปให้แม่เลย จะโทรไปก็ไม่กล้าเพราะจะถามเรื่องเงินทุกครั้ง บางทีก็จะร้องไห้ด้วยว่าลูกไม่สงสารแม่เลย ส่วนเรื่องของเราแม่ก็ไม่ค่อยได้ถามอยู่แล้วว่าเราจะเป็นอยู่มีค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง น้องไปเยี่ยมแม่ทุกเดือน เดือนละครั้ง2ครั้ง ก็ให้เงินแม่ตลอด พันบ้าง 2พันบ้าง 3พันบ้าง แต่ก็ไม่พอใช้ เราสองคนพี่น้องทุกข์ใจมาก ไม่ยากเป็นลูกที่ขึ้นชื่อว่า "อกตัญญู"