เรื่องราวของเราเกิดขึ้นตอนม.ปลาย(ม.4) เราชื่อน้ำ เราเป็นนักเรียนเข้าใหม่ ที่มาสมัครโรงเรียนเพราะเราได้ข่าวว่ากอต(เพื่อนตอนประถม)คนที่เราแอบชอบจะมาเรียนที่นี่ พอเราได้เจอกอตก็เงิบๆเล็กน้อย กอตเปลี่ยนไปเราว่าตอนป.6กอตหล่อกว่าม.4มากแต่ก็น่ารักเหมือนเดิม(อุตส่าห์รอมา3ปี พังเลย) เรายิ้มให้กอต กอตก็ยิ้มตอบ เราก็ทักทายกอตตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน แล้วบังเอิญเราได้อยู่ห้องเดียวกันด้วย(ผ่านไป1ปี กอตมาสารภาพกับเราทีหลังละว่าก็แอบชอบเราเหมือนกัน แต่ไม่กล้าจีบ)
เข้าเรื่องละ..อย่างว่าละนะนร.เข้าใหม่จะเป็นจุดสนใจเสมอ เดินไปไหนก็จะมีรุ่นพี่ รุ่นน้องแซว(เราไม่ได้สวยมากนะ ตัวเล็กๆ มีเสน่ห์ตรงไม่รู้555) การใช้ชีวิตในโรงเรียนก็จัดว่าโอเคแต่ชอบโรงเรียนเก่ามากกว่า เข้าเรียนวันแรกเราก็มีเพื่อนละ(เป็นเพื่อนที่เล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ บ้านใกล้กัน) เลิกเรียนเสร็จก็กลับบ้านตามปกติ แล้วก็มีเมสเสจเข้า "น้ำ เป็นแฟนกับเรานะ" เรางงมากเป็นเบอร์แปลก เราก็เล่าให้เพื่อนฟังก็รู้ความจริงว่าเป็นบอย(เพื่อนข้างห้อง) เราก็ไม่รู้จักหรอกเคยเจอเวลาพักเที่ยงไรงี้ เพื่อนก็แอบเชียร์ให้เราคบบอยเพราะบอยโปรไฟล์ดีเราก็ตัดสินใจคบกับบอย ตอนนั้นคิดว่าคงไม่มีไรหรอกมั้งคบได้ก็คบไมได้ก็เลิก เราคบกับบอยได้เกือบปีมั้ง มารู้ความจริงว่าบอยคบกับเราเพราะอยากลืมแฟนเก่า แล้วเพื่อนก็จะมีแซวให้เราฟังว่าบอยยังมีไปเจ๊าะแจ๊ะ แซวๆแฟนเก่า แล้วบอยกับแฟนเก่าก็อยู่ห้องเดียวกันอีกด้วย เราโกรธมากเลยคิดจะเอาคืนบอยโดยการหาคนคุย เพราะบอยเป็นคนขึ้หึงมากๆ แล้วเรามีเพื่อนผช.ในห้องที่สนิทๆกัน2-3คน (เพราะผช.ห้องเราส่วนใหญ่ออกแนวหื่นๆ โรคจิต) เราเลยเลือกคุยกับต่อ ต่อเป็นคนตลก ตัวโตๆอ้วนๆดำๆ เป็นผช.สะอาด ดูแล้วไม่มีพิษมีภัย เราแชทไปบอกต่อว่าช่วงนี้เบื่อๆ อยากหาไรทำสนุกๆ ต่อเลยชวนเราโดดเรียน(คือเราไม่เคยโดดเรียนเลยตั้งแต่เกิดมา) เลยลองดูก็ไว้เป็นประสบการณ์55 พอตอนเช้าก้นั่งรถมาเรียนตามปกติ แต่ลงกลางทางให้ต่อมารับ เราแว้นมอไซกันเข้าเมืองกับเพื่อนสนิทในห้องของต่ออีก2-3คน บอกเลยเราเป็นผญ.คนเดียว ในใจก็กลัวๆกลัวพวกมันลวนลามแล้วก็กลัวคนรู้จักเห็น แต่ตรงกันข้ามจะบอกสนุกก็สนุก ร้อนก็ร้อน ได้ไปที่ๆไม่เคยไปเยอะมาก ลืมความเครียดไปเลย พอใกล้เย็นเราก็กลับมาขึ้นรถเนียนๆตามปกติ ตั้งแต่วันนั้นเราก็คุยกับต่อตลอด ไม่ถึง2อาทิตย์เราก็ตัดสินใจเลิกกับบอยเพราะไม่อยากคิดมาก เบื่อที่ต้องระแวงทั้งๆที่เราก็รักบอยมาก บอยเสียใจมาก ตามง้อมาตลอด แต่เราเป็นคนที่ถ้ารักใครก็รักมาก ถ้าเลิกคือไม่อยากมองหน้าเลย
โสดได้ไม่นานเราก็คบกับซัน(เพื่อนที่โตด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ) แล้วบ้านเราก็ใกล้กัน เราคบกับซันได้2ปี คงเพราะนานมั้งช่วงหลังๆเริ่มไม่หวานเหมือนช่วงโปร หลังๆนี่ทะเลาะกันบ่อยมาก มีครั้งนึงดึกมากละเราร้องไห้ไม่หยุด แบบไม่ไหวแล้วเลยโทรหาต่อ
ต่อ : อีกแล้วสินะ
น้ำ : ร้องไห้ๆๆๆๆ
ต่อ : ไม่ไหวก็อย่าฝืนดิวะ ไม่ชอบที่แกเป็นแบบนี้เลยวะ
น้ำ : ร้องไห้ๆๆๆๆ
ต่อ : เงียบไป10นาที น้ำเรามีไรจะบอก "เราชอบแกวะ"
น้ำ : ชอค!! หยุดร้องไห้อัตโนมัติ
ต่อ : แกรู้ปะ เราชอบแกตั้งแต่วันแรกที่แกมาสมัครเรียน ชอบมาตลอด แกน่ารัก ตัวเล็ก เปิ่นๆ ซื่อบื้อๆบ้าง ดูไม่เฟค เราชอบเวลาแกยิ้ม หัวเราะ เรารู้สึกอยากปกป้องแก แกนี่โง่เนอะดูคนไม่ออก วันแรกเป็นไงวันนี้ก็เป็นเหมือนเดิมนะ เรารู้ว่าเราไม่เคยอยู่ในสายตาแกหรอก เราจะบอกกับแกหลายครั้งละก็ไม่กล้าซักที พอจะบอกก็มีคนมาตัดหน้าเสมอ เห้อ!!ได้บอกละหายอึดอัดละ แกจะไม่เหมือนเดิมหรือแกจะเลิกคบเราก็ได้นะ
น้ำ : ........................ ร้องไห้ ยิ้ม ปนกันหมด ขอบคุณนะที่บอกเราดีใจนะที่แกชอบเรา
คืนนั้นเราก็ตัดสินใจคบกับต่อ ตอนนั้นสับสนไปหมด ว่าที่ตัดสินใจตอนนั้นเพราะอารมณ์หรือความรู้สึกจริงๆ ช่วงที่เราเริ่มให้ต่อเข้ามานี่เรามีความสุขมาก ต่อสม่ำเสมอทุกอย่าง ไม่เคยทำให้เราผิดหวังเลย ปกติตอนเป็นเพื่อนกันเราก็สนิทจนคนรอบข้างคิดว่าว่าเราเป็นแฟนกัน พอเราคบกันเลยไม่มีอะไรต่าง แต่อาจจะมีหยอดคำเสี่ยวๆจนเพื่อนแซว เราก็อายแทบไม่ทัน ต่อเป็นคนเรียนเก่ง(แต่ไม่ขยัน) ฉลาด แก้ปัญหาให้เราได้ทุกอย่าง ร้องเพลงเพราะ เล่นกีตาร์ได้ มีเพื่อนเยอะมาก(แก๊งอันธพาล) แต่ต่อจะมีเหตุผลไม่ทำร้ายใครสุ่มสี่สุ่มห้า มีรุ่นน้องไว้คอยรับใช้อีกด้วย55 ข้อเสียคือ อารมณ์ร้อน แต่ต่อไม่เคยแสดงต่อหน้าเรา ขี้หึงด้วย เวลามีผช.มาทักเราในเฟซบุคต่อจะมาตอบตลอด (เอ้อ ลืมเล่า มีบางวิชาที่ต้องส่งงานในเฟสบุค เราเป็นคนใช้PC ไม่เป็นต่อเลยเป็นคนสมัครให้เรา เวลาเรามาดูแชทบางทีก็แอบงง เห้ยเราคุยกับคนนี้ด้วยหรอวะ ละบางครั้งต่อก็จะแขวะเราเรื่องผช. เราก็แอบงง
รู้ไงวะ กว่าจะรู้ความจริงก็โง่ไปนานละ) เวลาอยากกินไรต่อก็เรียกรุ่นน้องไปซื้อให้ ไอเราก็สงสารเลยไม่เอาตังทอนให้เป็นทิปค่าเสียเวลา เอ้อต่อจะมีผญ.เข้ามาเยอะมาก หน้าตาจัดว่าสวย โอเคเลยแหละ ใครจะไม่ชอบมั่งละ ต่อบ้านมีฐานะ แต่เราเพิ่งจะมารู้เรื่องฐานะทีหลัง เพราะต่อไม่เคยพูดให้เราฟัง ต่อไม่ใช่ผช.คุยโม้ โอ้อวด มารร.ก็ได้นั่งรถยนต์สบายๆ เทคแคร์ทุกอย่าง เวลาไม่สบาย ต่อก็จะโทรถามตลอดว่าเป็นไงมั่ง อยากกินไรป่าว วางสายไปไม่ถึง10นาที อยู่หน้าบ้านพร้อมของกินละ ติดอยู่อย่างเดียวไม่มีความหล่อ55 ช่วงนั้นเราทั้งโดนผญ.เกลียด โดนมองแรง มองอ่อนมั่ง โดนจิกในเฟซบุ๊คมั่ง55 เอาจริงๆเรามีความสุขมากกว่าอยู่กับซันอีก แต่ในความสุขก็มักจะทุกข์ เราว่าเราไม่ได้ชอบต่อในใจตอนนั้นเราให้ต่อได้แค่คำว่าเพื่อน เรายังไม่ลืมซันเราทำใจไม่ได้ถ้าเราเลิกกับซัน ตอนนั้นซันเป็นเป็นผช.ที่เราคบนานที่สุด ตอนนั้นเราคุยทั้ง2คนในเวลาเดียวกัน สับรางนี่แทบไม่ทัน ลงทุนซื้อโทสับเครื่องใหม่
เคยได้ยินมั้ย"ความลับไม่มีในโลก" วันนั้นเพื่อนต่อเห็นว่าซันมาหาเราที่บ้าน เลยไปฟ้องต่อมั้ง คืนนั้นต่อกับเรามีปากเสียงกัน เราคิดว่าจะหาทางตอนนี้แหละเลิกกับต่อ ต่อร้องไห้ เราก็แถจนสีข้างถลอกละแล้วกดวางสาย ต่อก็โทรมาหลายๆสายจนแบตหมด เราก้ปล่อยเลยไปเพราะคิดว่าไปง้อ เดะต่อก็ดีด้วยละ เพราะต่อค่อนข้างใจอ่อน(ไม่รู้เฉพาะกับเรารึป่าว) จนเช้าก็มารร.ตามปกติ ต่อไม่คุย ไม่มองหน้า แต่ก็มีบางครั้งที่เผลอสบตากันพอดี พูดก้ไม่คุยด้วย พอตอนเย็นก็มีเรื่องชกต่อย โดดเรียนบ่อยมาก จนคนรอบข้างเริ่มสงสัย เราก็คิดว่าช่างเหอะเดะก็มาง้อเราเองแหละ แต่มันก็ไม่เป็นแบบนั้น ผ่านไปเกือบ2อาทิตย์ ชักทะ
ๆเลยส่องเฟสบุคต่อดู ก็เจอว่าต่อกำลังคุยอยู่กับผญ.คนหนึ่ง คือตอนนั้นเราแบบมือสั่น ใจสั่นมาก ไม่มีอารมณ์จะคุยกับใครเลยตอนนั้น เช้ามาก็ไปรร.แบบเหี่ยวๆ เลยลองไปแซะๆต่อดู ต่อก็ตอบเราแบบไร้อารมณ์มาก เรารู้สึกเลยว่าไม่เหมือนเดิม แล้วเราก็ห่างกัน ต่อก็จะขาดเรียนบ่อยมาก เรารู้สึกว่าวันไหนไม่มีต่อวันนั้นโคตรน่าเบื่อ จนความรู้สึกเราชัดเจนขึ้น แต่พอคิดได้นั้นมันก็สายไปแล้ว ยิ่งเราเห็นต่อกับแฟนก็ได้แต่ร้องไห้ใจใน กลับบ้านมาถึงจะปล่อยโฮออกมา บางครั้งก็ท่องไว้ในใจว่ามีซันอยู่ๆๆๆ
พอเวลาผ่านไปเราก็เริ่มชิน ต่อก็เริ่มเข้ามาคุยด้วย เป็นปะชอบทำนิสัยงอนๆ พูดจาห้วนๆ ทำตัวเป็นนางเอกอยู่ได้ เราก็กลับมาเป็นเพื่อนกันได้เกือบปกติแต่ก็เหมือนมีเส้นบางๆกั้นความรู้สึกไว้ บางทีเราก็คิดว่าต่อก็ยังรู้สึกแบบเดียวกับเรา แต่ทำไงได้ต่างคนก็ต่างมีแฟนอยู่แล้ว เราก็ยังเล่น คุยกันเหมือนเดิมแต่ไม่ค่อยไปไหนมาไหนด้วยกัน บางทีเราก็คิดว่าดีแล้วที่ไม่ได้เลือกต่อ เพราะถ้าเราคบกันโอกาสที่เราจะกลับบ้านมาเป็นเพื่อนกันนี่คงยากและบางครั้งอาจเป็นคนที่ไม่รู้จักกันเลย ขอบคุณที่ต่อเข้ามาเป็นความทรงจำของเราไม่ผิดหวังเลยที่ได้รู้จักกับต่อ จนตอนนี้ต่างคนก็ต่างมีหน้าที่ที่ต้องทำ คุยกันน้อยลงแต่ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีเจออีกทีก็สนิทจนเป็นเพื่อนที่รู้ใจกันเหมือนเดิม
แฟนยังไม่มี รักดีๆอะเคยเจอแล้ว
เข้าเรื่องละ..อย่างว่าละนะนร.เข้าใหม่จะเป็นจุดสนใจเสมอ เดินไปไหนก็จะมีรุ่นพี่ รุ่นน้องแซว(เราไม่ได้สวยมากนะ ตัวเล็กๆ มีเสน่ห์ตรงไม่รู้555) การใช้ชีวิตในโรงเรียนก็จัดว่าโอเคแต่ชอบโรงเรียนเก่ามากกว่า เข้าเรียนวันแรกเราก็มีเพื่อนละ(เป็นเพื่อนที่เล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ บ้านใกล้กัน) เลิกเรียนเสร็จก็กลับบ้านตามปกติ แล้วก็มีเมสเสจเข้า "น้ำ เป็นแฟนกับเรานะ" เรางงมากเป็นเบอร์แปลก เราก็เล่าให้เพื่อนฟังก็รู้ความจริงว่าเป็นบอย(เพื่อนข้างห้อง) เราก็ไม่รู้จักหรอกเคยเจอเวลาพักเที่ยงไรงี้ เพื่อนก็แอบเชียร์ให้เราคบบอยเพราะบอยโปรไฟล์ดีเราก็ตัดสินใจคบกับบอย ตอนนั้นคิดว่าคงไม่มีไรหรอกมั้งคบได้ก็คบไมได้ก็เลิก เราคบกับบอยได้เกือบปีมั้ง มารู้ความจริงว่าบอยคบกับเราเพราะอยากลืมแฟนเก่า แล้วเพื่อนก็จะมีแซวให้เราฟังว่าบอยยังมีไปเจ๊าะแจ๊ะ แซวๆแฟนเก่า แล้วบอยกับแฟนเก่าก็อยู่ห้องเดียวกันอีกด้วย เราโกรธมากเลยคิดจะเอาคืนบอยโดยการหาคนคุย เพราะบอยเป็นคนขึ้หึงมากๆ แล้วเรามีเพื่อนผช.ในห้องที่สนิทๆกัน2-3คน (เพราะผช.ห้องเราส่วนใหญ่ออกแนวหื่นๆ โรคจิต) เราเลยเลือกคุยกับต่อ ต่อเป็นคนตลก ตัวโตๆอ้วนๆดำๆ เป็นผช.สะอาด ดูแล้วไม่มีพิษมีภัย เราแชทไปบอกต่อว่าช่วงนี้เบื่อๆ อยากหาไรทำสนุกๆ ต่อเลยชวนเราโดดเรียน(คือเราไม่เคยโดดเรียนเลยตั้งแต่เกิดมา) เลยลองดูก็ไว้เป็นประสบการณ์55 พอตอนเช้าก้นั่งรถมาเรียนตามปกติ แต่ลงกลางทางให้ต่อมารับ เราแว้นมอไซกันเข้าเมืองกับเพื่อนสนิทในห้องของต่ออีก2-3คน บอกเลยเราเป็นผญ.คนเดียว ในใจก็กลัวๆกลัวพวกมันลวนลามแล้วก็กลัวคนรู้จักเห็น แต่ตรงกันข้ามจะบอกสนุกก็สนุก ร้อนก็ร้อน ได้ไปที่ๆไม่เคยไปเยอะมาก ลืมความเครียดไปเลย พอใกล้เย็นเราก็กลับมาขึ้นรถเนียนๆตามปกติ ตั้งแต่วันนั้นเราก็คุยกับต่อตลอด ไม่ถึง2อาทิตย์เราก็ตัดสินใจเลิกกับบอยเพราะไม่อยากคิดมาก เบื่อที่ต้องระแวงทั้งๆที่เราก็รักบอยมาก บอยเสียใจมาก ตามง้อมาตลอด แต่เราเป็นคนที่ถ้ารักใครก็รักมาก ถ้าเลิกคือไม่อยากมองหน้าเลย
โสดได้ไม่นานเราก็คบกับซัน(เพื่อนที่โตด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ) แล้วบ้านเราก็ใกล้กัน เราคบกับซันได้2ปี คงเพราะนานมั้งช่วงหลังๆเริ่มไม่หวานเหมือนช่วงโปร หลังๆนี่ทะเลาะกันบ่อยมาก มีครั้งนึงดึกมากละเราร้องไห้ไม่หยุด แบบไม่ไหวแล้วเลยโทรหาต่อ
ต่อ : อีกแล้วสินะ
น้ำ : ร้องไห้ๆๆๆๆ
ต่อ : ไม่ไหวก็อย่าฝืนดิวะ ไม่ชอบที่แกเป็นแบบนี้เลยวะ
น้ำ : ร้องไห้ๆๆๆๆ
ต่อ : เงียบไป10นาที น้ำเรามีไรจะบอก "เราชอบแกวะ"
น้ำ : ชอค!! หยุดร้องไห้อัตโนมัติ
ต่อ : แกรู้ปะ เราชอบแกตั้งแต่วันแรกที่แกมาสมัครเรียน ชอบมาตลอด แกน่ารัก ตัวเล็ก เปิ่นๆ ซื่อบื้อๆบ้าง ดูไม่เฟค เราชอบเวลาแกยิ้ม หัวเราะ เรารู้สึกอยากปกป้องแก แกนี่โง่เนอะดูคนไม่ออก วันแรกเป็นไงวันนี้ก็เป็นเหมือนเดิมนะ เรารู้ว่าเราไม่เคยอยู่ในสายตาแกหรอก เราจะบอกกับแกหลายครั้งละก็ไม่กล้าซักที พอจะบอกก็มีคนมาตัดหน้าเสมอ เห้อ!!ได้บอกละหายอึดอัดละ แกจะไม่เหมือนเดิมหรือแกจะเลิกคบเราก็ได้นะ
น้ำ : ........................ ร้องไห้ ยิ้ม ปนกันหมด ขอบคุณนะที่บอกเราดีใจนะที่แกชอบเรา
คืนนั้นเราก็ตัดสินใจคบกับต่อ ตอนนั้นสับสนไปหมด ว่าที่ตัดสินใจตอนนั้นเพราะอารมณ์หรือความรู้สึกจริงๆ ช่วงที่เราเริ่มให้ต่อเข้ามานี่เรามีความสุขมาก ต่อสม่ำเสมอทุกอย่าง ไม่เคยทำให้เราผิดหวังเลย ปกติตอนเป็นเพื่อนกันเราก็สนิทจนคนรอบข้างคิดว่าว่าเราเป็นแฟนกัน พอเราคบกันเลยไม่มีอะไรต่าง แต่อาจจะมีหยอดคำเสี่ยวๆจนเพื่อนแซว เราก็อายแทบไม่ทัน ต่อเป็นคนเรียนเก่ง(แต่ไม่ขยัน) ฉลาด แก้ปัญหาให้เราได้ทุกอย่าง ร้องเพลงเพราะ เล่นกีตาร์ได้ มีเพื่อนเยอะมาก(แก๊งอันธพาล) แต่ต่อจะมีเหตุผลไม่ทำร้ายใครสุ่มสี่สุ่มห้า มีรุ่นน้องไว้คอยรับใช้อีกด้วย55 ข้อเสียคือ อารมณ์ร้อน แต่ต่อไม่เคยแสดงต่อหน้าเรา ขี้หึงด้วย เวลามีผช.มาทักเราในเฟซบุคต่อจะมาตอบตลอด (เอ้อ ลืมเล่า มีบางวิชาที่ต้องส่งงานในเฟสบุค เราเป็นคนใช้PC ไม่เป็นต่อเลยเป็นคนสมัครให้เรา เวลาเรามาดูแชทบางทีก็แอบงง เห้ยเราคุยกับคนนี้ด้วยหรอวะ ละบางครั้งต่อก็จะแขวะเราเรื่องผช. เราก็แอบงง
เคยได้ยินมั้ย"ความลับไม่มีในโลก" วันนั้นเพื่อนต่อเห็นว่าซันมาหาเราที่บ้าน เลยไปฟ้องต่อมั้ง คืนนั้นต่อกับเรามีปากเสียงกัน เราคิดว่าจะหาทางตอนนี้แหละเลิกกับต่อ ต่อร้องไห้ เราก็แถจนสีข้างถลอกละแล้วกดวางสาย ต่อก็โทรมาหลายๆสายจนแบตหมด เราก้ปล่อยเลยไปเพราะคิดว่าไปง้อ เดะต่อก็ดีด้วยละ เพราะต่อค่อนข้างใจอ่อน(ไม่รู้เฉพาะกับเรารึป่าว) จนเช้าก็มารร.ตามปกติ ต่อไม่คุย ไม่มองหน้า แต่ก็มีบางครั้งที่เผลอสบตากันพอดี พูดก้ไม่คุยด้วย พอตอนเย็นก็มีเรื่องชกต่อย โดดเรียนบ่อยมาก จนคนรอบข้างเริ่มสงสัย เราก็คิดว่าช่างเหอะเดะก็มาง้อเราเองแหละ แต่มันก็ไม่เป็นแบบนั้น ผ่านไปเกือบ2อาทิตย์ ชักทะ
พอเวลาผ่านไปเราก็เริ่มชิน ต่อก็เริ่มเข้ามาคุยด้วย เป็นปะชอบทำนิสัยงอนๆ พูดจาห้วนๆ ทำตัวเป็นนางเอกอยู่ได้ เราก็กลับมาเป็นเพื่อนกันได้เกือบปกติแต่ก็เหมือนมีเส้นบางๆกั้นความรู้สึกไว้ บางทีเราก็คิดว่าต่อก็ยังรู้สึกแบบเดียวกับเรา แต่ทำไงได้ต่างคนก็ต่างมีแฟนอยู่แล้ว เราก็ยังเล่น คุยกันเหมือนเดิมแต่ไม่ค่อยไปไหนมาไหนด้วยกัน บางทีเราก็คิดว่าดีแล้วที่ไม่ได้เลือกต่อ เพราะถ้าเราคบกันโอกาสที่เราจะกลับบ้านมาเป็นเพื่อนกันนี่คงยากและบางครั้งอาจเป็นคนที่ไม่รู้จักกันเลย ขอบคุณที่ต่อเข้ามาเป็นความทรงจำของเราไม่ผิดหวังเลยที่ได้รู้จักกับต่อ จนตอนนี้ต่างคนก็ต่างมีหน้าที่ที่ต้องทำ คุยกันน้อยลงแต่ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีเจออีกทีก็สนิทจนเป็นเพื่อนที่รู้ใจกันเหมือนเดิม