จะแยกได้อย่างกับลักษณะที่ดูเหมือนจะก้ำกึ่ง ป่วยทางจิต หรือ ไม่ป่วยทางจิต
เกริ่นก่อนนะครับ
คือ นั่งสนทนากับเพื่อนครับ แล้วยังไงไม่รู้ก็มาคุยเรื่องสุขภาพจิต
ผมก็เริ่มจาก คุยว่า ผมเคยได้ยินจากซักรายการนึงเค้าเชิญคุณหมอมาพูด ถ้าผมจำไม่ผิด คุณหมอบอกว่า ถ้ารู้สึกว่าเดือดร้อนตัวเอง เดือดร้อนกับคนอื่น งานเสีย ให้ลองไปพบแพทย์ดู
แต่เพื่อนผมก็ยิงคำถามสวนมาว่า แล้วจะแยกได้อย่างไรว่า
มันเป็นนิสัยส่วนตัวหรือเปล่า? แล้วถ้า คนๆ นั้นเค้าไม่รู้สึกว่าเดือดร้อนล่ะ? ถ้าเค้ารู้สึกว่าเรื่องที่เค้าทำเป็นเรื่องปกติ? รู้ตัวว่าไม่ดีแต่ก็ทำ?
เช่น
นิสัย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวคึกคักเดี๋ยวเศร้า << มันก็แค่นิสัย
หดหู่ << พอเดี๋ยวร้องไห้เสร็จก็หาย
งานเสีย << ก็ เป็นเรื่องธรรมดาคนเราก็มีพลาดกันบ้าง
ชอบใช้เงิน << เป็นเรื่องธรรมดาหรือเปล่า? คนฟุ่มเฟือยมันก็มีเยอะแยะ
แต่ถ้ากรณี คิดอยากฆ่าตัวตาย อยากทำร้ายคนอื่น เพื่อนผมก็เห็นด้วยนะครับว่า คนๆ นั้นคงต้องไปหาหมอด่วนเลย
พอฟังมาแบบนี้ พบก็เลยงงๆ ครับ เลยมารบกวนถามเนี่ยแหละครับ
ขอบคุณครับ
จะแยกได้อย่างกับลักษณะที่ดูเหมือนจะก้ำกึ่ง ป่วยทางจิต หรือ ไม่ป่วยทางจิต
เกริ่นก่อนนะครับ
คือ นั่งสนทนากับเพื่อนครับ แล้วยังไงไม่รู้ก็มาคุยเรื่องสุขภาพจิต
ผมก็เริ่มจาก คุยว่า ผมเคยได้ยินจากซักรายการนึงเค้าเชิญคุณหมอมาพูด ถ้าผมจำไม่ผิด คุณหมอบอกว่า ถ้ารู้สึกว่าเดือดร้อนตัวเอง เดือดร้อนกับคนอื่น งานเสีย ให้ลองไปพบแพทย์ดู
แต่เพื่อนผมก็ยิงคำถามสวนมาว่า แล้วจะแยกได้อย่างไรว่า
มันเป็นนิสัยส่วนตัวหรือเปล่า? แล้วถ้า คนๆ นั้นเค้าไม่รู้สึกว่าเดือดร้อนล่ะ? ถ้าเค้ารู้สึกว่าเรื่องที่เค้าทำเป็นเรื่องปกติ? รู้ตัวว่าไม่ดีแต่ก็ทำ?
เช่น
นิสัย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวคึกคักเดี๋ยวเศร้า << มันก็แค่นิสัย
หดหู่ << พอเดี๋ยวร้องไห้เสร็จก็หาย
งานเสีย << ก็ เป็นเรื่องธรรมดาคนเราก็มีพลาดกันบ้าง
ชอบใช้เงิน << เป็นเรื่องธรรมดาหรือเปล่า? คนฟุ่มเฟือยมันก็มีเยอะแยะ
แต่ถ้ากรณี คิดอยากฆ่าตัวตาย อยากทำร้ายคนอื่น เพื่อนผมก็เห็นด้วยนะครับว่า คนๆ นั้นคงต้องไปหาหมอด่วนเลย
พอฟังมาแบบนี้ พบก็เลยงงๆ ครับ เลยมารบกวนถามเนี่ยแหละครับ
ขอบคุณครับ