ช่วยเข้ามาด่าหน่อยค่ะ รู้สึกตัวเองไม่ขยันอ่านหนังสือสักที

รู้สึกเอื่อยๆ เฉื่อยๆ ไม่มีแรงบันดาลใจ แรงกระตุ้น คิดงานไม่ค่อยออก ทำงานแรกๆมันก็ตื่นเต้น ท้าทาย งานก็ถือว่าดี(หัวหน้าบอก) แต่หลังๆเริ่มเบื่อหน่าย เซ็งๆ และคิดงานไม่ออกอยู่บ่อยๆ งานมีจุดพลาดเยอะ โดนตำ

โลกเดี๋ยวนี้วุ่นวายจัดป่ะ? ข้อมูลโคตรเยอะ ใจเรานี่อย่างกับคอมที่เปิด Tabs ทิ้งไว้เป็นร้อย ทั้งเรื่องงาน เรื่องเรียน ดราม่าโซเชียล ไหนจะความคาดหวังจากคนรอบข้างอีก จน CPU (สมอง) รัน 100% เครื่องค้างมึนต

ถ้าย้อนกลับไปถามตัวเองเมื่อก่อนว่า “ชอบทำอาหารไหม” คำตอบคือไม่เลย ไม่ใช่ไม่เก่งนะคะ แต่คือไม่ชอบจริงๆ รู้สึกว่ามันยุ่งยาก เสียเวลา และต้องล้างจานเยอะเกินไป อาหารอร่อยสำหรับเราคืออาหารที่

ลองโค้ชไทยก็แล้ว ฝรั่งก็แล้ว ญี่ปุ่นก็แล้ว เราก็ยังไปไม่ถึงไหน อยากให้ลองโค้ชเกาหลีดูซักครั้ง      เหตุผลคือ โค้ชเกาหลีมีความจริงจัง เข้มงวด ด้วยเป็นวัฒนธรรมการทำงานของคนประเทศเค้า มีอ

คือเราเรียนนิติศาสตร์มาได้ 2 ปี วินิจฉัยไรก็สนุกนะ เรื่อยๆ สำหรับผมเป็นคนที่ชอบเรียนรู้ไรก็จะเน้นหนักๆ เดิมทีก็ขยันอยู่แล้วด้วย เกรดที่ออกมาตอนนี้ 3.78 ก็ไม่เลว แต่คือบอกตามตรงไม่ชอบงานสายกฎหมายเท่าไห

ตามข้างบนเลยค่ะ พนักงานดูเฉื่อยๆช้าๆ ยิ่งคนไหนยอดได้น้อยจะดูแบบขี้เกียจทั้งวันเลยค่ะ ทุกท่านพอมีวิธีไหนที่จะจุดไฟพนักงาน ทำให้ครึกครื้น ดูกระตือรื้อร้นบ้างคะ บางคนถึงขั้นฟุบโต๊ะไปด้วยทำงานไปด้วย รบกวน