ไม่ได้รักตั้งแต่แรกแล้ว *คนในความลับ*

ผมเป็นผู้ชายที่ชอบผู้ชายด้วยกัน ผมชอบรุ่นน้องคนหนึ่ง เราคุยกันเป็นเวลากว่าหนึ่งปีแล้วครับ เราไม่เคยคุยกันในเรื่องสถานะกันเลย ผมก็โอเครเป็นอย่างนี้ก็โอเครมีความสุขดี ไม่มีใครรู้ ขอแค่เรารู้กันสองคนก็พอ **เวลาผ่านไป ผมคุยเรื่องสถานะกับเขา เขาบอกว่าก็คุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าพี่น้องกัน จะเอาไรอีก ผมถามเขาว่าเป็นแฟนกันไม่ได้เหรอ เขาตอบมาว่าไม่ได้รักตั้งแต่แรกแล้ว ความจริงเรื่องนี้ผมเองที่เป็นคนผิด ที่เลือกให้เรื่องของเราเป็นความลับ เสียใจร้องไห้หนักมาก เสียใจ เสียใจจริงๆ เราเลิกคุยกัน นานอยุ่กว่าจะทำใจได้ เหมือนชีวิตขาดอะไรไป
***เมื่อก่อนนี้มีความสุขกัน ไปเที่ยวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน ไปสอบด้วยกัน ป้อนเค้กกัน ป้อนข้าวกัน คุยกันก่อนนอน เป็นห่วงกัน แต่วันนี้ไม่มีอีกแล้ว
***อยากจะบอกเพื่อนๆทุกคนว่า อย่าให้ใครคนหนึ่งเป็นคนในความลับ อย่าปล่อยเวลาให้มันล่วงเลย เพราะถ้าวันหนึ่งเราเอาหัวใจของเราไปผูกไว้กับตีนใครสักคน วันหนึ่งที่เขาต้องไปเราเองที่จะอยู่ไม่ไหว
-ผมให้น้องเขาทุกอย่าง เงิน ไอโฟน :น้องบอกผมคำหนึ่งว่า พี่ดีทุกอย่าง ดูแลผมทุกอย่าง แต่ผืดที่ผมเอง ที่ไม่รักพี่ ---บอกไว้เลยนะครับ ความรักไม่ใช่รางวัลของการทำดี
-หลังจากเลิกคุยได้สักสองอาทิตมั้ง ผมเข้าไปส่องหน้าวอร์ เห็นมีผู้ชายคนหนึ่งไปโพสหน้าวอให้กัน แทร็กความคิดถึงให้กัน ผมชามากตอนนั้น เลยโทรไปถามความจริง น้องก้อบ่ายเบี่ยงไม่ตอบ คำถามตอนนั้นคือทำไมทำกับผมอย่างนี้ เป็นเพราะใหม่กว่าเหรอ เสียใจ ผมเลยบอกว่า เอาไอโฟน เอาเงินที่ยืมไปมาคืนพี่ ในเมื่อเรารักกันไม่ได้ พี่ว่าเราไปจากกันแบบเกลียดๆดีกว่า ***แต่เชื่อไหมครับผมไม่เคยที่จะอยากได้อะไรคืนจากน้องเขาเลย ผมทำแบบนี้ถูกหรือป่าว --
จะบอกว่าขอบคุณเวลาหนึ่งปีกว่าที่อยู่ด้วยกันมา ถึงแม้ว่าเทอจะไม่เคยรักกันเลยก็ตาม ขอให้โชคดี ยินดีด้วยกับรักครั้งใหม่
พี่ไม่โกรธ ไม่เกลียด ยังรักและหวังดีเสมอ
พี่ให้อภัยเรานะ รักและคิดถึงเสมอ
**เธอคือความทรงจำ**
D*T*
ผมทำถูกแล้วใช่ไหมที่ปล่อยเขาไป--