ฉัน หนึ่งคนที่ยังนอนไม่หลับ

ถ้าเรากำลังรู้สึกแย่ๆ
มากมายจน สับสน และคิดว่า เอาไงดีหละชีวิต
อยู่ตรงไหนดี .. มันอาจจสั้นมาก แต่ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหนดี . . .

หันไปทางไหนก็ไม่มีใครเลย คุณว่ามันจะเคว้งขนาดไหน ...



มันไม่ใช่แค่วันเดียว ที่เราจะต้องยิ้ม แล้วสู้
แต่มันเป็นทุกๆวันที่จะต้องยิ้ม แล้วสู้ เพื่อจะให้ผ่านไป
แล้วกลับมา ยัง ห้อง เล็กๆ เพื่อที่จะชาร์ตพลัง เพื่อที่จะไปสู้ กับพรุ่งนี้อีก
มันยากนะ สำหรับชีวิตตัวคนเดียว

ไม่มีเพื่อน
ไม่มีเพื่อนร่วมงานที่ดี
ไม่มี ความพร้อม ปัจจัย 4

มีฝัน แต่ไม่มีใครบอกไว้นะ ว่าฝันจะเป็นจริง และประสบความสำเร็จ

อยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง
นี่แค่เริ่มต้น ทำไมเหนื่อยจัง ไม่เหมือนตอนใช้ตังค์เลย ^^
ร้องไห้หลายรอบมาก