เรื่องเกิดเมื่อ 2 วันก่อน ที่ ม.รามคำแหง
มีเด็กรหัส 57 ผู้หนึ่งได้ขอคำปรึกษากับผมเรื่องที่เขาทำคะแนนวิชาอารยธรรมตะวันตกได้แค่ D ในเทอมก่อนหน้านี้ แล้วเขาลงทะเบียนวิชา HIS3501 (ประวัติศาสตร์ยุโรป 1) แล้วเขารู้ว่าผมได้ เกรด B วิชานี้ เลยขอคำปรึกษา แบบจะขอแนวการตอบข้อสอบกันเลย (ซึ่งสำหรับผม ผมรังเกียจวิธีที่เขาคนนั้นขอผมแบบนี้มาก เพราะกว่าผมจะได้ B วิชานี้มา ต้องอ่านเป็นเดือน และนั่งฝึกเขียนนับครั้งไม่ถ้วน ให้อาจารย์ผู้สอนดูน่าจะ 10++ ครั้งได้ หมดกระดาษไปเกือบ 200 หน้า กว่าจะได้มันมา) ผมเลยพูดแรงมากว่า
"ถ้าคุณขอแนวตอบข้อสอบแบบนี้ คุณคิดหรือว่าจะผ่าน !! กว่าผมจะได้เกรดนี้มา ผมฝึกเป็นเดือนนะครับ คุณมาหวังวิธีลัดๆง่ายๆแบบนี้ คุณสอบตกวิชานี้แล้ว !!!"
ใช่ครับ มันแรง และผมก็เขียนลงไปในเฟสแบบรู้สึกผิด แต่กลับมีคนบางคนบอกว่า "คุณไม่มีน้ำใจ ไม่ให้กำลังใจเด็ก" บ้าง หรือ "คนอย่างคุณ ไม่มีมารยาททางสังคม" บ้าง ผมเลยตอบโต้กลับไปว่า "ผมพูดตามความจริง ผมไม่สนหรอกว่าใครจะหมดกำลังใจ เพราะสิ่งที่ผมพูดมันจริงว่า คนที่ขอแนวตอบข้อสอบคนอื่นนี่ ไม่ต่างอะไรจากการทุจริต และไม่แสดงถึงความมีสติปัญญา ไม่สมควรมาเรียนเอกประวัติศาสตร์" พูดตามตรง ตั้งแต่ผมอยู่ ม.ต้น ไม่มีใครพูดให้กำลังใจผมสักครั้งเดียว และบางคนก็พูดว่า "คนเรามันต่างกัน" ผมเลยตอบไปว่า "ก็หัดค้นคว้าสิ ผมได้ 3.6 กว่า ก็มาจากการค้นคว้าๆๆๆ ทุกวัน อย่ามาอ้างว่า เพราะคนมันต่างกัน เพราะข้อสอบมันเป็นมาตรฐานเดียวกัน อยากสอบผ่าน ทำงานให้หนัก อย่าใช้วิธีโง่ๆ ที่ไม่ผ่านการค้นคว้าด้วยตัวเอง" เรื่องก็เลย Go so big เพราะผมไม่สนเรื่องว่า การให้กำลังใจคนอื่น เพราะโลกแห่งความจริงมันโหดร้ายนัก กำลังใจต้องสร้างมาเอง นี่เป็นความคิดของผมเอง
ผมเลยคิดว่า "มันผิดหรือ ที่ผมไม่มีน้ำใจ และ ไม่ให้กำลังใจคนอื่น เพราะคนๆนั้นต้องการวิธีลัดในการเรียนซึ่งผมรังเกียจมาก"
การที่เราพูดแบบไม่ให้กำลังใจคนอื่น นี่ มันหมายถึง ผมไม่มีมารยาททางสังคมหรือ
มีเด็กรหัส 57 ผู้หนึ่งได้ขอคำปรึกษากับผมเรื่องที่เขาทำคะแนนวิชาอารยธรรมตะวันตกได้แค่ D ในเทอมก่อนหน้านี้ แล้วเขาลงทะเบียนวิชา HIS3501 (ประวัติศาสตร์ยุโรป 1) แล้วเขารู้ว่าผมได้ เกรด B วิชานี้ เลยขอคำปรึกษา แบบจะขอแนวการตอบข้อสอบกันเลย (ซึ่งสำหรับผม ผมรังเกียจวิธีที่เขาคนนั้นขอผมแบบนี้มาก เพราะกว่าผมจะได้ B วิชานี้มา ต้องอ่านเป็นเดือน และนั่งฝึกเขียนนับครั้งไม่ถ้วน ให้อาจารย์ผู้สอนดูน่าจะ 10++ ครั้งได้ หมดกระดาษไปเกือบ 200 หน้า กว่าจะได้มันมา) ผมเลยพูดแรงมากว่า
"ถ้าคุณขอแนวตอบข้อสอบแบบนี้ คุณคิดหรือว่าจะผ่าน !! กว่าผมจะได้เกรดนี้มา ผมฝึกเป็นเดือนนะครับ คุณมาหวังวิธีลัดๆง่ายๆแบบนี้ คุณสอบตกวิชานี้แล้ว !!!"
ใช่ครับ มันแรง และผมก็เขียนลงไปในเฟสแบบรู้สึกผิด แต่กลับมีคนบางคนบอกว่า "คุณไม่มีน้ำใจ ไม่ให้กำลังใจเด็ก" บ้าง หรือ "คนอย่างคุณ ไม่มีมารยาททางสังคม" บ้าง ผมเลยตอบโต้กลับไปว่า "ผมพูดตามความจริง ผมไม่สนหรอกว่าใครจะหมดกำลังใจ เพราะสิ่งที่ผมพูดมันจริงว่า คนที่ขอแนวตอบข้อสอบคนอื่นนี่ ไม่ต่างอะไรจากการทุจริต และไม่แสดงถึงความมีสติปัญญา ไม่สมควรมาเรียนเอกประวัติศาสตร์" พูดตามตรง ตั้งแต่ผมอยู่ ม.ต้น ไม่มีใครพูดให้กำลังใจผมสักครั้งเดียว และบางคนก็พูดว่า "คนเรามันต่างกัน" ผมเลยตอบไปว่า "ก็หัดค้นคว้าสิ ผมได้ 3.6 กว่า ก็มาจากการค้นคว้าๆๆๆ ทุกวัน อย่ามาอ้างว่า เพราะคนมันต่างกัน เพราะข้อสอบมันเป็นมาตรฐานเดียวกัน อยากสอบผ่าน ทำงานให้หนัก อย่าใช้วิธีโง่ๆ ที่ไม่ผ่านการค้นคว้าด้วยตัวเอง" เรื่องก็เลย Go so big เพราะผมไม่สนเรื่องว่า การให้กำลังใจคนอื่น เพราะโลกแห่งความจริงมันโหดร้ายนัก กำลังใจต้องสร้างมาเอง นี่เป็นความคิดของผมเอง
ผมเลยคิดว่า "มันผิดหรือ ที่ผมไม่มีน้ำใจ และ ไม่ให้กำลังใจคนอื่น เพราะคนๆนั้นต้องการวิธีลัดในการเรียนซึ่งผมรังเกียจมาก"