วันนี้เราไปเยาวราชกับแฟน เรากับแฟนสั่งอาหารมาคนละจาน สักพักแฟนสั่งซุปมา1ถ้วย แล้วเราเลยขอช้อนกลางเพิ่ม
สั่งพักเอาซุปมาตั้ง แฟนก็ซด เราเลยใช้ช้อนกลางตักลงบนช้อนเรา แล้วเราก็ซด สักพักแฟนเค้าลากซุปไปข้างๆเค้า (ความหมายก็คือคงไม่อยากให้เรากินแหละ) ด้วยความที่เราหมั่นไส้ เราเลยดึงกลับมาที่เดิม แฟนก็ดึงกลับไม่ปล่อย เราขี้เกียจดึงกลับละ เลยปล่อยไป
เวลาเรากินอะไร แฟนกินด้วยเราไม่เคยห้ามเค้าเลยนะ เราเคยสั่งซุปมา เค้ามาตักกินเราก็ไม่เคยว่า
ทุกครั้งเราจะใช้ช้อนกลาง เพราะรู้ว่าแฟน ไม่ชอบกินเลอะน้ำลายกับใคร (หรืออาจจะรังเกียจเราด้วยหละมั้ง) แต่เราจะให้ช้อนกลางคนเดียวทุกครั้ง โดยที่แฟนไม่ใช้ ถึงแม้อาหารอันไหนเราสั่งมา เราก็จะขอช้อนกลาง เผื่อเค้าอยากกิน เค้าจะได้กินได้
ก็เพราะเค้าดึงอาหารไปสะขนาดนั้น ขนาดเราดึงกลับ เค้าจะดึงกลับไป เราก็ไม่ได้อยากกินอะไรขนาดนั้นหรอกนะ แต่สิ่งที่แฟนทำมันเกินไปรึป่าว เราเลยสั่งของตัวเองมากินเองสะ
สักพักน้ำตาเรามันไหล ไม่มีเสียงร้องไห้นะ เพราะเราไม่อยากร้อง แต่มันอั้นไม่ได้จริงๆ มันไหลเรารีบเอาเช็ดชู่เช็ด เรานึกถึงเวลาเค้ามากินอาหารของเรา เราไม่เคยว่าเลย มีแต่แบ่งให้ ทำไมแฟนต้องทำเหมือนไม่อยากแบ่งปัน ขนาดดึงไปไว้ข้างตัวเองขนาดนั้นด้วย
หรือมันผิดที่เราเองไปกินของเค้าหรอ ถ้าเราผิดเอง ก็ด่าให้เรารู้ตัวด้วยนะคะ เราจะได้ปรับปรุงตัว
เรายอมเค้าทุกอย่างเลยนะ เค้าชอบไปข้างนอก เราก็ต้องออกมาด้วยทุกครั้ง ซึ่งเราไม่เคยอยากออกมาเลย แต่ก็ต้องออกมา บางทีก็เหนื่อย แต่เราก็จะทน เดี๋ยวมันก็คงผ่านไป เราจะอะไรแปลกๆบ่อยจนชินแล้วแหละ
ถ้าเรื่องนี้ถามแฟน เรารู้ค่ะ ว่าคำตอบมันเป็นยังไง คือเราผิดเองที่ไปกินของเค้า ก็นึกว่าคนรักจะต้องแบ่งปัน ซึ่งกันและกันสะอีก หรือเราคนเดียวที่รักเค้า
เค้าคงจะลืมไปว่า ใครซักกางเกงในให้ ห้องใครกวาดใครถู จานใครล้าง เสื้อผ้าใครซัก แล้วใครตากมัน แล้วใครหละที่รีดมัน จะไปไหนใครหละที่ไม่อยากไปแต่ก็ต้องไปด้วยทุกครั้ง อาหารใครต้องโทรสั่งให้ เวลาซื้อของในเวปเราต้องซื้อให้ เราทุกอย่างเลย หรืออาจจะลืมไปว่าเคยรักเรา ตอนนี้เราเป็นฝ่ายผิดที่น้ำตาไหลในร้านอาหารแล้วหละ
เราผิดที่ไปกินของเค้าเองรึป่าว
สั่งพักเอาซุปมาตั้ง แฟนก็ซด เราเลยใช้ช้อนกลางตักลงบนช้อนเรา แล้วเราก็ซด สักพักแฟนเค้าลากซุปไปข้างๆเค้า (ความหมายก็คือคงไม่อยากให้เรากินแหละ) ด้วยความที่เราหมั่นไส้ เราเลยดึงกลับมาที่เดิม แฟนก็ดึงกลับไม่ปล่อย เราขี้เกียจดึงกลับละ เลยปล่อยไป
เวลาเรากินอะไร แฟนกินด้วยเราไม่เคยห้ามเค้าเลยนะ เราเคยสั่งซุปมา เค้ามาตักกินเราก็ไม่เคยว่า
ทุกครั้งเราจะใช้ช้อนกลาง เพราะรู้ว่าแฟน ไม่ชอบกินเลอะน้ำลายกับใคร (หรืออาจจะรังเกียจเราด้วยหละมั้ง) แต่เราจะให้ช้อนกลางคนเดียวทุกครั้ง โดยที่แฟนไม่ใช้ ถึงแม้อาหารอันไหนเราสั่งมา เราก็จะขอช้อนกลาง เผื่อเค้าอยากกิน เค้าจะได้กินได้
ก็เพราะเค้าดึงอาหารไปสะขนาดนั้น ขนาดเราดึงกลับ เค้าจะดึงกลับไป เราก็ไม่ได้อยากกินอะไรขนาดนั้นหรอกนะ แต่สิ่งที่แฟนทำมันเกินไปรึป่าว เราเลยสั่งของตัวเองมากินเองสะ
สักพักน้ำตาเรามันไหล ไม่มีเสียงร้องไห้นะ เพราะเราไม่อยากร้อง แต่มันอั้นไม่ได้จริงๆ มันไหลเรารีบเอาเช็ดชู่เช็ด เรานึกถึงเวลาเค้ามากินอาหารของเรา เราไม่เคยว่าเลย มีแต่แบ่งให้ ทำไมแฟนต้องทำเหมือนไม่อยากแบ่งปัน ขนาดดึงไปไว้ข้างตัวเองขนาดนั้นด้วย
หรือมันผิดที่เราเองไปกินของเค้าหรอ ถ้าเราผิดเอง ก็ด่าให้เรารู้ตัวด้วยนะคะ เราจะได้ปรับปรุงตัว
เรายอมเค้าทุกอย่างเลยนะ เค้าชอบไปข้างนอก เราก็ต้องออกมาด้วยทุกครั้ง ซึ่งเราไม่เคยอยากออกมาเลย แต่ก็ต้องออกมา บางทีก็เหนื่อย แต่เราก็จะทน เดี๋ยวมันก็คงผ่านไป เราจะอะไรแปลกๆบ่อยจนชินแล้วแหละ
ถ้าเรื่องนี้ถามแฟน เรารู้ค่ะ ว่าคำตอบมันเป็นยังไง คือเราผิดเองที่ไปกินของเค้า ก็นึกว่าคนรักจะต้องแบ่งปัน ซึ่งกันและกันสะอีก หรือเราคนเดียวที่รักเค้า
เค้าคงจะลืมไปว่า ใครซักกางเกงในให้ ห้องใครกวาดใครถู จานใครล้าง เสื้อผ้าใครซัก แล้วใครตากมัน แล้วใครหละที่รีดมัน จะไปไหนใครหละที่ไม่อยากไปแต่ก็ต้องไปด้วยทุกครั้ง อาหารใครต้องโทรสั่งให้ เวลาซื้อของในเวปเราต้องซื้อให้ เราทุกอย่างเลย หรืออาจจะลืมไปว่าเคยรักเรา ตอนนี้เราเป็นฝ่ายผิดที่น้ำตาไหลในร้านอาหารแล้วหละ