ไม่ใช่ตรงนั้นที่เดียวที่เงียบงัน ตรงนี้ก็เหงาจับใจ

บนเตียงนอน คืนนี้ มีเพียงเรา กับหมอนข้าง ใบเก่า เพียงเท่านั้น เมื่อไม่มี  เธออยู่ ดูเงียบงัน คืนนี้ฉัน เคว้้งคว้าง วังเวงใจ ราตรีกาล เคลื่อนผ่าน เนิ่นนานช้า คิดถึงเธอ จนลืมว่า เวลาไหน กอดหมอนข้า

https://youtu.be/IOg45dmtqPc ที่เห็นว่าทอประกายดั่งดวงดาว ที่แท้มันคือความลวงจากดวงไฟ แผ่นฟ้าในเมืองแห่งฝัน ยิ่งย้ำให้ฉันยิ่งเหงาจับใจ อยากพบดวงดาวจริงๆที่เต็มฟ้า เหนื่อยล้ากับความเป็นจริงที่โหดร้าย ไ

‎ผมชื่อบอส ‎ในหน่วย ไม่มีใครเรียกชื่อกัน ‎ทุกคนเรียกผมว่า “พลทหาร” ‎ผมถูกเลี้ยงดูมาโดยทหารรับจ้าง ‎และเติบโตอยู่ในหน่วยที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง ‎ตลอดชีวิตที่ผ่านมา &l

โดยเฉพาะพวกที่เคยดังระเบิดเถิดเทิงสมัยเด็ก แต่ตอนนี้เงียบงันไปนานมาก ๆ แทบไม่มีคนพูดถึงแล้ว มาเล่าสู่กันฟังหน่อยครับ

ยามราตรี ดาวเดือนเคลื่อนคล้อยลับ ความเงียบงัน เยือกเย็นยากทานไหว ความคิดถึง ท่วมท้นเกินบรรยาย น้ำตาไหล รินรดหมอนเปียกปอน ภาพอดีต หวนคืนมาหลอกหลอน ความทรงจำ ย้ำเตือนให้ใจสั่น ความรักเรา จบลงอย่าง

พึ่งเคยลองเขียนนิยายครั้งแรกค่ะ คิดอยู่ว่าจะเขียนต่อหรือพอแต่นี้ ช่วยวิจารณ์ให้หน่อยค่ะ ควรเลิกดีมั้ย